Η πρόεδρος της Κομισιόν παρέλαβε χαμογελαστή την ανθοδέσμη με τα κίτρινα και γαλάζια λουλούδια, που της έδωσαν μόλις κατέβηκε από το τρένο στον σιδηροδρομικό σταθμό του Κιέβου χθες. Κι όμως, στο βλέμμα της διέκρινε κανείς αμηχανία. Ισως επειδή έφτασε εκεί, στην 4η επέτειο από τη ρωσική εισβολή, έχοντας να προσφέρει μόνο την ευρωπαϊκή συμπάθεια κι όχι την έμπρακτη αλληλεγγύη της Ε.Ε. Eφτασε, δηλαδή, χωρίς μια ρητή δέσμευση για το δάνειο των 90 δισ. ευρώ, που χρειάζεται η Ουκρανία προκειμένου να μη χρεοκοπήσει στα τέλη Μαρτίου, ή ένα νέο πακέτο κυρώσεων κατά της Μόσχας.
Η Βουδαπέστη έθεσε βέτο στο δεύτερο και φωνάζει πως θα βάλει και στην απόφαση που ελήφθη τον Δεκέμβριο για τη χρηματοδότηση των αμυνομένων. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι βλέπουν ότι ο Ορμπαν χρησιμοποιεί τους Ουκρανούς τόσο ως προεκλογικό εργαλείο – αφού τον Απρίλιο έχει εθνικές εκλογές και το κόμμα του δεν γράφει καλά δημοσκοπικά νούμερα –, όσο και ως μέσο πίεσης στις Συνόδους Κορυφής.
Ωστόσο, δεν μπορούν να κάνουν και πολλά για να τον συνετίσουν. Συμφωνούν επίσης πως ο ακροδεξιός ούγγρος πρωθυπουργός δεν υπονομεύει μόνο τη στήριξη της Ενωσης στα θύματα του Πούτιν. Απειλεί ευθέως την ίδια της την ενότητα και την ικανότητα να δρα αποφασιστικά όταν αντιμετωπίζει υπαρξιακές προκλήσεις.
Απειλή
Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που παραβιάζει την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας, η οποία συνιστά βασικό όρο ένταξης στην Ε.Ε. Ούτε η τελευταία που απομακρύνεται από τις φιλελεύθερες αξίες της.
Οι Βρυξέλλες έχουν παγώσει αρκετά δισ. ευρωπαϊκών κονδυλίων, τα οποία θα έπρεπε να κατευθυνθούν προς τη χώρα του εξαιτίας των παραβιάσεων του κράτους δικαίου. Αλλά αυτή η μέθοδος δεν φαίνεται να αποδίδει. Πέρυσι, στις αρχές του χρόνου, οι ηγέτες της Ευρώπης σκέφτονταν ακόμη και να ενεργοποιήσουν το άρθρο 7 της Συνθήκης της Ε.Ε., το οποίο τους δίνει τη δυνατότητα αναστολής ορισμένων δικαιωμάτων ενός κράτους-μέλους, συμπεριλαμβανομένου κι εκείνου της ψήφου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Από τότε ήταν ξεκάθαρο ότι η πλειονότητά τους έχει κουραστεί με τον Ορμπαν κι αμφισβητεί την επιτυχία των κινήσεων κατευνασμού του. Μερικοί, βέβαια, συνεχίζουν να φοβούνται πως στην περίπτωση που πατήσουν το κουμπί του πυρηνικού όπλου που κρύβεται σε έναν από τους καταστατικούς χάρτες της Ε.Ε., θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα θα λύσουν. Πάντως, αν δεν βρουν έναν δυναμικό τρόπο να αντιδράσουν στην τοξική συμπεριφορά του, θα σαμποτάρουν κι αυτοί την ευρωπαϊκή συνοχή. Γιατί έχουν διαγνώσει το καρκίνωμα και το αφήνουν να απλώνεται.
