Ταλέντα στα σκουπίδια

Σε νεκροταφείο ποδοσφαιρικών ταλέντων έχει μετατραπεί η Τσέλσι και η «αμερικάνικη» φιλοσοφία της να αγοράζει ό,τι κινείται.

Αυτή τη στιγμή έχει στείλει σε προπονητική εξορία 13 παίκτες, ανάμεσά τους τον Ραχίμ Στέρλινγκ τον οποίον απέκτησε πριν από δύο χρόνια από τη Μάντσεστερ Σίτι έναντι 60 εκατ. ευρώ, τον ακριβότερο τερματοφύλακα στον κόσμο Κέπα για τον οποίον πλήρωσε 85 εκατ. ευρώ, τον ακριβότερο παίκτη της, Ρομέλου Λουκάκου που απέκτησε έναντι 116 εκατ. ευρώ και τον Μπεν Τσίλγουελ που αποκτήθηκε από τη Λέστερ το 2021 έναντι 40 εκατ. ευρώ. Το συνολικό ποσό που έχει πληρώσει η Τσέλσι για τους παίκτες που έχει εξορίσει φτάνει τα 380 εκατ. ευρώ. Η τακτική της απομάκρυνσης που εφαρμόζεται στους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές γίνεται με στόχο να τους ασκηθεί ψυχολογική πίεση ώστε να δεχτούν να πάρουν μεταγραφή.

Η πολιτική που ακολουθεί η λονδρέζικη ομάδα χαρακτηρίζεται τουλάχιστον αλλοπρόσαλλη. Δαπανά δεκάδες εκατομμύρια για παίκτες που παίζουν στην ίδια θέση, δεν έχει σταθερό κορμό και οι πρωταγωνιστές μετατρέπονται σε κομπάρσους και τούμπαλιν εν μια νυκτί.

Φυσικά πέρα από τα προφανή αγωνιστικά προβλήματα προκαλείται χωροταξικό πρόβλημα στα αποδυτήρια και στα προπονητήρια, ενώ ο εκάστοτε προπονητής δεν μπορεί να παράγει έργο.

Οι γκρίζες ζώνες στους κανονισμούς που αναφέρονται στις υποχρεώσεις των ποδοσφαιριστών απέναντι στο κλαμπ επιτρέπουν στην Τσέλσι αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα να συμπεριφέρονται στους αθλητές ως εμπόρευμα που έχει περάσει η μόδα του.

Ενας από τους κανόνες της FIFA  αναφέρει πως οι παίκτες πρέπει να παραμένουν πάντοτε σε καλή φυσική κατάσταση, ανοίγοντας πόρτα σε παρερμηνείες για τα δικαιώματα των ομάδων.

Μεγάλη ευθύνη για την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουν οι παίκτες έχουν βέβαια και οι ίδιοι. Πώς επιλέγουν να υπογράφουν σε μία ομάδα όταν γνωρίζουν πως στη θέση που καλύπτουν υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι δύο, τρεις και σε κάποιες περιπτώσεις τέσσερις σπουδαίοι παίκτες; Πώς δέχονται επίσης να υπογράφουν συμβόλαια επταετούς διάρκειας και να θέτουν τη σχέση τους με το κλαμπ σε δημοσιοϋπαλληλίστικο επίπεδο.

Προφανώς παρασύρονται από τους ατζέντηδες οι οποίοι κερδίζουν εκατομμύρια από τις μεταγραφές. Η περίπτωση της Τσέλσι πιθανόν να δρομολογήσει αλλαγές στον αριθμό των παικτών που μπορεί να διαθέτει ένα κλαμπ αλλά και τη συμπεριφορά του απέναντί τους.