Σε συνδυασμό με συμμαχίες σε στρατιωτικό επίπεδο και αλλαγή νοοτροπίας που επιτρέπει ακόμα και σχεδιασμούς για προληπτικά πλήγματα, όπως έχει ειπωθεί από τη στρατιωτική ηγεσία, στόχος είναι για την Αθήνα να δημιουργηθεί όχι απλά μια πανίσχυρη ομπρέλα αποτροπής, αλλά και δυνατότητας επιβολής των εθνικών συμφερόντων ακόμα και με την ισχύ.
Δεν είναι εξάλλου διόλου τυχαίο πως η απόκτηση μαχητικών όπως τα γαλλικά Rafale και οι γαλλικές φρεγάτες Belh@rra έδωσε τη δυνατότητα στις Ενοπλες Δυνάμεις να ξεκινήσουν να εφαρμόζουν και στην πράξη δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις, ενώ η σχεδιαζόμενη απόκτηση μιας σειράς οπλικών συστημάτων από το Ισραήλ κομίζει και στρατιωτικές τεχνολογίες που έχουν εφαρμοστεί σε πραγματικά πεδία μάχης με ιδιαίτερα υψηλή αποτελεσματικότητα, αλλά και τη συνεργασία με το Τελ Αβίβ που πλέον έχει κατατάξει την Τουρκία ανάμεσα στους βασικούς του αντιπάλους και είναι διατεθειμένο για συνεργασία με την Αθήνα σε κάθε επίπεδο απέναντι στον αναθεωρητισμό της Αγκυρας.
Είναι χαρακτηριστικό πως η ολοένα και πιο βαθιά συνεργασία με το Ισραήλ έχει προκαλέσει «σεισμό» στην Τουρκία που κάνει λόγο για γεωστρατηγική περικύκλωση, απειλώντας ακόμα και με νέο «Αττίλα» στην Κύπρο, καθώς θεωρεί πως στη μεγαλόνησο είναι η «αχίλλειος πτέρνα» της τριμερούς συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, που πλέον μετά την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Τελ Αβίβ αποκτά και ευρύτερες διαστάσεις εκτός της Μεσογείου.
Με τους σχεδιασμούς και τις επαφές με χώρες όπως το Ισραήλ για την απόκτηση μιας σειράς οπλικών συστημάτων που θα ενισχύσουν θεαματικά το ελληνικό οπλοστάσιο να είναι σε εξέλιξη, αυτά που θα πρέπει να αναμένουν οι έλληνες πολίτες να υλοποιηθούν μέσα στο 2026 είναι επί της ουσίας δέκα προγράμματα που έχουν συμβασιοποιηθεί και τα περισσότερα από αυτά τρέχουν ήδη από το 2025.
Πρώτο και κυριότερο είναι το πρόγραμμα των φρεγατών FDI, γνωστότερων ως Belh@rra. Η πρώτη από τις τέσσερις που έχουν παραγγελθεί, ο «Κίμων», παραδόθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, βρίσκεται στο λιμάνι της Βρέστης, όπου φορτώνει τα οπλικά συστήματα που θα έχει, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι αντιαεροπορικοί και αντιβαλλιστικοί πύραυλοι Aster. Η άφιξή της στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας προσδιορίζεται γύρω στις 15 Ιανουαρίου. Σε εξέλιξη είναι οι δοκιμές των άλλων δύο, ενώ, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, αναμένεται η παραλαβή τους μέσα στο 2026. Εκτιμάταιδεότι εντός του 2026 θα υλοποιηθεί και η παραλαβή των αυτόνομων ελικοπτέρων τύπου S-100 που θα εξοπλίζουν τις φρεγάτες.Το δεύτερο πρόγραμμα που τρέχει ήδη από το 2025 είναι εκείνο των περιβόητων τορπιλών βαρέος τύπου Sea Hake Mod 4, που έλειπαν εδώ και πολλά χρόνια από τα πιο σύγχρονα υποβρύχια του στόλου μας.Εχει ήδη παραληφθεί ένα μέρος του συνολικού αριθμού των τορπιλών και, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η σύμβαση υλοποιείται κανονικά και θα συνεχιστεί εντός του 2026. Οι συγκεκριμένες τορπίλες αλλά και η απόκτηση αντιμέτρων θα μετατρέψουν τα υποβρύχια «Παπανικολής» σε ακόμα μεγαλύτερο φόβητρο για τον τουρκικό στόλο, ο οποίος προσπαθεί να τα συναγωνιστεί κατασκευάζοντας την κλάση «Reis».
