Χθες, όταν όλη η Γερμανία και πιθανώς η Ευρώπη περίμενε με κομμένη την ανάσα το αποτέλεσμα της δεύτερης ψηφοφορίας για τον Μερτς, ελάχιστοι αντιλαμβάνονταν το αληθινό τραγικό βάθος του ζητήματος: ότι ορθώς μεν αγωνιούσαν, πλην όμως επί εντελώς λάθος θέματος. Επειδή εκλογή ή μη, ελάχιστη πλέον σημασία είχε έπειτα από την πρωτοφανή πρωινή καταστροφή που τίναξε στον αέρα το πολιτικό γερμανικό οικοδόμημα οκτώ δεκαετιών. Κατόπιν αυτής ο Μερτς ήταν τελεσίδικα ηττημένος. Ανεξαρτήτως συνέχειας. Ακόμα σημαντικότερο, εξίσου ηττημένη ήταν και η λογική με την οποία ανέκαθεν στη μεταπολεμική Γερμανία σχηματίζεται κυβέρνηση. Η πλειονότητα της κοινής γνώμης την επέκρινε από την πρώτη στιγμή στις δημοσκοπήσεις ως επιχειρούσα να αλλοιώσει τη λαϊκή ψήφο. Ηταν δηλαδή οκτώ ηττημένες δεκαετίες της Βόννης και του Βερολίνου.
Τώρα ο πραγματικός νικητής είναι ένας και μοναδικός: η Ακροδεξιά. Που από την επομένη των εκλογών είναι εν εξουσία εν αναμονή. Και, όπως αναλύθηκε εδώ στις 14 Απριλίου, μετά τις εκλογές «Ο γερμανικός εφιάλτης μόλις τώρα ξεκινά».














