Φώτισε τον δρόμο για όλους μας

Στις αρχές της παποσύνης του, ο Πάπας Φραγκίσκος είπε ότι το όνομα του Θεού είναι έλεος. Καταλάβαινε ότι η Εκκλησία είχε γίνει υπερβολικά δογματική, διχαστική και επικριτική για πάρα πολλούς ανθρώπους. Ηξερε ότι η Εκκλησία είχε αποξενώσει τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, έκανε διακρίσεις εις βάρος των γυναικών και αντιστεκόταν στην πλήρη συμμετοχή των διαζευγμένων και ξαναπαντρεμένων καθολικών. Αναγνώρισε ότι οι προηγούμενοι Πάπες δεν είχαν αντιμετωπίσει το σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από κληρικούς. Ηθελε να κάνει κάτι καλύτερο και ο καθολικός κόσμος ήταν μαζί του, ο θεσμός όμως όχι.
Η καθολική Εκκλησία από τη φύση της είναι ένας συντηρητικός θεσμός. Χρησιμοποιεί την αδράνεια ως εργαλείο διαχείρισης. Ο Φραγκίσκος καταφερόταν τακτικά εναντίον του κληρικαλισμού. Τον έβλεπε ως έναν από τους λόγους για τους οποίους η Εκκλησία είχε αποκτήσει εμμονή με την προστασία της εικόνας της αντί να πιστέψει και να φροντίσει τα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης από κληρικούς. Συνειδητοποίησε επίσης ότι η τάση των κληρικών να προστατεύουν τους δικούς τους και να αποκρύπτουν τα εγκλήματά τους υποστηριζόταν από την αποκλειστική τους κυριαρχία στις λειτουργίες της Εκκλησίας.
Προς τιμήν του, ο Φραγκίσκος ξεκίνησε μια προσωπική μεταστροφή στη στάση και την προσέγγισή του όσον αφορά τον χειρισμό του σκανδάλου σεξουαλικής κακοποίησης.
Στις αρχές της παποσύνης του, άργησε πολύ να πιστέψει τις μαρτυρίες ορισμένων θυμάτων και φάνηκε να παίρνει το μέρος των κακοποιητών τους και των επισκόπων που είχαν αποκρύψει τα εγκλήματα. Αλλά μόλις είδε το φως το αληθινό, φάνηκε αποφασισμένος να επιβάλει ένα νέο καθεστώς διαφάνειας και λογοδοσίας. Ως γνωστόν, κάλεσε όλους τους χιλιανούς επισκόπους στη Ρώμη, αποπέμποντας πολλούς από αυτούς λόγω του κακού χειρισμού των υποθέσεων κακοποίησης στη χώρα αυτή. Ιδρυσε μια παπική συμβουλευτική επιτροπή για διαδικαστικές μεταρρυθμίσεις στον χειρισμό των υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης. Επέμεινε στην υιοθέτηση από την Εκκλησία μιας κουλτούρας «μηδενικής ανοχής» στη διαχείριση των περιπτώσεων κακοποίησης παιδιών από ιερείς. Προσπάθησε να επιβάλει αυστηρά πρότυπα για την προστασία των παιδιών και των ευάλωτων ατόμων.
Το κληροδότημά του είναι ακόμη ατελές. Πάρα πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αγωνίζονται ενάντια στη δύναμη της Εκκλησίας προκειμένου να δικαιωθούν.
Ο Φραγκίσκος ήταν ένας αναζωογονητικά ανοιχτός και ποιμαντικός Πάπας. Πίεσε την Εκκλησία να προσεγγίσει τους περιθωριοποιημένους. Είπε ότι πρέπει να χτίσει γέφυρες, αλλά και να τις διασχίσει. Υπενθύμιζε σταθερά στην Εκκλησία ότι η συμπερίληψη είναι απαραίτητη και ότι ο σεβασμός της διαφορετικότητας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης του χριστιανισμού. Απέδειξε μέσα από τη δική του ζωή ότι η αλλαγή είναι δυνατή και το έλεος μπορεί να είναι πραγματικό. Φώτισε τον δρόμο για όλους μας.
Ο Φράνσις Σάλιβαν είναι πρόεδρος της ομάδας Concerned Catholics στην Καμπέρα και το Γκόλμπερν της Αυστραλίας και πρώην διευθύνων σύμβουλος του Συμβουλίου Αλήθειας, Δικαιοσύνης και Θεραπείας της Καθολικής Εκκλησίας














