Το σοκ με τον Ντραγκόφσκι

Θα βγει ο Παναθηναϊκός από το καθεστώς εσωστρέφειας που μπήκε εδώ και λίγα 24ωρα; Αυτό μοιάζει να είναι ένα ερώτημα ενόψει της αποψινής (πρώτης) μάχης με τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο. Γιατί τα όσα έγιναν στις Σέρρες, ασφαλώς και έχουν αφήσει απόνερα στο πράσινο στρατόπεδο.

Αρχικά, το σοκ της συμπεριφοράς του Ντραγκόφσκι. Η κουτουλιά στον Μπετανκόρ. Η αρχική αντίδραση του Παναθηναϊκού ήταν του στυλ «δεν ήταν κόκκινη κάρτα» και μετά ανέκρουσε πρύμναν και διέρρευσε από το Κορωπί ότι «ναι μεν, αλλά έπρεπε να δοθεί φάουλ στον αντίπαλο και όχι πέναλτι». Τελικά, ο πολωνός «άσος» που δεν είχε δείξει τέτοια συμπεριφορά όσους μήνες είναι στα μέρη μας, δηλαδή ελάχιστα ευέξαπτος ήταν στο χορτάρι, τιμωρήθηκε με βάση το φύλλο αγώνα με τρεις αγωνιστικές. Νέα ψυχρολουσία για το Τριφύλλι, πολύ απλά γιατί δεν ανέμενε τέτοια ποινή και αν αυτή δεν πέσει (το φύλλο αγώνα παραμένει ισχυρό) τότε θα λείψει όχι μόνο από το πρώτο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για το Κύπελλο, αλλά και στα επόμενα σημαντικά ραντεβού, αυτά με την ΑΕΚ και τους Ερυθρόλευκους. Κοντολογίς, ο ΠΑΟ καλείται αυτό το κρίσιμο δεκαήμερο να δώσει τρία σπουδαία παιχνίδια με τον «δεύτερο γκολκίπερ του» ή αν προτιμά κάποιος, με αυτόν που έχει δώσει το «παρών» σε μόλις τρεις αγώνες πρωταθλήματος και κυρίως τον προτιμούν οι τεχνικοί για το Κύπελλο. Θα αντέξει το βάρος της ευθύνης ο Λοντίγκιν; Θα βρει κώδικα επικοινωνίας με τους συμπαίκτες του στην άμυνα; Δεν μιλάμε για κάποιον άπειρο, πολλοί εκτιμούν πως θα μπορούσε με βάση τα προσόντα και τις παραστάσεις που έχει να ήταν ακόμη και στην αρχική ενδεκάδα σε περισσότερα παιχνίδια, σίγουρα όμως το πώς θα αντιδράσει παραμένει ζητούμενο.

Δύσκολη συνθήκη για τον Βιτόρια και την ομάδα του ΠΑΟ που ζητεί επιστροφή στα ήρεμα νερά. Δεν είναι τόσο απλό. Οχι μόνο γιατί ο Ολυμπιακός έχει ταυτότητα και γνωρίζει τον τρόπο να αντιδρά σωστά σε όποιες καταστάσεις συναντά, αλλά και διότι η πίεση βρίσκεται στο στρατόπεδο των Πρασίνων. Λόγω της αιφνίδιας (ένεκα της συμπεριφοράς του γκολκίπερ) αποβολής του Ντραγκόφσκι, των όσων ακολούθησαν και των αναταράξεων που δεν έχουν σταματήσει.

Οσον αφορά τον Λανουά, το μείζον δεν είναι να μπερδεύει το κοινό με τις αναλύσεις του. Ούτε να βρίσκει τρανταχτά σφάλματα στις διαιτησίες. Αλλά να πείσει πως παράγει έργο και έχει αληθινά βελτιώσει τις «ελληνικές σφυρίχτρες». Ποιος μπορεί αυτό να το βεβαιώσει;