Το τρίτο εξοπλιστικό πρόγραμμα που τρέχει είναι σε συνεργασία με το Ισραήλ και είναι ένα από εκείνα που έχουν θορυβήσει ιδιαίτερα την Τουρκία. Αφορά τους αντιαρματικούς πυραύλους SPIKE NLOS. Η απόκτηση των χερσαίων συστημάτων, τα περισσότερα εκ των οποίων θα πάνε στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, έγινε μέσα στο 2025 και στο τρέχον έτος η Αθήνα περιμένει από το Τελ Αβίβ την παραλαβή των συστημάτων της οικογένειας SPIKE που θα εξοπλίσουν πλοία του ΠΝ (κανονιοφόρους και σκάφη ειδικών επιχειρήσεων), μεγαλώνοντας τον πονοκέφαλο για την Αγκυρα καθώς το βεληνεκές τους ξεπερνά τα 35 χιλιόμετρα.
Το τέταρτο πρόγραμμα που εξελίσσεται και αυτό σε συνεργασία με το Ισραήλ είναι η απόκτηση των συλλογών SPICE. Πρόκειται για κιτ που μετατρέπουν τις απλές βόμβες σε «έξυπνες». Πιο συγκεκριμένα, δίνουν τη δυνατότητα στο αεροσκάφος – φορέα, τα F-16 Viper στην προκειμένη περίπτωση, να συνδυάσει ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες και καθοδήγηση GPS και με αυτόν τον τρόπο να αφήσει και να καθοδηγήσει τις βόμβες προς τον στόχο από αποστάσεις ακόμα και 150 χιλιομέτρων. Μέσα στο 2026 θα φτάσουν στις Μοίρες των ελληνικών Viper.
Το πέμπτο πρόγραμμα έχει και αυτό την υπογραφή του Ισραήλ και ακούει στο όνομα «πύραυλοι Rampage». Εχουν βεληνεκές που φτάνει τα 250 χιλιόμετρα και θεωρούνται οι «φονιάδες» ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων όπως οι S-400 και S-300. Εκτιμάται πως μέσα στο 2026 θα παραληφθούν και αυτοί από την Πολεμική Αεροπορία.
Το έκτο πρόγραμμα είναι εκείνο της αναβάθμισης των F-16 Block 52+ σε διαμόρφωση Viper. Εχουν ήδη παραληφθεί 49 και μέσα στο 2026 αναμένονται ακόμα περίπου 24 από τα συνολικά 83 που θα αναβαθμιστούν.
Το έβδομο πρόγραμμα είναι εκείνο των τεσσάρων μη επανδρωμένων συστημάτων Patroller για τον Στρατό Ξηράς προς αντικατάσταση των UAV Sperwer.
Μέσα στο 2026 αναμένεται να παραλάβει το Πολεμικό Ναυτικό τα υπόλοιπα τέσσερα από τα συνολικά επτά ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα ΜΗ-60R (Romeo). Τα τρία πρώτα παρελήφθησαν το 2025. Ολα μαζί θα αποτελέσουν αντίμετρο για τα τουρκικά υποβρύχια της κλάσης «Reis». Αξίζει να αναφέρουμε πως μέσα στο 2025 το Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε και 16 πυραύλους κατά πλοίων Exocet MM-40 Block 3C που προορίζονται για τις πυραυλάκατους (ΤΠΚ) της κλάσης «Ρουσέν». Η σύμβαση υλοποιείται κανονικά και θα συνεχιστεί εντός του 2026.
Μέσα στο 2026 αναμένεται να ενεργοποιηθεί και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των τεσσάρων φρεγατών ΜΕΚΟ 200ΗΝ κλάσης «Υδρα».Εκκρεμεί η υπογραφή των συμβάσεων, η οποία εκτιμάται ότι θα δρομολογηθεί εντός του τρέχοντος έτους.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, μέσα στο 2026 αναμένεται να τρέξει το πρόγραμμα των πολλαπλών εκτοξευτών PULS, ισραηλινής προέλευσης με βεληνεκές 300 χιλιομέτρων, καθώς το 2025 πέρασαν από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής και το ΚΥΣΕΑ, ενώ ως προς την απόκτηση αντιαεροπορικών συστημάτων από το Τελ Αβίβ, όπως οι BARAK MX, Σφενδόνη του Δαβίδ και Spyder, αλλά και των βαλλιστικών πυραύλων LORA, το μόνο που έχει γίνει προς το παρόν είναι ενημέρωση επιτελών για τις δυνατότητες και τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους.
