Η στοχοποίηση της Ισπανίας και της κυβέρνησης του Πέδρο Σάντσεθ από τους φίλους της δικής μας κυβέρνησης είναι ένα εξόφθαλμο δείγμα ιδεολογικής εμπάθειας και υποκρισίας.
Κατ’ αρχάς το αφήγημα περί «εγκατάλειψης της Κύπρου» (που όλως τυχαίως δεν το σήκωναν οι Κύπριοι) γελοιοποιήθηκε ταχύτατα από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι η Ισπανία στέλνει στην Ανατολική Μεσόγειο τη φρεγάτα «Cristόbal Colόn», την αιχμή του δόρατος του Ισπανικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ομως, το απόλυτο μνημείο πολιτικής υποκρισίας βρίσκεται στο επιχείρημα ότι η Ισπανία «πουλάει όπλα στην Τουρκία». Δεν είναι ψευδές αλλά δεν λέει όλη την αλήθεια.
Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα και επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI) (έκθεση Μαρτίου 2025) για την περίοδο 2020-2024, η Ισπανία όντως κατέχει το 34% των τουρκικών εισαγωγών όπλων, κυρίως λόγω της συνεργασίας της Navantia για το τουρκικό ελικοπτεροφόρο «TCG Anadolu». Ομως, ποιοι ακολουθούν στη λίστα των κορυφαίων προμηθευτών της Τουρκίας;
Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ιταλία, παρέχοντας το 24% των τουρκικών εισαγωγών όπλων. Η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι, την οποία η ελληνική κυβέρνηση αποθεώνει σταθερά ως ιδεολογικό και στρατηγικό εταίρο, εξοπλίζει μαζικά την Αγκυρα (π.χ. συμπαραγωγή επιθετικών ελικοπτέρων ATAK, ναυτικά πυροβόλα, ηλεκτρονικά συστήματα). Εκεί, προφανώς, η «πατριωτική» ευαισθησία πάει περίπατο.
Στην τρίτη θέση ακολουθεί η Γερμανία με 19%. Και στη λίστα βρίσκεται, φυσικά, κι η Γαλλία του Εμανουέλ Μακρόν, η οποία άναψε το πράσινο φως για να πουληθούν οι υπερσύγχρονοι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor στην Τουρκία, προκειμένου να εξοπλίσουν τα Eurofighter που αποκτά η Αγκυρα (με την άδεια και του Ηνωμένου Βασιλείου).
Για να έχουμε, βέβαια, την πλήρη εικόνα της αλήθειας, τα στοιχεία του SIPRI αποκαλύπτουν ότι οι συνολικές εισαγωγές όπλων της Τουρκίας έχουν μειωθεί κατά 33% την τελευταία πενταετία, διότι το τουρκικό κράτος επένδυσε μεθοδικά και ενίσχυσε κατακόρυφα την κρατική αμυντική βιομηχανία του, αγοράζοντας μάλιστα και μονάδες σε ευρωπαϊκές χώρες. Σε πλήρη, δηλαδή, αντίθεση με την ελληνική «πατριωτική Κεντροδεξιά», η οποία θυμήθηκε τη στήριξη της κρατικής βιομηχανίας όταν ήρθε η ώρα να την παραδώσει σε ξένους ιδιώτες.Γιατί, καλές οι εθνικές κορόνες, αλλά όπως είχε πει κι ένας μεγάλος συγγραφέας, «κάθε φορά που ένας πολιτικός αρχίζει να μιλάει για πατριωτισμό, κράτα γερά το πορτοφόλι σου».
