Το πακέτο των 13 μέτρων στήριξης της οικογένειας αποτελείται από υφιστάμενα επιδόματα, για τα οποία ανακοινώθηκαν αυξήσεις. Προφανώς, υπάρχουν ευάλωτοι συμπολίτες που απαιτούν στήριξη. Από την άλλη, δεν μπορεί μια κοινωνία να βασίζεται στα επιδόματα. Αυτά θα πρέπει να περιορίζονται σε τρεις στόχους:
Πρώτον, να είναι δίκαια και σε αξιοπρεπή ποσά για αυτούς που πραγματικά τα χρειάζονται. Η προσθήκη περιουσιακών κριτηρίων και η βελτίωση των εισοδηματικών κριτηρίων κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να ενταθεί.
Δεύτερον, δεν θα πρέπει να υποκαθιστούν το εισόδημα από εργασία. Η απόφαση να μην κόβονται εντελώς στην περίπτωση απασχόλησης, πάλι με κριτήρια, είναι σωστή. Ομως, δεν αρκεί, διότι στόχος είναι ο πολίτης να είναι οικονομικά αυτόνομος, να πατά στα πόδια του και να νιώθει ότι παράγει.
Τρίτον, να διευρυνθούν σε άτομα που μια αναπηρία ή ένα πρόβλημα υγείας ή η έλλειψη εξειδίκευσης τα κρατούν μακριά από την εργασία. Εδώ, ίσως, απαιτείται περισσότερη δουλειά από την πολιτεία.














