Τριτοκοσμικές συνθήκες βιώνουν τα παιδιά που φοιτούν στο Ειδικό Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σάμου, ενώ οι γονείς τους δηλώνουν αγανακτισμένοι. Οι εικόνες που δημοσιοποίησαν αποτυπώνουν σοβάδες να έχουν αποκολληθεί από τοίχους και ταβάνια, ψευδοροφές να φουσκώνουν και να καταρρέουν, ενώ – όπως υποστηρίζουν – τρωκτικά έχουν κάνει την εμφάνισή τους ακόμα και σε χώρους όπου κινούνται καθημερινά τα παιδιά, αφήνοντας παντού τα περιττώματά τους, με τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για την υγεία. Στο συγκεκριμένο κτίριο φοιτούν 25 παιδιά με ειδικές ανάγκες, ενώ εργάζονται 50 εκπαιδευτικοί και μέλη προσωπικού. Πρόκειται για ένα ακίνητο που το 2003 παραχωρήθηκε από το Νοσοκομείο στον Δήμο της Σάμου, προκειμένου να στεγαστεί το ειδικό σχολείο. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι γονείς, «23 χρόνια τώρα βρίσκεται στην ίδια κατάσταση», με παρεμβάσεις που χαρακτηρίζονται αποσπασματικές και ανεπαρκείς
Τρωκτικά έχουν κάνει την εμφάνισή τους ακόμη και σε χώρους όπου κινούνται καθημερινά τα παιδιά, αφήνοντας τα περιττώματά τους πάνω στους νιπτήρες
Το πρόβλημα, όπως αναφέρουν, δεν είναι μόνο αισθητικό ή λειτουργικό, αλλά πρωτίστως υγείας και ασφάλειας. Αντιμετώπιση όμως δεν υπάρχει, έστω κι αν έχουν ήδη απευθυνθεί με καταγγελίες στην Εισαγγελία, το Υγειονομικό, την Πυροσβεστική και τον Συνήγορο του Πολίτη, ζητώντας ακόμα και την προσωρινή μετεγκατάσταση του σχολείου – «έστω και σε κοντέινερ» – ώσπου να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες για τα παιδιά τους.
Συγκλονιστικές μαρτυρίες
Η Μαρία Πασχάλη, μητέρα 4χρονου παιδιού που φοιτά στο Ειδικό Σχολείο Σάμου, περιγράφει στα «ΝΕΑ» την κατάσταση με έντονη ανησυχία: «Το πρόβλημα προϋπήρχε, αλλά εμείς είμαστε τώρα καινούργιοι στο σχολείο. Υπήρξε μία αποθήκη όπου αφήνει μέσα η καθαρίστρια τα πράγματά της, άφησε μία μπανάνα και τη βρήκε φαγωμένη και δίπλα περιττώματα, οπότε αντιλήφθηκαν ότι τα τρωκτικά είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους. Σιγά σιγά άρχισαν να βρίσκουν περιττώματα στις τουαλέτες, πάνω στους νιπτήρες, στις αίθουσες που είναι τα παιδιά, στους κοινόχρηστους χώρους, στους διαδρόμους, παντού».
Η ίδια διευκρινίζει ότι τα τρωκτικά δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα: «Το κτίριο δεν συντηρείται σωστά. Γίνονται προσπάθειες και μικροεπεμβάσεις, αλλά δεν είναι αρκετές. Πέφτουν σοβάδες από τα ταβάνια, φουσκώνουν οι ψευδοροφές και επίσης πέφτουν». Αναφέρεται, επίσης, στις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν με τον δήμαρχο και αντιδημάρχους από τον περασμένο Δεκέμβριο, επισημαίνοντας πως, παρά το τριήμερο κλείσιμο του σχολείου για μυοκτονία, αποφασίστηκε η επαναλειτουργία του. Ωστόσο, όπως τονίζει, αυτό δεν την κάνει να αισθάνεται ασφαλής. «Θέλουμε μετεγκατάσταση. Εστω προσωρινά, μέχρι να φτιαχτεί αυτό το κτίριο. Δεν είναι συνθήκες αυτές να εκπαιδεύονται παιδιά με ειδικές ανάγκες και με βαριές αναπηρίες, τα οποία δεν καταλαβαίνουν τον κίνδυνο που μπορεί να αντιμετωπίζουν. Και δεν μπορούμε εμείς, ως γονείς, να βάλουμε στη ζυγαριά την ασφάλεια με την εκπαίδευση».
