Long Run στις Βρυξέλλες

Ολοι οι «μπαρουτοκαπνισμένοι» μαραθωνοδρόμοι το ξέρουμε καλά αυτό. Τρεις εβδομάδες πριν από τον μαραθώνιο, τρέχουμε το τελευταίο μεγάλο long run της προετοιμασίας, το οποίο οι προπονητές το προσδιορίζουν από 32 έως 35 χλμ. Μετά και από αυτή τη «δοκιμασία», μπαίνουμε στο λεγόμενο tapering για να φτάσουμε στην εκκίνηση όσο το δυνατόν καλύτερα φορμαρισμένοι.

Εμένα λοιπόν την περασμένη εβδομάδα το τελευταίο μεγάλο long run της προετοιμασίας μου για τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας στις 10 Νοεμβρίου με βρήκε για επαγγελματικούς λόγους στις Βρυξέλλες. Πετούσα για Αθήνα το Σάββατο το απόγευμα στις 20.00 και έτσι είχα τις εξής δύο επιλογές. Είτε θα έτρεχα 35 χλμ. στη βελγική πρωτεύουσα πριν από το ταξίδι, είτε θα τα άφηνα για Κυριακή πρωί στην Αθήνα ενώ θα είχα μπει στο σπίτι μου τουλάχιστον καμία ώρα μετά τα μεσάνυχτα.

Το λογικό ήταν να επιλέξω το πρώτο και ευτυχώς αυτό έκανα. Στις Βρυξέλλες αυτή την εποχή ξημερώνει αργά και έτσι στις 07.40 που βγήκα από το ξενοδοχείο μου έξω ήταν ακόμα μαύρη νύχτα, είχε το γνωστό ελαφρύ ψιλόβροχο και η θερμοκρασία ήταν σε λογικά επίπεδα, στους 13 βαθμούς κελσίου.

Ετρεξα στο αγαπημένο μου μέρος στις Βρυξέλλες, στο κοντινό Πάρκο της Πεντηκονταετίας, που απέχει από το κτίριο της Κομισιόν μόλις 600 μέτρα. Τα πρώτα 13 χλμ. τα έβγαλα στο γηπεδάκι του στίβου μέσα στο πάρκο και τα υπόλοιπα 22 χλμ. τα έτρεξα περιμετρικά. Μια πλήρης στροφή εξωτερικά του πάρκου είναι 2,5 χλμ. και όποτε ήθελα να πιώ νερό, έκανα 1-2 στροφές μέσα στο γήπεδο όπου είχα αφήσει το παγούρι μου.

Σε ένα απόλυτα φθινοπωρινό σκηνικό, με αμέτρητα κίτρινα φύλλα στο έδαφος και άλλα που έπεφταν σταδιακά από τα δέντρα, με αμέτρητους άλλους δρομείς που έκαναν ό,τι ακριβώς και εγώ και με έναν ήλιο που για λίγο κάποια στιγμή μάς θύμισε την ύπαρξή του…

Ηταν μια υπέροχη προπόνηση. Ηταν το πιο ωραίο long run που έχω κάνει ποτέ!