«Σερ» των δημοσίων σχέσεων

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης – με τόσες ήττες, γιατί τον αποκαλούν Μέγα παραμένει ένα μυστήριο – γελούσε όταν σκεφτόταν πως οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να πεθάνουν για ένα μικρό σίδερο που θα σκουριάσει σε λίγα χρόνια (εννοούσε τα μετάλλια) και για χρωματιστές κορδέλες.

Εχετε προσέξει βέβαια βασιλιάδες, στρατηγούς και δικτάτορες, ακόμα και παλαιότερους πολιτικούς, κυρίως από πορτρέτα, πόσα μετάλλια και κορδέλες, μπλε και κόκκινου χρώματος, στολίζουν τα ρούχα τους.

Φέρουν επίσης βαρύγδουπους τίτλους σε χώρες που κάποτε ήταν αυτοκρατορίες όπως η Βρετανία, αλλά αρνούνται πεισματικά να συντονιστούν με τον ρυθμό των σύγχρονων καιρών και να αντιληφθούν το πραγματικό τους μέγεθος.

Εναν τέτοιο τίτλο απένειμε την Παρασκευή ο βασιλιάς Κάρολος στον Ντέιβιντ Μπέκαμ. Τον έχρισε «ιππότη» και στο εξής θα πρέπει να τον αποκαλούμε σερ Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Ο άλλοτε αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας τιμήθηκε για την κοινωνική του προσφορά ενώ τονίστηκε αρκετά η συνεργασία του με τη Unicef.

Φαίνεται πως οι υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν το τελευταίο διάστημα στο Νησί επηρέασαν τη μνήμη των κατοίκων του. Πώς αλλιώς να δικαιολογηθεί πως ο Μπέκαμ χρίστηκε «σερ» τρία χρόνια αφότου προκάλεσε διεθνή κατακραυγή για το ξέπλυμα που έκανε στις πολιτικές του Κατάρ, το οποίο προετοιμαζόταν για τη φιλοξενία του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022.

Με αντάλλαγμα πολλά εκατομμύρια δολάρια το άλλοτε ντροπαλό παιδί από το ανατολικό Λονδίνο με την αστεία φωνή και τις τρίχες στην κεφαλή που ήταν πιο διάσημες από το ανύπαρκτο αριστερό του πόδι όταν έπαιζε ποδόσφαιρο, δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να προδώσει την κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙ την οποία κάποτε στήριζε προς ίδιον όφελος, φυσικά.

Τις ημέρες που ο Μπέκαμ μοίραζε χαμόγελα σε διαφημιστικά σποτ του Κατάρ εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών κατά των διακρίσεων, όπως η Fare, μιλούσαν για προδοσία.

Πού να φανταστούν πως εν έτει 2025 ο «προδότης» θα γινόταν «σερ» για τη φιλανθρωπική του δράση. Είχε κάνει όμως τη μεγάλη κίνηση. Από πέρυσι εκπροσωπεί το Ιδρυμα του βασιλιά Κάρολου ο οποίος αποφάσισε να τον επιβραβεύσει. Η ιστορία θυμίζει τα ελληνικά βραβεία που μοιράζονται με το κιλό μεταξύ κολλητών και φίλων και μετά χαμογελούν περήφανοι όλοι μαζί στον φωτογραφικό φακό.

Πόση αξία έχουν όμως τελικά τα βραβεία, οι τίτλοι, όταν βασικό τους στοιχείο είναι οι δημόσιες σχέσεις και η αυτοπροβολή; Αλλά ό,τι και να λέμε εμείς, στο εξής ο Μπέκαμ, αυτό το πρότυπο της κενότητας που η μόνη κληρονομιά που άφησε ως παίκτης είναι τα τατουάζ και οι ανταύγειες, θα αποκαλείται «σερ», ενώ κάποιοι άλλοι καμαρώνουν τα δεκάδες βραβεία τους που έχουν κρεμάσει στους τοίχους.