Προμήθειες

Οι αριθμοί είναι αντικειμενικοί. Αυτό δεν σημαίνει ότι λένε την αλήθεια, όταν πρόκειται για συνολικά μεγέθη ή για μέσους όρους. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τα έσοδα των τραπεζών από τόκους και προμήθειες. Οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν μικρότερο δείκτη εσόδων από προμήθειες προς τα συνολικά τους έσοδα, σε σύγκριση με τις ευρωπαϊκές. Συγκεκριμένα, βρίσκονται γύρω στο 18% και μαζί με άλλα έσοδα από συναλλαγές στο 20%. Το υπόλοιπο 80% των εσόδων προέρχεται από τους τόκους. Στις ευρωπαϊκές τράπεζες, τα έσοδα από τόκους είναι κοντά στο 60% και το υπόλοιπο 40% από προμήθειες και άλλες συναλλαγές.

Η σύγκριση αυτή δείχνει ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν χαμηλότερες προμήθειες ή ότι έχουν μικρότερα έσοδα, καθώς ένα κλάσμα (λόγος) μεγαλώνει είτε με μεγαλύτερο αριθμητή είτε με μικρότερο παρονομαστή. Το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι η προέλευση των προμηθειών αυτών. Πηγές που γνωρίζουν την ανάλυση αυτή επισημαίνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων από προμήθειες των ευρωπαϊκών τραπεζών προέρχεται από επενδυτική και επιχειρηματική τραπεζική και όχι από καθημερινές συναλλαγές. Στις ελληνικές ισχύει το αντίθετο. Ο αντίλογος στο παραπάνω είναι ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές τράπεζες χρεώνουν κάθε μήνα μόνο για τη διατήρηση ενός λογαριασμού.

Το ζητούμενο τώρα είναι ότι σε μια εποχή που πέφτουν τα επιτόκια το ποσοστό από έσοδα από τόκους θα μειώνεται. Εξάλλου, οι ελληνικές τράπεζες έχουν από τα μεγαλύτερα επιτοκιακά περιθώρια (χαμηλές αποδόσεις καταθέσεων και ακριβά δάνεια). Συνεπώς, η αύξηση των εσόδων δεν μπορεί να προέλθει από τις προμήθειες, όπου υπάρχει πίεση για περικοπές.

Επομένως, οι τράπεζες θα πρέπει να βρουν τρόπους ώστε να αυξήσουν τα επιτοκιακά τους έσοδα, ακόμα και με μικρότερα επιτόκια, δίνοντας περισσότερα δάνεια, αλλά με προσοχή. Ωστόσο, κάποιο ρίσκο πρέπει να αναλάβουν και νέες πηγές εσόδων πρέπει να βρουν.