Το σχέδιο για τη στέγαση

Το διαμάντι στο στέμμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν και είναι το Κοινωνικό Κράτος.

Ο 20ός αιώνας πέτυχε να εγγυηθεί την οικονομική ασφάλεια των ηλικιωμένων, τη δημόσια υγεία και παιδεία.

Ο 21ος αιώνας πρέπει να αντιμετωπίσει τα νέα και διαφορετικά ζητήματα που αφορούν τους νέους.

Το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα στην ΕΕ είναι σήμερα η «Στέγη» ως πηγή κοινωνικής ανισότητας, νεανικής ανασφάλειας επιτείνοντας προβλήματα όπως το δημογραφικό, δημιουργώντας ρωγμές στην κοινωνική συνοχή, επαναφέροντας το θέμα της κληρονομικής ευημερίας.

Το 2023 ο Σοσιαλιστής δήμαρχος της Βαρκελώνης Ζάουμε Κολμπόνι Κουαδράδο με 14 άλλους δημάρχους ζήτησαν από την ΕΕ να αντιμετωπίσει με την ίδια ένταση το πρόβλημα της αμυντικής πολιτικής που απειλεί τα σύνορά μας, με το πρόβλημα της στέγης που απειλεί την κοινωνική συνοχή και την πολιτική σταθερότητα.

Κατά σύμπτωση αυτή την εβδομάδα τα ζητήματα της Αμυνας και της Στέγης υπήρξαν στο κέντρο της πολιτικής (παρά την άφθονη παραπολιτική).

Στη Βουλή ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση ένα θηριώδες πρόγραμμα εξοπλιστικών 25 δισ. ευρώ έως το 2037. Για πρώτη φορά τίθεται ύστερα από επιμονή του ΠΑΣΟΚ το ζήτημα των συμπαραγωγών.

Ταυτόχρονα το ΠΑΣΟΚ, μετά από διαβούλευση, επικοινωνία με χώρες που έχουν ήδη πολιτικές και με λεπτομερείς επεξεργασίες ομάδας επιστημόνων, παρουσίασε τη στεγαστική του πολιτική.

Η πρόταση αυτή έχει στόχο την αύξηση της προσφοράς, με καινοτόμες ιδέες που με ρεαλισμό συνδυάζουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την πράσινη και περιφερειακή ανάπτυξη και τη στήριξη της επιχειρηματικότητας.

Από το 2017, μετά τη μεγάλη ύφεση της οικονομίας λόγω των μνημονίων, μέχρι σήμερα, οι τιμές πώλησης των ακινήτων αυξήθηκαν κατά 82% και οι τιμές των ενοικίων κατοικιών κατά 70%.

Η στεγαστική κρίση είναι αποτέλεσμα ιδεολογικών και πολιτικών αντιλήψεων που αντιμετώπισαν τα ακίνητα ως χρηματοοικονομικά προϊόντα. Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας (όπως και της Ευρώπης) η αύξηση του τουρισμού, η συνεχής μετακίνηση νέων ανθρώπων από την Περιφέρεια προς τα αστικά κέντρα, η αύξηση των οικονομικών μεταναστών και η μειωμένη κατασκευαστική δραστηριότητα λόγω των μνημονίων αύξησαν εξαιρετικά τη ζήτηση την οποία επέτεινε η αργοπορημένη και σημειακή παρέμβαση της κυβέρνησης.

Η στέγαση είναι πρωτευόντως δικαίωμα και όχι επιχείρηση.

Η στέγαση είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια.

Το ΠΑΣΟΚ ακούγοντας τη φωνή των νέων, και όχι μόνο, που βρίσκονται σε αέναη αναζήτηση στέγης, καταθέτει ένα σχέδιο δημόσιας πολιτικής που θα διαχειριστεί, κατασκευάσει και ανακαινίσει 40.000 κοινωνικές κατοικίες, από τις οποίες 5.000 θα είναι νεόδμητες και οι υπόλοιπες θα αφορούν ακίνητα του Δημοσίου και των ΟΤΑ.

Με παρακολούθηση των ζωνών πίεσης και ρύθμιση της αγοράς ενοικίων προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας, θέτει το δάχτυλο «επί τον τύπον των ήλων», υπογραμμίζοντας ότι στη στεγαστική κρίση μόνο η δημόσια πολιτική μπορεί και πρέπει να δώσει απάντηση.

Η φιλελεύθερη δημοκρατία, τα κόμματα, οι θεσμοί, η πολιτική και οι πολιτικοί τελούν υπό αμφισβήτηση. Η απάντηση προς όφελος των πολλών και της χώρας είναι να αφουγκραστούμε τους νέους και η πολιτική μας να έχει στέρεη ιδεολογική βάση.

Η θετική επικοινωνία της πρότασης είναι μεγάφωνο που πολλαπλασιάζει τη δύναμη. Η αρνητική επικοινωνία της εσωκομματικής κουζίνας ενισχύει φωνές, που κάνουν μόνο θόρυβο, να γίνονται κυρίαρχες, έστω και παροδικά.

Η Αννα Διαμαντοπούλου είναι πρόεδρος του ΔΙΚΤΥΟΥ – πρώην επίτροπος ΕΕ – πρώην υπουργός.