Πιθανή προσέγγιση με τη Ρωσία;

Εχω και σε προηγούμενο σχόλιό μου αναφέρει πως μετά τον Πούτιν η ισχυρότερη προσωπικότητα και ο άνθρωπος με την ουσιαστικότερη πολιτική επιρροή στη Ρωσία σήμερα – πολύ κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και επικεφαλής στην ουσία της πανίσχυρης Προεδρικής Διοίκησης, Σεργκέι Κιριγένκο – είναι ο Ιγκόρ Σέτσιν. Εχοντας βρεθεί κοντά στον Πούτιν από τα χρόνια της Αγίας Πετρούπολης και πάντα δίπλα του σε όλες τις φάσεις της ανόδου του στην πολιτική ιεραρχία, ο Σέτσιν έχει διατελέσει επικεφαλής όλων των φορέων ισχύος της χώρας (power industries) αλλά και τα τελευταία χρόνια του πετρελαϊκού κολοσσού Rosneft. Ο λόγος του Σέτσιν συνήθως απηχεί την επίσημη γραμμή του Κρεμλίνου ενώ σε ελάχιστες περιπτώσεις οι επιδιώξεις οι δικές του δεν συνιστούν και στόχους της κυβέρνησης. Οσοι είχαν την ατυχία να έλθουν σε σύγκρουση μαζί του

χάθηκαν στη συνέχεια στην ανωνυμία ή κατέληξαν να βρεθούν στη φυλακή!

Είναι λοιπόν σημαντικό πως οι εκτιμήσεις του Σέτσιν για το μέλλον βλέπουν μια Ρωσία κοντύτερα στις ΗΠΑ, μέσω των πολιτικών που εκτιμά ότι θα ακολουθήσει ο επερχόμενος πρόεδρος Τραμπ. Εχοντας πολλές αμφιβολίες για την επιστημονική βάση των ισχυρισμών περί ανθρωπογενούς πρόκλησης του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής ο Τραμπ είναι έτοιμος να προστατεύσει την εγχώρια παραγωγή ενέργειας και κατά συνέπεια να ακολουθήσει πολιτικές σαν της Ρωσίας στον τομέα των υδρογονανθράκων.

Σύμφωνα με τον Σέτσιν, και με όσα είπε σε συνέδριο στο Κατάρ, η πρόθεση του Τραμπ να μειώσει τους φόρους και όλες τις άλλες διοικητικής φύσης επιβαρύνσεις στον τομέα των ορυκτών ενεργειακών πόρων θα ενισχύσει τρομερά τον τομέα αυτόν. Στόχος του αμερικανού προέδρου θα είναι βέβαια η καταπολέμηση της ενεργειακής ακρίβειας και όλων των συνακόλουθων δυσλειτουργιών των αγορών. Ετσι όμως θα παίξει σημαντικό ρόλο στις αλλαγές που θα επισυμβούν στις διεθνείς αγορές. Το παγκόσμιο επενδυτικό ενδιαφέρον θα επιστρέψει και πάλι στις «πραγματικές» (παραδοσιακές) πηγές ενέργειας. Οι λεγόμενες εναλλακτικές πηγές, στις οποίες είχαν με τόσο έντονο τρόπο στραφεί μέχρι τώρα η Αμερική και ιδίως η Ευρώπη, θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα. Αποκαθιστώντας έτσι τις ισορροπίες στις διεθνείς αγορές και οδηγώντας στο περιθώριο την παράλογη ακρίβεια.

Με τον τρόπο αυτόν, εκτιμά ο Σέτσιν, θα βοηθηθεί και η οικονομία της Ρωσίας επανερχόμενη και πάλι στο κέντρο των παγκόσμιων ενεργειακών δυνατοτήτων. Και η Ευρώπη, όπως είπε και ο πρόεδρος Πούτιν πρόσφατα σε ομιλία του στη ρωσική «δεξαμενή σκέψης» Βαλντάι Κλαμπ, θα πάψει να πυροβολεί το πόδι της και θα επανέλθει σε φτηνές πηγές ενέργειας – όπως το ρωσικό αέριο – για να ξεφύγει από την ακρίβεια και να ξαναβρεί την οικονομική της υγεία.

Ολα αυτά υποδηλώνουν με σαφήνεια πως ο κόσμος πιθανότατα θα κινηθεί προς την κατεύθυνση μιας νέας προσέγγισης Ουάσιγκτον και Μόσχας. Σε ένα πλαίσιο χαμηλών πολιτικών τόνων, με μια λογική συμφωνία για την Ουκρανία και με ανοιχτούς τους ορίζοντες της οικονομικής συνεργασίας θα διαγραφούν επιτέλους δεδομένα ξεπεράσματος των οικονομικών δυσκολιών των τελευταίων ετών. Σίγουρα θα χρειαστούν αρκετές πολιτικές αναπροσαρμογές. Αλλά για το καλό των κοινωνιών μας αυτές θα πρέπει να πραγματοποιηθούν…