Δίλημμα

Το πρόβλημα είναι τόσο παλιό όσο η εποχή της εκλογικής του εξαΰλωσης. Από τότε το ΠΑΣΟΚ κατηγορείται ως δεξιόστροφο από τ’ αριστερά του και χαρακτηρίζεται έτοιμο να υποκύψει στον λαϊκισμό από τα δεξιά του. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τους κεντροαριστερούς που το ψήφιζαν σαν μια εκλογική δεξαμενή η οποία χωράει τα όνειρά του για επιστροφή στο στάτους του μεγάλου κόμματος, ενώ η ΝΔ τους κεντρώους που στήριζαν τη σημιτική του εκδοχή ως την κρίσιμη μάζα η οποία βγάζει κυβερνήσεις. Το δίλημμα με ποιον θα πρέπει να συνεργαστεί – ή έστω με ποιον το συμφέρει να εμφανίζεται πιο κοντά – απασχολεί τα στελέχη του χρόνια τώρα. Αλλά σε απάντηση δεν έχει καταλήξει το κόμμα. Στις προηγούμενες προεκλογικές περιόδους οι δημοσκόποι παρατηρούσαν πως η βάση του είναι τριχοτομημένη. Το ⅓ ήθελε να συμπορευτεί με τις αυτοαποκαλούμενες προοδευτικές δυνάμεις, το άλλο ⅓ ένιωθε εγγύτερα στη μητσοτακική ΝΔ (και φυσικά δεν είχε ξεχάσει πόσο αντιΣΥΡΙΖΑ υπήρξε) και το τελευταίο ⅓ τασσόταν υπέρ μιας αυτόνομης πορείας. Μέχρι τώρα η ηγεσία του πόνταρε στη ρητορική της ανεξαρτησίας. Ωστόσο, η πραγματικότητα ενός κατακερματισμένου πολιτικού σκηνικού που αποτυπώνουν οι μετρήσεις κοινής γνώμης το ξαναβάζει στη δύσκολη θέση.