Παραγωγικότητα

Η έμφαση στην αύξηση της παραγωγικότητας γίνεται ακόμα πιο επιτακτική στο σημερινό περιβάλλον αβεβαιότητας. Με την παραγωγικότητα θα προστατευθεί η διατήρηση της ανάπτυξης, η οποία απειλείται από τον εμπορικό πόλεμο μέσω της επιβολής δασμών και της αύξησης του κόστους δανεισμού, λόγω του νέου πλαισίου για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες.

Η επιβολή δασμών κάνει τις εξαγωγές ακριβότερες προς τις ΗΠΑ, κάτι που επηρεάζει και την Ελλάδα, μολονότι το μεγαλύτερο μέρος των εμπορικών εταίρων της χώρας μας είναι εντός της ΕΕ. Την ίδια στιγμή, πιθανή απάντηση της ΕΕ με επιβολή δασμών στις ΗΠΑ θα κάνει πιο ακριβές τις εισαγωγές, οι οποίες ευθύνονται για το αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας.

Την ίδια στιγμή, η αύξηση των αμυντικών δαπανών, ανεξαρτήτως της επιβολής «κυρώσεων» στο έλλειμμα, θα επιβαρύνει τους προϋπολογισμούς και κατ’ επέκταση το δημόσιο χρέος. Από τη μία πλευρά, η Ελλάδα έχει ήδη υψηλές αμυντικές δαπάνες, από την άλλη έχει και υψηλό δημόσιο χρέος. Η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους εξαρτάται κυρίως από την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος σταθερά άνω του 2% του ΑΕΠ για τα επόμενα χρόνια.

Ετσι, επιστρέφουμε πάλι στην ανάπτυξη, διότι η μεγέθυνση της οικονομικής δραστηριότητας είναι η κύρια πηγή εσόδων για τον προϋπολογισμό και την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων. Εκτός κι αν τα πρωτογενή πλεονάσματα προέλθουν από περισσότερα φορολογικά έσοδα. Εάν αυτά έρχονται από μείωση της φοροδιαφυγής και από αύξηση του ΑΕΠ, τότε υπάρχει περιθώριο βελτίωσης εισοδημάτων και παραγωγικών μεταρρυθμίσεων. Εάν τα έσοδα έρχονται από αύξηση της φορολογίας, τότε δημιουργούνται αναχώματα για μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, το Ασφαλιστικό και τη δημιουργία φιλικότερου περιβάλλοντος.

Συνεπώς, το κλειδί βρίσκεται στις μεταρρυθμίσεις για αύξηση της παραγωγικότητας.