«Μήπως ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, ο αξιότιμος Δημήτρης Κουρέτας, έχει να μας δώσει μια λίστα με εγκεκριμένους ομιλητές για το Ολοκαύτωμα, για να ξέρουμε τι μας γίνεται;». Αυτό το μήνυμα μου έστειλε ένας αναγνώστης με αφορμή το χθεσινό κείμενο για την προοδευτική λογοκρισία, που βγήκε από τα Πανεπιστήμια και ήδη καθορίζει ποιοι μπορούν να μιλήσουν και ποιοι δεν μπορούν σε εκδήλωση της Εβραϊκής Κοινότητας του Βόλου για το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που σημάδεψε τον εικοστό αιώνα.
Ο αναγνώστης, όπως έχει δικαίωμα, ειρωνεύεται τον περιφερειάρχη και τη στάση του. Δικαίωμά του, η ειρωνεία είναι όπλο των αδυνάτων απέναντι στην ισχύ μιας εξουσίας που αποφασίζει και διατάζει – και όπως φαίνεται ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας αυτή την εξουσία επιδίωκε, όταν περιπλανιόταν στον λεγόμενο προοδευτικό χώρο διεκδικώντας δημόσιο αξίωμα.
Αλλά πέρα από την ειρωνεία, υπάρχουν οι πρακτικές που χρησιμοποιούνται. Πρακτικές τις οποίες, ευτυχώς, στο πλαίσιο της δημοκρατίας που λειτουργεί, μπορούμε να τις περιγράφουμε. Μιλάμε για πρακτικές αποκλεισμού όπου τα διάφορα ιδεολογικά ιερατεία του αυτοαποκαλούμενου προοδευτισμού και οι εκπρόσωποί τους έχουν δύναμη. Ετσι και μπεις στο στόχαστρο, την έβαψες. Αν είσαι δημοσιογράφος, υπάρχει φόβος να μείνεις άνεργος – όσο καλός και εργατικός κι αν είσαι. Αν είσαι διδάκτορας, ας είσαι η μετενσάρκωση του Αϊνστάιν ή του Καρλ Πόπερ, δεν έχεις ελπίδα να σου δοθεί ποτέ η δυνατότητα να κάνεις πανεπιστημιακή διδασκαλία σε περίπτωση που στη σχολή πλειοψηφούν οι δυνάμεις της Αριστεράς και της Προόδου (συγκαταλέγονται οι αναρχικοί). Και πάει λέγοντας.
Γιατί αυτοί οι φοβεροί προοδευτικοί επιδιώκουν να ελέγχουν όσους, στον δημόσιο λόγο, δίνουν το νόημα του Ολοκαυτώματος; Επειδή είναι κομβικό σημείο των πολιτικών τους. Η κατανόηση, τις τελευταίες δεκαετίες, της φρίκης που ως λογική και ως εκτέλεση οδήγησε στη μεθόδευση της βιομηχανικής εξόντωσης των Εβραίων, οδήγησε κάποιους θεωρητικούς του παγκόσμιου προοδευτισμού να προσπαθήσουν να σχετικοποιήσουν το απόλυτο έγκλημα, εισάγοντας τον όρο «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος». Η σχετικοποίηση αυτή τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά το τρομακτικό έγκλημα κατά αμάχων πολιτών του Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου 2023 που οδήγησε στο θάνατο 1.200 ανθρώπους και στην ομηρεία 251, αντί να προκαλέσει τη φρίκη και τον αποτροπιασμό, μεταστοιχειώθηκε σε μια γενική επίθεση του προοδευτισμού κατά στόχων του Ισραήλ, επειδή το Ισραήλ απάντησε στρατιωτικά για να απαλλαγεί από τη μόνιμη απειλή κατά της ύπαρξής του αλλά και για να ελευθερώσει τους πολίτες του.
