Φυλλάδια

^«Οι ομοφυλόφιλοι είναι χειρότεροι από τους δολοφόνους, γιατί είναι καλύτερα να πεθάνει κανείς, παρά να ζει και να προσβάλλεται έτσι. Καθότι ο δολοφόνος διαχωρίζει την ψυχή από το σώμα, ενώ ο ομοφυλόφιλος καταστρέφει την ψυχή μαζί με το σώμα. Δεν υπάρχει πιο σιχαμερό, πιο φοβερό, πιο ανόητο, πιο ατιμωτικό πράγμα από την ομοφυλοφιλία».

Με ένα φυλλάδιο που έγραφε αυτές και άλλες τόσο ξεκάθαρα σύμφωνες με την έννοια της χριστιανικής αγάπης απόψεις θέλησε να απαντήσει ένας καθηγητής Θρησκευτικών στις ερωτήσεις που του έκαναν μαθητές Γυμνασίου για το αν η Εκκλησία αποδέχεται τους ομοφυλόφιλους – κατά τα λεγόμενα του ίδιου πάντα. Για την ακρίβεια, διευκρίνισε ότι εκείνος αυτά τα πράγματα ξέρει, διάβασε, σπούδασε και βρήκε στο Διαδίκτυο (απ’ όπου αλίευσε τη θέση του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, με την οποία επιχείρησε να διαφωτίσει την τάξη του).

Η αντίδραση της Πολιτείας, μετά τις καταγγελίες γονέων, ήταν άμεση. Ο υπουργός Παιδείας τον έθεσε σε διαθεσιμότητα και τον παρέπεμψε στο Πειθαρχικό επειδή αντί να προωθεί τις αρχές της φιλίας, του σεβασμού και της αλληλεγγύης μαθαίνει στους εφήβους τσιτάτα της ρητορικής του μίσους.

Πρόγραμμα

Η απομόνωση ενός εκπαιδευτικού, ο οποίος τόσο άγαρμπα δείχνει να εκλαμβάνει τη δουλειά του σαν αποστολή κατήχησης, ήταν εύκολη απόφαση. Το υπουργείο επέλεξε την αναμενόμενη σε κάθε σύγχρονο δυτικό κράτος διαχείριση ενός τέτοιου περιστατικού. Η διαχείριση μεμονωμένων περιπτώσεων, όμως, δεν αρκεί για να σταλεί το μήνυμα της αδιαπραγμάτευτης προστασίας των δικαιωμάτων οποιασδήποτε μειοψηφίας. Οπως δεν φτάνει κι η ψήφιση μόνο ενός νόμου – ακόμη κι αν πρόκειται για μια σημαντική μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου.

Οι θεσμοί μπορούν να αλλάξουν την κρατούσα κουλτούρα αλλά για να το πετύχουν πρέπει να δουλεύουν καθημερινά γι’ αυτόν τον στόχο. Αν οι εκπρόσωποί τους θυμούνται περιστασιακά να δώσουν τον αγώνα εναντίον των οπισθοδρομικών αντιλήψεων, τότε συνεχίζουν να κερδίζουν οι επαγγελματίες της πολιτικής που κραδαίνουν από κοινοβουλευτικού βήματος φωτοτυπίες βιβλίων του Δημοτικού, ωρυόμενοι κατά του παραδείγματος που δίνει η Παναγιά η Γκέισα. Τα σχολικά εγχειρίδια για το μάθημα των Θρησκευτικών, ας πούμε, μπορεί να είναι γραμμένα έτσι ώστε να διδάσκεται Θρησκειολογία στο σχολείο.

Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να παραδίδουν μαθήματα Ανατολικού δόγματος και μόνο, όπως έκαναν οι δάσκαλοι πριν 30 χρόνια. Αυτό συμβαίνει γιατί μέχρι και φιλελεύθεροι πολιτικοί δυσκολεύονται να αποκτήσουν την ιδιοκτησία κάθε παραγράφου ενός προοδευτικού προγράμματος.