Είδα με ενδιαφέρον την περίπου δίωρη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά. Το εύκολο θα ήταν να πει κάποιος πως ο πρώην πρωθυπουργός έχει γινάτι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και η βεντέτα εντάσσεται στο πλαίσιο ενός προσωπικού μεταξύ τους πολέμου. Με αυτόν τον τρόπο θα ήταν πιο εύκολη μια κριτική στη στάση Σαμαρά. Δεν είναι έτσι. Η όλη στρατηγική του ακολουθεί τη νέα παγκόσμια και εγχώρια πραγματικότητα. Τραμπ, Μελόνι. Με μια παρένθεση: σημειωτέον, o ίδιος δεν μετακινήθηκε πιο δεξιά. Το αντίθετο. Οι άλλοι το έκαναν ως τώρα. Ακόμη και η Αριστερά, το Κέντρο αναζητεί. Αρα πιο δεξιά κι εκείνη έχει πάει μετά τον κυβερνητικό ρεαλισμό του Τσίπρα. Κλείνει η παρένθεση. Να συμφωνήσουμε πως κυρίως μετά το 2010 ένα μεγάλο μέρος του πάλαι εκσυγχρονιστικού μπλοκ μετακινήθηκε στη Νέα Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια ροή κεντρώων στην ευρω-προσήλωση της ΝΔ που και σήμερα δεν κουνιούνται. Είναι και μια σειρά προσώπων που σήμερα συνθέτουν το κυβερνητικό σχήμα. Μην τα απαριθμήσουμε.
Ο Μητσοτάκης, ήδη από την εκλογή του στην αρχηγία της ΝΔ, κατόρθωσε έναν πράγμα: ιεράρχησε το αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα. Κάτι που τότε ενοποιούσε το κλασικό τμήμα της παράταξής του αλλά και συγκινούσε το κεντρώο μέρος της κοινωνίας. Εδώ ήλθε και η στήριξη από τον Σαμαρά. Ενα μικρό κεντρώο κοινό ακολούθησε τον Αλέξη Τσίπρα μετά το 2015. Και το 2019 ένα ακόμη μικρότερο πασοκογενές που όμως δεν ήταν ακριβώς κεντρώο αλλά είχε αντιδεξιά στοιχεία. Συν ενός επίσης μικρού κομματιού προοδευτικών εκσυγχρονιστών που είδαν θετικά τις Πρέσπες, αλλά αυτοί δεν καθόριζαν το αποτέλεσμα της κάλπης. Ο Μητσοτάκης άθροισε επιτυχώς στην Κεντροδεξιά το ακραίο Κέντρο. Το δεύτερο δεν είναι πλειοψηφικό μα είναι κρίσιμο στην πολιτική σκηνή.
Οι περίπου δύο θητείες του Μητσοτάκη ως τώρα είχαν μία τομή που κανείς μπορεί να εντοπίσει ως casus belli για το κλασικό κεντροδεξιό ακροατήριο: τον νόμο για την ισότητα του πολιτικού γάμου. Αλλες κεντρώες πολιτικές από τότε αναζητούνται με το μικροσκόπιο. Κι όμως ο χώρος στα δεξιά του και ανοίγει, και μεγαλώνει. Ο Σαμαράς ως έμπειρος πολιτικός που έχει διανύσει όλη τη Μεταπολίτευση διαβάζει αυτές τις μετατοπίσεις. Τις βοηθά και το παγκόσμιο δεξιό ρεύμα. Με αυτό το σκεπτικό ανέλυσε τις πάγιες θέσεις του στη μακροσκελή συνέντευξη. Ως πρώην δε πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός δύο κομμάτων διαμορφώνει όρους ώστε οι δεξιές διαρροές ή και ροές να έχουν θεσμική κοίτη. Να τις υποδεχθεί μια έτοιμη πλατφόρμα, είτε με τη μορφή κόμματος είτε όχι. Βοηθάει η συγκυρία της αποξένωσης της ΝΔ από κλασικές ομάδες κοινού – κυρίως στην περιφέρεια – που έως τώρα παρά την γκρίνια τους τη στήριζαν. Ο Σαμαράς θα περιμένει όσο χρειαστεί.
Αυτός, Αυτή, Αυτό: Κοσμικότητα
Ο σχεδιαστής Ντίμης Κρίτσας, που έφυγε πλήρης ημερών, συνδιαμόρφωσε μια γνήσια κοσμική ζωή σε Αθήνα και Νέα Υόρκη. Εραψε μεγάλες κυρίες, μαθήτευσε δίπλα στον Μπαλενσιάγκα, γνώρισε την Κοκό Σανέλ, ήταν εκ των προσώπων που συνήργησαν στον μύθο του Studio 54 και συνδέθηκε με τις ελίτ κυρίως του ’60 και του ’70. Αν σήμερα η κοσμικότητα συγχέεται με τους τζαμπατζήδες του Instagram, υπήρξε και η αληθινή όψη της και ο Ντίμης είχε να διηγηθεί πολλά. Κάποια θα τα βρείτε στα τρία σπάνια βιβλία του, όπως στο «VIPS Stories». Κάποια τα πήρε μαζί του.
#Hashtag: Καταστροφές
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε η Αθήνα θα παραφράζαμε τον ποιητή. Οκ η βροχή ήταν χθες έντονη. Και για ώρα. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί τα ρέματα, το κυκλοφοριακό και τον πανικό στο κέντρο.
Φρεάτια βουλωμένα, χείμαρροι στο Κολωνάκι, λίμνες στον Κολωνό που θες ένδυμα και εξοπλισμό ορειβάτη για να περάσεις. Ξέρω, ξέρω. Οι πιο μετριοπαθείς θα πουν: Αστε να βρέξει και να γεμίσει ο απομειωμένος Μόρνος. Καμία διαφωνία. Αλλά η Αθήνα είναι η μόνη πόλη στην Ευρώπη που ξεκινάς για τη δουλειά σου και καταλήγεις survivor.
Η μόνη που δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Μπλακάουτ, ποτάμια και χαλασμένα φανάρια. Προσοχή.
