Δράμα

Ο μισός ΣΥΡΙΖΑ αναρωτιέται (όχι και πολύ χαμηλόφωνα ή κομψά) γιατί η ηγεσία του φαντάστηκε πως μπορεί να βασιστεί στις έξι υπογραφές των βουλευτών οι οποίοι δηλώνουν πίστη στον Κασσελάκη – γιατί, δηλαδή, υπέθεσε ότι ο άνθρωπος που φρόντισε να χάσει το κόμμα τους όση αξιοπιστία τού είχε απομείνει και του φόρτωσε δύο διασπάσεις ακόμα θα τιμούσε τη δέσμευσή του να στηρίξει την πρότασή τους για σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Ο υπόλοιπος μισός καταλογίζει στον Φάμελλο μειωμένο πολιτικό αισθητήριο. Ο πρόεδρος, λέει, έχασε την ευκαιρία να φέρει στη Βουλή, μαζί με την Πλεύση Ελευθερίας, την Ελληνική Λύση και τη Νίκη, το κατηγορητήριο το οποίο συνέταξαν ορισμένοι από τους συγγενείς των θυμάτων. Δεν διέκρινε, με άλλα λόγια, τα οφέλη που θα είχε για την Κουμουνδούρου η συμμετοχή της σε μια «συμμαχία» των αριστερών με τα δεξιά άκρα – αφού τώρα τα στελέχη της δεν θα νομιμοποιούνται να βγάζουν μέσα στην Ολομέλεια κραυγές για εσχάτη προδοσία, δείχνοντας με το δάχτυλο προς τα κυβερνητικά έδρανα. Το τελευταίο εσωκομματικό συριζαϊκό δράμα δεν εξιτάρει ούτε τα παραδοσιακά ούτε τα νέα Μέσα.