Ομολογία

Η πανεπιστημιακή αστυνομία «δεν πέτυχε». «Ετσι όπως είχε σχεδιαστεί, δεν ήταν σωστό να εφαρμοστεί». «Εκρίθη εκ των υστέρων, ότι δεν θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα». Η επίσημη κυβερνητική φωνή παραδέχτηκε μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα πως δεν απέφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα η πρωτοβουλία, η οποία κάποτε παρουσιαζόταν ως μια τολμηρή λύση που η κυβέρνηση (σε αντίθεση με τις προηγούμενες) δεν δίστασε να θεσμοθετήσει προκειμένου να εξευρωπαΐσει τα ελληνικά ΑΕΙ. Για την ακρίβεια, ομολόγησε ότι η ιδέα, που διαφημιζόταν σαν απόδειξη μεταρρυθμιστικής ορμής, ήταν λάθος. Η τελευταία καταδρομική κουκουλοφόρων στη Νομική ανάγκασε τους κυβερνώντες να δηλώσουν δημόσια αυτό που είχε φανεί ήδη από το 2022, την εποχή που πάγωνε η διαδικασία πρόσληψης 600 επιλαχόντων για τη στελέχωση των ΟΠΠΙ. Εντάξει, όταν κάποιος αναγνωρίζει το σφάλμα του χωρίς περιστροφές, συνήθως εκείνοι που τον ακούν, δυσκολεύονται να τον ψέξουν κι άλλο. Η εργαλειοποίηση αυτής της κοινωνικής νόρμας από την πολιτική επικοινωνία, όμως, γίνεται πλέον τόσο συχνά ώστε οι αποδέκτες των μηνυμάτων να διακρίνουν ένα μοτίβο. Μια επαναλαμβανόμενη στρατηγική διαχείρισης μικρότερων ή μεγαλύτερων κρίσεων, δηλαδή, η οποία έχει καταλήξει να δημιουργεί περισσότερες αμφιβολίες αντί να καθησυχάζει.