Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε χθες το σχέδιο του Ινστιτούτου του για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας. Το τάιμινγκ ήταν καλό, αφού η Βουλή συζητούσε την κύρωση των συμβάσεων με τις Chevron και HELLENiQ και οι πολίτες ανησυχούν για τις επιπτώσεις του πολέμου στις τιμές της ενέργειας. Οταν, όμως, γράφει στην κατακλείδα του προλόγου του «αν θέλουμε, μπορούμε να το κάνουμε διαφορετικά. Εμείς έχουμε και τη γνώση και τη βούληση. Θέλουμε, ξέρουμε, μπορούμε», το καταστρέφει μόνος του. Γιατί γυρνάει τον χρόνο πίσω στην περίοδο που είχε την αρμοδιότητα να λαμβάνει τέτοιες αποφάσεις.
Βάσεις
Ως εισηγητής του ΠΑΣΟΚ, ο Φραγκίσκος Παρασύρης πρώτα θέλησε να θυμίσει ότι οι βάσεις για την έρευνα και αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου της χώρας μπήκαν από το κόμμα του και τον Γιάννη Μανιάτη. Μετά, εξήγησε γιατί το Κίνημα θα ψηφίσει επί της αρχής και τις συμβάσεις για τα οικόπεδα της Πελοποννήσου αλλά θα καταψηφίσει εκείνες της Κρήτης. Οι αναφορές στο ένδοξο κυβερνητικό παρελθόν του Κινήματος είναι θεμιτές – παρότι αυτό γίνεται ολοένα και πιο μακρινό.
Συμφωνία
Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Μίλτος Ζαμπάρας, από την άλλη, διερωτήθηκε αν «η συμφωνία υποδηλώνει δυνητική εκχώρηση δικαιωμάτων» και ζήτησε να μάθει «πώς συνδέονται οι όροι της σύμβασης με τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης για κατοχύρωση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων». Δηλαδή, η Κουμουνδούρου εμφανίστηκε σε γραμμή Σαμαρά χωρίς τα «γαλλικά» σε ένταση κορόνας. Η δική μου απορία είναι πότε θα έρθουν τα ύστερα του κόσμου, μια κι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει φτάσει να συμφωνεί με έναν από τους χειρότερους εχθρούς του.
Υμνοι
Επειδή τα ξέρει όλα, οπότε ξέρει κι από υδρογονάνθρακες, ο Κυριάκος Βελόπουλος, από κοινοβουλευτικού βήματος, μας πληροφόρησε ότι «η μόνη σοβαρή δουλειά στις εξορύξεις έγινε την Επταετία. Τότε έγινε ο Πρίνος. Μετά το 1974 δεν έγινε τίποτα» – κι ύστερα επιτέθηκε στους πρωθυπουργούς που είναι υπεύθυνοι για την «κατάντια της Ελλάδας» και βρίσκονται στα έδρανα. Αμα πιέζεται δημοσκοπικά ο δεξιός της Δεξιάς, μέχρι και τη χούντα θα υμνήσει για να τσιμπήσει κανέναν υπερσυντηρητικό ψηφοφόρο (τι κι αν αυτοί γοητεύονται περισσότερο από τον «Κίμωνα» σήμερα;).
