Η κανονική περίοδος της Ευρωλίγκας έχει μπει στην τελική ευθεία της και παρόλο που δεν έχει ξεκαθαρίσει απολύτως τίποτα σε σχέση με τα συνήθη διακυβεύματα (πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ, πρόκριση στα πλέι οφ μέσω της πρώτης εξάδας και των play in), εντούτοις σε έναν αρκετά μεγάλο βαθμό φαίνεται πού πάει το πράγμα. Για παράδειγμα, η Φενέρμπαχτσε, που προπορεύεται έχοντας απόσταση δύο νικών από τους διώκτες της, δύσκολα θα χάσει την πρώτη θέση, καθώς μάλιστα έχει και σχετικά βατό πρόγραμμα ως το τέλος.
Σε ό,τι αφορά την πρώτη τετράδα, που δίνει το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ, όλα δείχνουν πως οι 23-24 νίκες θα είναι αρκετές για να «κλειδώσει» μια ομάδα την παρουσία της σε αυτή. Πράγμα που για τον Ολυμπιακό σημαίνει ότι αρκεί να κερδίσει τα παιχνίδια που έχει να παίξει στο ΣΕΦ (με Φενέρμπαχτσε, Μπασκόνια, Ρεάλ και Μιλάνο) για να τα καταφέρει. Η Χάποελ Τελ Αβίβ, που έχει δύο αγώνες λιγότερους, δύσκολα θα μπορέσει να φτάσει τόσο ψηλά, καθώς έχει τρομερά δύσκολο πρόγραμμα (παιχνίδια μεταξύ άλλων στην Ισπανία με Ρεάλ και Μπαρτσελόνα και στην ουδέτερη Σόφια με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και Φενέρμπαχτσε), ενώ οι υπόλοιπες ομάδες βρίσκονται πιο πίσω και χρειάζονται κι αυτές πολύ μεγάλες υπερβάσεις.
Ανάμεσά τους είναι και ο Παναθηναϊκός, ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν έχει την πολυτέλεια να σκέφτεται το πλεονέκτημα έδρας, αλλά το πώς θα επιβιώσει στη μάχη για μια θέση στα πλέι οφ. Το πρόγραμμα πάντως είναι ευνοϊκό. Περιμένει στο ΟΑΚΑ ομάδες όπως η Ζαλγκίρις, ο Ερυθρός Αστέρας, η διαλυμένη Μονακό και η Εφές, οι οποίες είναι του χεριού του, ενώ εκτός έδρας θα πάει να παίξει σε ουδέτερες έδρες με το Ντουμπάι και τη Χάποελ και τα μόνα πραγματικά πολύ δύσκολα παιχνίδια του είναι αυτά στη Βαρκελώνη με την Μπαρτσελόνα και στη Βαλένθια.
Ολα αυτά αρκεί να εμφανιστεί ο… κανονικός Παναθηναϊκός. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να φτάσει τις 22-23 νίκες και αν είναι τυχερός, να πάρει ακόμα και το πλεονέκτημα έδρας.
Διαφορετικά το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο…
