Μια τρελή-τρελή Ευρωλίγκα

Με την τελευταία για το 2024 διαβολοβδομάδα ολοκληρώνεται ο πρώτος γύρος αυτής που πρέπει να είναι η πιο… τρελή Ευρωλίγκα των τελευταίων χρόνων. Αν όχι και γενικώς, τουλάχιστον από το 2000, οπότε και φτιάχτηκε με τη σημερινή της μορφή.

Ποιος να περίμενε ότι στου δρόμου τα μισά στην κορυφή της βαθμολογίας θα πατούσε η… Παρί; Ποιος να περίμενε ότι αυτή η απίστευτη πρωτάρα, με παίκτες και προπονητή rookies στη διοργάνωση (ως προπονητής είναι rookie ο Σπλίτερ βέβαια, γιατί ως παίκτης έχει γράψει χιλιόμετρα στην Ευρωλίγκα) θα έφτανε στο σημείο να κάνει δέκα νίκες τη μία μετά την άλλη; Ποιος να περίμενε ότι η μοναδική ελληνική ομάδα που θα είχε κερδίσει ως τώρα αυτή την Παρί θα ήταν η… ΑΕΚ σε ένα φιλικό προετοιμασίας;

Ποιος να περίμενε επίσης ότι η Ρεάλ θα είχε καταρρεύσει με τόσο πάταγο και ότι θα την ακολουθούσε στον δρόμο προς τον γκρεμό και η Μπαρτσελόνα; Ποιος να περίμενε ότι ακόμα και οι δικοί μας «αιώνιοι», ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, θα αγκομαχούσαν τόσο πολύ κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που τους ήθελαν, μετά το οργιώδες μεταγραφικό καλοκαίρι, να έχουν σχεδόν κλεισμένες τις δύο πρώτες θέσεις της βαθμολογίας; Ποιος να περίμενε τη φοβερή πορεία που κάνουν ομάδες όπως η Μπάγερν και η Ζαλγκίρις;

Κι όμως, αυτά συμβαίνουν φέτος στην Ευρωλίγκα. Συμβαίνουν όλα μαζί, κι αυτό είναι που κάνει τη φετινή διοργάνωση εντελώς απρόβλεπτη. Αλλες χρονιές στο τέλος του πρώτου γύρου φαινόταν συνήθως πού πάει το πράγμα. Φέτος ο πρώτος με τον 11ο, που μένει εκτός play in, απείχαν μέχρι χθες το βράδυ μόλις τρεις νίκες. Κι ανάμεσα στους δέκα πρώτους δεν ήταν ούτε η Ρεάλ ούτε η Μπαρτσελόνα! Δεν υπάρχει καμία σταθερά, κανένα σημείο αναφοράς, όλοι μπορεί να χάσουν από όλους και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς πού θα καταλήξει όλο αυτό.

Μπορείς να εκτιμήσεις ότι η Παρί είναι αδύνατο να συνεχίσει έτσι, διότι στον δεύτερο γύρο οι αντίπαλοί της θα παίξουν υποψιασμένοι απέναντί της. Μπορεί επίσης να υποθέσεις ότι οι «αιώνιοι» της Ελλάδας και της Ισπανίας θα παίξουν περισσότερο σύμφωνα με τις μεγάλες δυνατότητές τους. Αλλά και πάλι, το χέρι σου στη φωτιά δεν το βάζεις για τίποτα…