Υπάρχουν τεχνολογικά μέσα αλλά ο κοινωνικός αποκλεισμός παραμένει

Πώς μπορούν οι βαρήκοοι και κωφοί συμπολίτες μας να ζήσουν σε έναν κόσμο ακουόντων που σε πολλές περιπτώσεις δείχνει να μην τους «περιλαμβάνει» απόλυτα και πώς ανταποκρίνονται στην καθημερινότητά τους; Ποια η συμβολή του κράτους στη διευκόλυνση της ζωής τους;  Ο Γιώργος Στάθης υποστηρίζει πως «στην Ελλάδα υπάρχουν υπηρεσίες διερμηνείας στη νοηματική γλώσσα που διενεργούνται με τη χρηματοδότηση του κράτους σε φορείς όπως το Εθνικό ίδρυμα Κωφών και η Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος. Στις εν λόγω υπηρεσίες ένας κωφός ή βαρήκοος συμπολίτης μας μπορεί να αιτηθεί διερμηνέα νοηματικής και να καλύψει πολύ λίγες από τις βασικές ανάγκες του».

Από μεριάς της η Βενέττα Λαμπροπούλου επισημαίνει την ύπαρξη μιας καινοτόμου υπηρεσίας παροχής διερμηνείας εξ αποστάσεως – Relay – που εξυπηρετεί περίπου 14.000 άτομα με προβλήματα ακοής από όλη την Ελλάδα. «Η υπηρεσία αυτή λειτουργεί από το 2018 παρέχοντας πρόσβαση σε κωφούς και βαρήκοους συμπολίτες μας στα αγαθά της τηλεφωνίας μέσω μιας ειδικής πλατφόρμας για κινητά τηλέφωνα και ενός τηλεπικοινωνιακού κέντρου που έχει δημιουργηθεί στο Ιδρυμα και λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο με διερμηνείς ελληνικής νοηματικής γλώσσας, οι οποίες/οι εργάζονται με βάρδιες».

Από την άλλη, ο διαπιστευμένος διερμηνέας και πρόεδρος του Σωματείου Διερμηνέων Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας μεταφέρει στα «ΝΕΑ» την αισιόδοξη είδηση πως αρκετές δημόσιες, αλλά κυρίως ιδιωτικές εταιρείες, «αντιλαμβάνονται την υποχρέωσή τους να προσφέρουν οι ίδιοι την παροχή διερμηνείας στη νοηματική γλώσσα και όχι να υποχρεώνουν το κωφό ή βαρήκοο άτομο να εξαντλεί τις δωρεάν ώρες του ή, ακόμα χειρότερα, να πληρώνει τον διερμηνέα με δικά του χρήματα».

Αν και, όπως υπογραμμίζει, «ακόμα έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε και ακόμα περισσότεροι φορείς να ενεργοποιηθούν προς την ισότιμη πρόσβαση».

Ειδική εκπαίδευση

Η διοικήτρια και πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών εστιάζει επίσης και στον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται τα άτομα με προβλήματα ακοής. «Χωρίς ειδική εκπαίδευση από τη βρεφική ηλικία και ειδική βοήθεια στην επικοινωνία τους με τον υπόλοιπο κόσμο, τα άτομα αυτά δύσκολα βρίσκουν εργασία.

Ακόμα πιο δύσκολα καταλαμβάνουν υψηλές θέσεις ακόμα και όταν διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα», ενώ τονίζει πως ελλείψει επαρκούς αριθμού διερμηνέων, τα άτομα αυτά πολλές φορές αδυνατούν να φοιτήσουν σε γενικά σχολεία και πανεπιστήμια.

«Δεν διατίθενται ειδικά κονδύλια για διερμηνείς από τους φορείς αυτούς και γενικότερα οι κωφοί/βαρήκοοι, παρόλο που έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος τα τελευταία χρόνια σε κάποιους τομείς, κυρίως στην τηλεόραση και στις μεγάλες πολιτικές συγκεντρώσεις κομμάτων και κυβερνήσεων, συνεχίζουν να είναι αποκλεισμένοι από πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής (εκπαίδευση, ψυχαγωγία, εργασία, μέσα μεταφοράς)».

Ο Γιώργος Στάθης καταλήγει πως «αν και έχουν γίνει αρκετά βήματα και σε αυτό έχει συμβάλει σημαντικά και η τεχνολογία, ο ρατσισμός και η προκατάληψη γενικά προς την αναπηρία καθιστούν την ισότιμη πρόσβασή τους πολύ δύσκολη και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και αδύνατη».