Η επίθεση αυτή, όπως γνωρίζουμε, έλαβε τα χαρακτηριστικά επιθέσεων κατά οποιουδήποτε Ισραηλινού ή Εβραίου κυκλοφορούσε στον δυτικό κόσμο, ένα από τα χαρακτηριστικά του οποίου είναι η ελευθερία στη μετακίνηση των ανθρώπων. Για πρώτη φορά από το 1945, οι Εβραίοι γίνονται εκ νέου στόχος λόγω της ταυτότητάς τους, επειδή ο προοδευτισμός διαφωνεί με τις πολιτικές του κράτους του Ισραήλ.
Η μεθόδευση εναντίον συγκεκριμένων ομιλητών, συνεπώς, είναι (σύμφωνα και με τον χαρακτηρισμό του γενικού γραμματέα Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας, Γιώργου Καλαντζή) ιδεολογική τρομοκρατία με σαφέστατο αντισημιτικό χαρακτήρα. Αυτό δεν αρέσει στον προοδευτισμό: ότι τα διάφορα κινήματα δρουν ως σύγχρονοι αντισημίτες, επιτιθέμενοι αποκλειστικά σε πολίτες λόγω της εθνικής τους ταυτότητας, και μόνο. Κι αυτό το θεωρούν προοδευτικό.
Δεν έχω αμφιβολία ότι αν οι περισσότεροι από αυτούς τους προοδευτικούς, αν είχαν τον έλεγχο των αρμών της εξουσίας, που έλεγε κι ένας γνωστός μας, θα είχαν καθαρίσει μ’ αυτούς τους ενοχλητικούς. Ως τότε, όμως, μπορούν να δείξουν ότι δεν τους ανέχονται.
Τι συμβαίνει στον Δήμο Σαλαμίνας;
Πολλές φορές σε αυτή τη σελίδα χρειάστηκε να αναφερθώ στην τοπική αυτοδιοίκηση ως εστία κακοδιοίκησης και ως επικράτεια αυθαιρεσίας. Δυστυχώς, ανάμεσα σε άλλες περιπτώσεις, χρειάζεται σήμερα να επισημάνω σχετικά προβλήματα με τον Δήμο Σαλαμίνας. Από ερώτηση της επικεφαλής της δημοτικής αντιπολίτευσης, Βάσως Θεοδωρακοπούλου Μπόγρη, μαθαίνω ότι η διοίκηση του δημάρχου Γιώργου Παναγόπουλου ελέγχεται από το υπουργείο Οικονομικών για σωρεία παράνομων πρακτικών με ουσιώδεις και βαρύτατες πολιτικές ευθύνες, μόνο το 2022. Η έκθεση του υπουργείου διαπιστώνει παράνομες οικονομικές πράξεις ύψους 670.000 ευρώ, γι’ αυτό επιβάλλεται πρόστιμο στον Δήμο περίπου 400.000 ευρώ.
Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι η έκθεση του υπουργείου είναι αποτέλεσμα μικρού μόνου ελέγχου και ζητάει αυτός να επεκταθεί σε όλο το χρονικό διάστημα της θητείας του συγκεκριμένου δημάρχου. Επιπλέον, απαιτεί παραδοχή προβληματικών αποφάσεων και ανάληψη πολιτικών ευθυνών γι’ αυτές.
Η ουσία είναι ότι το λεγόμενο αυτοδιοικητικό κύτταρο δημοκρατίας, σε πολλές περιπτώσεις με τα έργα του, δεν δικαιολογεί τον ιδεαλισμό όσων πίστεψαν στην αποκέντρωση της εξουσίας και στα οφέλη της. Οι αυτοδιοικητικές αρχές δεν είναι γενικοί δερβέναγες στη μικρή επικράτειά τους, γι’ αυτό ο έλεγχός τους από την κεντρική διοίκηση είναι απαραίτητος. Η δημόσια ζωή ωφελείται όταν υπάρχει λογοδοσία.