Ταβάνια, ψευδοροφές φουσκώνουν και καταρρέουν
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου, το οποίο – όπως αναφέρει – παραμένει ασαφές, καθώς το κτίριο ανήκει είτε στο Νοσοκομείο είτε στη ΔΥΠΕ, ενώ λειτουργεί χωρίς άδεια σχολικής μονάδας ειδικού σχολείου. Παράλληλα, θίγει και το ζήτημα της υποστελέχωσης: «Υπάρχει μία νηπιαγωγός και σε περίπτωση που κάτι της συμβεί, το σχολείο κλείνει. Η απαξίωση στο ειδικό σχολείο είναι πλήρης». Υπογραμμίζει δε πως μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί πόρισμα από την Επιτροπή Καταλληλότητας. «Την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου απευθυνθήκαμε εκ νέου στην Εισαγγελία και επί τόπου πήγε το Υγειονομικό με συνοδεία περιπολικού».
Αγωνία και κόστος
Την ίδια στιγμή το προσωπικό κόστος για τις οικογένειες είναι ήδη μεγάλο: «Εδώ και ενάμιση μήνα, το δικό μου το παιδί έχει πάει μία εβδομάδα σχολείο όλη κι όλη. Αλλά και αυτό δεν του κάνει καλό, γιατί αυτά τα παιδιά θέλουν τη ρουτίνα τους και το πρόγραμμά τους, αλλιώς απορρυθμίζονται». Πάντως, μέσα σε αυτό το κλίμα έντασης και αντιπαράθεσης της κοινωνίας με τις Αρχές, ένα θέμα φαίνεται πως έχει διευθετηθεί: της πυρασφάλειας. Σύμφωνα με πληροφορίες, έπειτα από παρεμβάσεις και πιέσεις των γονέων, έχουν πλέον ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα. Ωστόσο, για τις οικογένειες των παιδιών, αυτό δεν αρκεί. Οπως τονίζουν, η ασφάλεια δεν είναι αποσπασματικό ζήτημα, αλλά συνολική συνθήκη, καθώς αφορά την υγιεινή.Ειδικά σε παιδιά με αυξημένες ανάγκες φροντίδας.
«Δεν υπάρχει άμεση λύση μετεγκατάστασης»
Από την πλευρά της δημοτικής αρχής, ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου, Παρασκευάς Παπαγεωργίου, δίνει τη δική του εκδοχή για την κατάσταση μιλώντας στα «ΝΕΑ»: «Εχει παραχωρηθεί εδώ και 20 χρόνια και λειτουργεί σαν σχολείο για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Προφανώς και δεν κατασκευάστηκε ευθύς εξαρχής για σχολείο. Παρ’ όλα αυτά ο δήμος το συντηρεί όλα αυτά τα χρόνια, το βελτιώνει και προσπαθεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες που υπάρχουν στο σχολείο αυτό». Αναφορικά με το ζήτημα των τρωκτικών, σημειώνει: «Εχουμε μία μόνιμη σύμβαση μυοκτονίας με εξειδικευμένο πιστοποιημένο συνεργείο. Προληπτικά κάναμε και κάποιες άλλες ενέργειες, όπως απολυμάνσεις, γιατί αναφέρθηκε η ύπαρξη τρωκτικών. Το συνεργείο που μπήκε μέσα δεν βρήκε ούτε καν υπολείμματα τρωκτικού».
Σύμφωνα με τον δήμαρχο, εάν υπήρχε η δυνατότητα άμεσης μετεγκατάστασης, ο δήμος θα την έκανε, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό στην παρούσα φάση. «Δεν έχουμε τη δυνατότητα. Είμαστε ένα νησί που έχει πληγεί σημαντικά από τον σεισμό. Τα μισά μας σχολεία είναι σε κοντέινερ. Σαν δημοτικό συμβούλιο θα βγάλουμε πρόσκληση ενδιαφέροντος, αν βρεθεί ένα ιδιωτικό κτίριο να το ενοικιάσουμε. Είμαι στη δυσάρεστη θέση όμως να πω πως δεν υπάρχει λύση μετεγκατάστασης άμεσα». Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι για την ουσιαστική αναβάθμιση του κτιρίου απαιτούνται χρηματοδότηση και μακροχρόνιος σχεδιασμός, καθώς το ακίνητο δεν ανήκει στον δήμο.
