Ενα θαύμα που μπορεί να οδηγήσει σε ένα όνειρο

Για να έχει τύχη ο Παναθηναϊκός απέναντι στη Φιορεντίνα και να μπορεί να μιλήσει ρεαλιστικά για πρόκριση οφείλει να τραβήξει μια μεγάλη γραμμή και να αφήσει πίσω απ’ αυτή όλα όσα έχουν συμβεί έως τώρα στη σεζόν. Ναι μεν έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που οι Πράσινοι έκαναν μια μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία, πλην όμως διαχρονικά η Ευρώπη ήταν κάτι το ξεχωριστό για ολόκληρο τον οργανισμό. Από τον κόσμο έως τον τελευταίο υπάλληλο της ΠΑΕ.

Γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές φίλων του Παναθηναϊκού γνωρίζοντας πως η ομάδα τους όταν δείχνει το διαβατήριό της καταφέρνει και να το… τιμήσει. Ακόμα και σε χρονιές που έχανε πρωταθλήματα, που δεν κατάφερνε στην Ελλάδα να εμφανίζεται ανταγωνιστικός, πάντα υπήρχε εκείνο το… αποκούμπι: «Ο ευρωπαίος Παναθηναϊκός». Καμιά φορά αυτές οι μνήμες, εκείνες οι δόξες του παρελθόντος κάνουν ζημιά στο παρόν. Φορτώνεται μια ομάδα με ένα βάρος που δεν της αξίζει. Επειδή κάποιοι, κάπου, κάποτε έφεραν επιτυχίες. Αλλά είναι μάλλον άδικο αυτό. Δεν μπορεί να συγκριθεί ο Ιωαννίδης με τον Βαζέχα, ο Τσέριν με τον Μπασινά, ο Σφιντέρσκι με τον Σισέ και ο Τζούρισιτς με τον Λέτο.

Μπορεί όμως όλη η αύρα μιας ευρωπαϊκής βραδιάς με τη συνοδεία των «μαθημάτων παναθηναϊκής ιστορίας» που έλεγε ο Γιώργος Δώνης, να σε οδηγήσει σε μια επιτυχία που τούτη την ώρα μοιάζει με άθλο. Γιατί η σημερινή εικόνα του Παναθηναϊκού χρειάζεται έναν άθλο, πιθανόν ένα ποδοσφαιρικό θαύμα, για να τον οδηγήσει σε μια πρόκριση απέναντι στη Φιορεντίνα. Το ποδόσφαιρο όμως γι’ αυτό είναι το ομορφότερο άθλημα στον κόσμο. Γιατί γίνονται και θαύματα… Κι αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει αυτό το θαύμα απέναντι στη Φιορεντίνα, τότε η συνέχεια μπορεί να αποδειχτεί ονειρεμένη…