Γιώργος Ανδρειωμένος

Αγαπητέ Γιώργο,

Θυμάσαι πόσο στεναχωρήθηκες, όταν στην πρώτη Λυκείου σου ξέκοψε ο οφθαλμίατρος ότι το όνειρό σου να φοιτήσεις στη Σχολή Ικάρων ήταν πλέον άπιαστο λόγω μυωπίας. Σε παρηγορούσε, όμως, η σκέψη ότι μάλλον θα παρέμενε άπιαστο, έτσι και αλλιώς, αφού δεν τα πήγαινες καλά στα Μαθηματικά και στη Φυσική, όσο χρειαζόταν, ώστε να μπορέσεις να γίνεις ιπτάμενος και να ακολουθήσεις την οικογενειακή παράδοση. Από την άλλη, φαινόταν καθαρά η κλίση σου στα φιλολογικά μαθήματα και οι επιδόσεις σου στα διαγωνίσματα έδειχναν ότι δεν θα είχες πρόβλημα να εισέλθεις στη Φιλοσοφική ή στη Νομική Σχολή, που τότε ήταν πρώτες στις προτιμήσεις των μαθητών της θεωρητικής κατεύθυνσης.

Σίγουρα δεν το μετάνιωσες που προτίμησες τη Φιλολογία από τα Νομικά – μολονότι, μάλλον δεν θα τα πήγαινες άσχημα και στα δεύτερα, όπως διαπίστωσες όταν μπλέχτηκες με τη διοίκηση και τις δαιδαλώδεις διαδικασίες της. Ηταν η πάλη με το κείμενο και η αγωνία να ξεκλειδώνεις τα μυστικά που κρύβονταν ανάμεσα στις λέξεις και στα καθέκαστα της ζωής των δημιουργών που σε συνεπήραν και σου κρατούν αδιάπτωτο από τότε το ενδιαφέρον.

Ωστόσο, η γνωριμία και η επαφή σου με κορυφαίους γλωσσολόγους στη διάρκεια των σπουδών σου στο Μπέρμιγχαμ, το άνοιγμα των οριζόντων σου από τη ρυθμιστική / κανονιστική στην επικοινωνιακή προσέγγιση της γλώσσας και η συνειδητοποίηση των ποικίλων εφαρμογών που μπορεί να έχει η ενασχόληση με αυτήν, σε ταρακούνησαν για τα καλά. Από όλα τα συναφή αντικείμενα, σε έθελγε περισσότερο η δικανική / ιατροδικαστική γλωσσολογία· πίστευες (και πιστεύεις) πως η ανάλυση λόγου μπορεί να οδηγήσει στη διαπίστωση της αυθεντικότητας μαρτυρικών καταθέσεων που αλλοιώθηκαν υπό πίεση (ή και απειλές, κάποτε) και, επομένως, στο να αποφευχθούν δικαστικές πλάνες και άδικες καταδίκες. Εβλεπες τον καθηγητή Μάλκολμ Κόλτχαρντ να διαπρέπει (καλύτερα: να καθίσταται ο γκουρού) σε αυτόν τον κλάδο και θεωρούσες ότι η προσφορά του ήταν πολύτιμη και μοναδική. Μάλλον θα ήσουν ευτυχής αν του έμοιαζες.

Ο Κάλβος, όμως, και η άριστη σχέση με τον επιβλέποντα τη διατριβή σου, Δημήτρη Τζιόβα, σε τράβηξαν προς άλλη κατεύθυνση. Εμεινε, μόνο, η υπόσχεσή σου στον Μάλκολμ ότι κάποια στιγμή θα μετέφραζες στα ελληνικά μια διάλεξή του για την προαναφερθείσα ειδίκευση της Γλωσσολογίας που αυτός θεμελίωσε – υπόσχεση που δεν την εκπλήρωσες έως τώρα· ίσως για να διατηρείς άσβεστη την αγάπη σου για το πεδίο αυτό και τον θαυμασμό σου για όσους και όσες το υπηρετούν…

Ο Γιώργος Ανδρειωμένος είναι καθηγητής του Τμήματος Φιλολογίας και κοσμήτορας της ΣΑΕΠΣ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.