Χωρίς ανάσα{CR}

Την 1η Ιουνίου το ευρωπαϊκό διασυλλογικό ποδόσφαιρο έριξε επίσημα αυλαία με τη διεξαγωγή του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ. Μόλις 13 ημέρες μετά (14 Ιουνίου) έκανε σέντρα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα γήπεδα της Γερμανίας.

Στις 18 Ιουνίου διεξήχθη η κλήρωση των πρώτων προκριματικών των νέων Κυπέλλων Ευρώπης και πριν ολοκληρωθεί το Euro έγιναν οι πρώτοι αγώνες της πρώτης προκριματικής φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ. Από τις 16 μέχρι τις 25 Ιουλίου υπήρχαν συνεχείς αγώνες των ευρωπαϊκών Kυπέλλων, ενώ στις 26 Ιουλίου έγινε η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Την περασμένη Κυριακή έπεσε η αυλαία στο Παρίσι και δύο ημέρες μετά ξεκίνησε το ντεμαράζ των ευρωπαϊκών Κυπέλλων με τους αγώνες του τρίτου προκριματικού γύρου και του ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ.

Τη στιγμή που πας να πάρεις ανάσα ξεκινούν αυτό το Σαββατοκύριακο όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα πλην της Μπουντεσλίγκα, ενώ από την επόμενη εβδομάδα μπαίνουμε στην τελική φάση για την ανάδειξη των ομάδων που θα συμμετάσχουν στις ανανεωμένες εκδόσεις των Κυπέλλων Ευρώπης.

Το θερινό καλαντάρι του αθλητισμού μοιάζει πλέον με τετράωρη θεατρική παράσταση χωρίς διάλειμμα. Οσο καλή κι αν είναι κάποια στιγμή σε κουράζει.

Ο αθλητισμός είναι μια εξελισσόμενη βιομηχανία θεάματος που τρέχει με υψηλά ποσοστά ανάπτυξης κάθε χρόνο. Το τελευταίο φύλλο συκής, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, έπεσε πριν από λίγες ημέρες στις όχθες του Σηκουάνα και το τοποθέτησαν σε τσάντα της Louis Vuitton.

Με τη συνεχή προσθήκη διεθνών διοργανώσεων και την αύξηση των ημερομηνιών του αγωνιστικού προγράμματος φτάσαμε στο σημείο να εξαλειφθούν οι ελεύθερες ημερομηνίες ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι. Πού θα οδηγήσει όλο αυτό; Στον κορεσμό του κόσμου που στο τέλος θα πάψει να ενδιαφέρεται για όσα συμβαίνουν στα γήπεδα – μια κατάσταση που θυμίζει την αντίδραση της φύσης στην υπερκαλλιέργεια. Στο τέλος δεν θα φυτρώνει τίποτε ακόμα και στις πιο εύφορες κοιλάδες του αθλητισμού, οι χορηγοί και τα τηλεοπτικά δίκτυα θα απομακρυνθούν και θα επέλθει μαρασμός. Στο χρήμα και στον έρωτα ο άνθρωπος ξεχνά το «μέτρον άριστον». Και συνήθως ο λογαριασμός που έρχεται και στις δύο περιπτώσεις είναι πολύ βαρύς – και χωρίς απόδειξη.