Δεν αρχίζουμε καλά

Πάνε χρόνια πολλά, αιώνες· τότε ραδιοφωνία και τηλεόραση ήσαν κρατικά μονοπώλια, ελέγχονταν από την κυβέρνηση. Μόνιμη η γκρίνια της αντιπολίτευσης (ΠαΣοΚ και ΚΚΕ) ότι οι κρατικοί σταθμοί αναλώνουν τα δελτία ειδήσεων παρουσιάζοντας υπουργούς και δεν εμφανίζουν την αντιπολίτευση.

Σε σχετική συζήτηση στη βουλή, ο αρμόδιος υπουργός –ο μετέπειτα πρόεδρος της Δημοκρατίας  Κωστής Στεφανόπουλος, αν θυμάμαι καλά– είχε απαντήσει ότι «σωστό είναι διότι οι υπουργοί δρουν, πράττουν, παράγουν έργο ενώ η αντιπολίτευση λέει μόνο λόγια».

Στην ευτυχή εποχή των άπειρων μέσων επικοινωνίας που ζούμε, όλα ασχολούνται με την αντιπολίτευση αδιαφορώντας πλήρως για την κυβέρνηση – προς μεγάλην χαράν της τελευταίας. Διότι η αντιπολίτευση δρα και παράγει δημοσιογραφικό έργο, δηλαδή ειδήσεις.

Ως γνωστόν, ειδήσεις υπάρχουν μόνο κακές και η αντιπολίτευση, πρωτίστως ο ΣΥΡΙΖΑ, παράγει συνεχώς τέτοιες: διασπάσεις, διαγραφές, αλληλοκαταγγελίες, ύβρεις, υπαινιγμούς για οικονομικά σκάνδαλα – δεν λείπει τίποτα από όσα τέρπουν την χαιρέκακη πλευρά του εαυτού μας. Ενώ στην κυβέρνηση, λίγοι και λίγες κάνουν τη δουλειά τους όσο καλύτερα μπορούν· οι περισσότεροι ασχολούνται αθόρυβα με τις «δουλίτσες» τους

Ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι πόσοι ακόμα θα διαγραφούν, πόσες διασπάσεις θα γίνουν ακόμα. Οι έχθρες δεν θα καταλαγιάσουν εύκολα, οι πληγές δεν θα επουλωθούν γρήγορα, τα κομματικά θραύσματα που εκτινάσσονται δεν θα συγκολληθούν.

Στο ΠαΣοΚ είναι ηπιότερη η σύγκρουση, για την ώρα. Αλλά όταν ξαφνικά και από το πουθενά, χωρίς να έχει υπάρξει καμιά ένδειξη προηγουμένως, εμφανίζονται 7-8 υποψήφιοι να αντικαταστήσουν αυτόν που είχαν εκλέξει πρόεδρο με συντριπτική πλειοψηφία 70% πριν δυόμιση χρόνια, θα πει ότι τα προβλήματα είναι πολλά και βαθιά, το όποιο αποτέλεσμα θα τα οξύνει, ίσως δούμε και εδώ εκτόξευση θραυσμάτων.

Το καλό αυτής της κατάστασης είναι ότι η ενδοκομματική αντιπαράθεση έχει μετριάσει τη διακομματική βία. Οι συγκρουόμενοι δεν παραλείπουν στο τέλος των καταγγελτικών κειμένων τους να περιλάβουν τη μαγική φράση Mitsotakis delenda est αλλά το λένε για να κρατούν το μίσος ζωντανό, σαν ξόρκι: η κυβέρνηση απολαμβάνει πλήρους ασυλίας.

Το κακό είναι ότι λίγους μήνες πριν τις εκλογές θα συγκολληθούν τα θραύσματα σαν «Ένωση Κέντρου» του 1961 για να τις κερδίσουν.  Και ίσως τότε εκδηλωθεί  με μείζον πάθος η επιθυμία για κυβερνητική εξουσία που τώρα εκτονώνεται στις ενδοκομματικές συγκρούσεις.

Λίγοι λοιπόν εκ της συμπολιτεύσεως δουλεύουν και πολλοί οργανώνουν τις «δουλίτσες» τους. Στις μη ακραίες δυνάμεις της αντιπολίτευσης οι συγκρούσεις είναι θανατηφόρες, οι ακραίες περιμένουν υπομονετικά να εισπράξουν κέρδη από τον θρυμματισμό της πολιτικής και τη  διαφθορά της εξουσίας. Δεν αρχίζει καλά το νέο πολιτικό έτος.