Η 62η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια MSC ανέδειξε την ανάγκη μίας κυρίαρχης Ευρώπης προκειμένου να μη συνθλιβεί στις μυλόπετρες των μεγάλων δυνάμεων των Τραμπ, Σι και Πούτιν που επανασχεδιάζουν τις ζώνες επιρροής στον πλανήτη.
Τον οραματικό στόχο του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ασπάζονται στο μεταξύ όλο και περισσότεροι στο Βερολίνο και το Λονδίνο.
Η υλοποίηση όμως σκοντάφτει στις δυσμενείς πολιτικές προοπτικές και στις δυσλειτουργίες του γαλλογερμανικού άξονα, οι οποίες βγήκαν και πάλι στην επιφάνεια μόλις έπεσε η αυλαία στη σύνοδο του Μονάχου MSC.
Ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ήθελε να βάλει τη δική του σφραγίδα στη φετινή Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, για αυτό και επέλεξε να ξεκινήσει η διάσκεψη την Παρασκευή με τη δική του ομιλία.
Βέβαια το ενδιαφέρον όλων ήταν στραμμένο στον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, που ανέβηκε στο βήμα της MSC την επομένη για να επαναλάβει με έντονα συναισθηματικό περιτύλιγμα την πολιτική υποτέλειας των Ευρωπαίων στην Αμερική που είχε εξαγγείλει ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς από το Μόναχο πριν από έναν χρόνο.
Η ομιλία του Ρούμπιο επισκίασε το «Πρόγραμμα Ειρήνης» που εξήγγειλε ο Μερτς, για την «επιστροφή της Ευρώπης από τις μακρές διακοπές στην ιστορία».
Ο πεπεισμένος ατλαντιστής Φρίντριχ Μερτς εγκατέλειψε τη γραμμή κατευνασμού του Τραμπ – τράβηξε σαφή διαχωριστική γραμμή με το κίνημα που στηρίζει τον Τραμπ, «ο πόλεμος του Maga δεν είναι δικός μας», είπε στο Μόναχο.
Ταυτόχρονα ο Μερτς έκανε μία σημαντική χειρονομία προς τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έχει δώσει από χρόνια το σύνθημα για την «κυρίαρχη Ευρώπη», για να συναντήσει τις επιφυλάξεις των προκατόχων του Μερτς στην καγκελαρία, Ολαφ Σολτς και Ανγκελα Μέρκελ.
Ο Μερτς όχι μόνον επιχειρηματολογεί υπέρ της «κυρίαρχης Ευρώπης», αλλά αποκάλυψε ότι έχει ξεκινήσει με τον γάλλο πρόεδρο «εμπιστευτικές συνομιλίες για την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή» απέναντι στην απειλή της Ρωσίας.
Η Γερμανία δεν έχει δικό της πυρηνικό οπλοστάσιο και «θα τηρήσει αυστηρά» τις συμβατικές της υποχρεώσεις, δεσμεύτηκε ο Μερτς.
Η συνθήκη 2+4 για την επανένωση των δύο Γερμανιών απαγορεύει την κατοχή ατομικών όπλων.
Η Γερμανία είναι και θα μείνει ενταγμένη στην ατομική αποτροπή του ΝΑΤΟ, αλλά ο Μερτς βλέπει ήδη τον κίνδυνο να χάσει την αμερικανική ατομική ομπρέλα.
Το γεγονός ότι και ο βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, έκανε συγκεκριμένη αναφορά στο Μόναχο στις συνομιλίες του με τον Μακρόν για συνεργασία των δύο ατομικών δυνάμεων της Ευρώπης για την ανάπτυξη μίας ευρωπαϊκής ατομικής ασπίδας δείχνει πόσο έχει ωριμάσει στους Ευρωπαίους η ιδέα απεξάρτησης από την Αμερική του Τραμπ.
Ωστόσο, η συζήτηση για την πυρηνική αποτροπή που άνοιξε ο Μερτς στο Μόναχο δεν σκοντάφτει μόνον στον Τραμπ.
Εξίσου αστάθμητες προβλέπονται οι εξελίξεις στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία που υποχρεώνουν πολλούς στη Γερμανία να είναι κουμπωμένοι στο άνοιγμα του καγκελάριου.
Στη Γερμανία έχει παγιωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες μία κουλτούρα κατά της ατομικής ενέργειας και των πυρηνικών όπλων.
Αλλά και πέραν αυτού, η προοπτική να κερδίσει τις εκλογές του 2027 στη Γαλλία η ακροδεξιά Λεπέν και στη Μεγάλη Βρετανία ο Νάιτζελ Φάρατζ εξαφανίζει την προθυμία των Γερμανών να αναζητήσουν προστασία σε μία γαλλοβρετανική ατομική ομπρέλα, στα χέρια των Λεπέν και Φάρατζ
Η περιπέτεια του μαχητικού αεροσκάφους νέας γενιάς «FCAS» είναι επίσης ενδεικτική για τις δυσλειτουργίες του γαλλογερμανικού άξονα.
Το αεροσκάφος πρόκειται να αντικαταστήσει από το 2040 τα γερμανικά Eurofighter Typhoon και τα γαλλικά Rafale. Οι απαιτήσεις της γαλλικής Dassault να αναλάβει σαφή ηγεσία στην κοινοπραξία με την Airbus έχουν μπλοκάρει το πρόγραμμα εκατό δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ο καγκελάριος Μερτς αμφισβήτησε ανοιχτά την αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός κοινού αεροσκάφους, ρίχνοντας την ευθύνη στη γαλλική πλευρά.
Ο πρόεδρος Μακρόν δεν θέλει να ξεγράψει το εγχείρημα, αφήνοντας ανοιχτή την προοπτική δύο τύπων αεροσκάφους.
Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνον η επιχειρηματική κόντρα ανάμεσα στην Dassault και την Airbus.
H πρόεδρος της επιτροπής άμυνας στο Ευρωκοινοβούλιο, Στρακ-Τσίμερμαν, εκτιμά ότι ο Μακρόν δεν είχε πλέον το σθένος να επιβληθεί στο εσωτερικό της Γαλλίας, όσο θα πλησιάζουν οι γαλλικές εκλογές.
