Quo vadis, Ανδρουλάκη;

Σε ένα πλήθος ανθρώπων, που φωνάζει χωρίς να λέει κάτι σοβαρό ή ενδιαφέρον, ακούγεται αυτός ή αυτή που φωνάζει πιο πολύ και πιο δυνατά. Αυτή η απλή παρατήρηση εξηγεί την άνοδο (στις δημοσκοπήσεις) της Πλεύσης Ελευθερίας, της οποίας η πρόεδρος έχει το χάρισμα να φωνάζει και να ακούγεται ακόμη και χωρίς ντουντούκα.

Πώς μπορείς να διακριθείς όταν είσαι μέσα σε ένα τέτοιο πλήθος; Η απάντηση είναι απλή και γνωστή: πρέπει να διαφοροποιηθείς λέγοντας κάτι σοβαρό και ενδιαφέρον. Αυτή την απλή τακτική ο κ. Ανδρουλάκης είτε δεν την ξέρει ή δεν την αποδέχεται. Γι’ αυτό, ίσως, προτιμά να συμμετέχει στην πολιτική εμποροπανήγυρη της σημερινής αντιπολίτευσης. Αποτέλεσμα; Να μην μπορεί το ΠΑΣΟΚ να αποκτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Απανωτά τα λάθη: Απομάκρυνση του Ανδρέα Λοβέρδου (μέγα λάθος), εμμονή στο θέμα της παρακολούθησης του τηλεφώνου του, άλλοτε γλυκά μάτια προς τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοτε εχθρικά, υποδοχή στο κόμμα μελών του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσφατα η άνευ ουσίας κοινή (με τους νυν και πρώην συριζαίους) πρόταση δυσπιστίας.

Σοβαρές και οι παραλήψεις: (α) Ανυπαρξία άμεσης επικοινωνίας με τον λαό. Οι ομιλίες από τα μπαλκόνια είναι καλές αλλά δεν είναι συνομιλίες με τον λαό. (β) Ελλειψη κυβερνητικού προγράμματος. Χωρίς πρόγραμμα συγκεκριμένο και πλήρες ο πολίτης δεν πείθεται.

Η κριτική της κυβερνητικής πολιτικής ή/και της κυβερνητικής αδράνειας είναι ένα θεμιτό πεδίο αντιπολιτευτικής δραστηριότητας, αλλά πρέπει να είναι γνήσια και όχι παραπλανητική. Π.χ. όλοι ασκούν κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για την αύξηση των τιμών αμέσως μετά την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, ενώ όλοι ήξεραν ότι η αύξηση των τιμών ήταν αποτέλεσμα της εισβολής. Τώρα φωνάζουν ότι ο λαός πεινάει, μάλλον επειδή βλέπουν τα εστιατόρια πάντα γεμάτα και τις εκατοντάδες ντιλιβεράδων να κάνουν διανομή ολημερίς και ολονυκτίς.

Η καλή αντιπολίτευση ασκεί κριτική, αλλά ταυτόχρονα προτείνει λύσεις για τα προβλήματα του λαού. Αυτό που μέχρι τώρα κάνουν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι φθηνή πολιτική. Και γι’ αυτό δεν αποδίδει τα επιδιωκόμενα. Ο Μητσοτάκης είναι ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις.

Ο Ανδρουλάκης δεν έχει μεγάλα χρονικά περιθώρια. Μια ακόμη πτώση του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις θα θέσει θέμα προέδρου. Η αλλαγή πορείας του κόμματος είναι αναγκαία και ο δρόμος προς την επιτυχία είναι φανερός: συσπείρωση, επαφή και συνομιλία με τον λαό και κυβερνητικό πρόγραμμα.

Ο Θεόδωρος Π. Λιανός είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών