Πυρκαγιές

Είναι τραγικό να συνδέεται το ελληνικό καλοκαίρι με τις πυρκαγιές και την καταστροφή. Και οι μελέτες δείχνουν ότι η κλιματική κρίση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ προβλέπουν χειρότερες συνθήκες που θα αυξήσουν τον αριθμό των πυρκαγιών τα επόμενα χρόνια. Σχεδόν, εκτιμάται, ότι θα διπλασιαστούν στις αμέσως επόμενες δεκαετίες.

Οι διαπιστώσεις δεν αρκούν για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα που έχει με το μέρος του τις δυνάμεις της φύσης. Ισως να μην υπάρχει τρόπος να μην ξαναδούμε πυρκαγιά. Θα υπάρχει όμως τρόπος ώστε να περιορίζονται οι ζημίες και κυρίως να υπάρχουν σχέδια και πόροι για την αποκατάστασή τους.

Για τον λόγο αυτόν απαιτείται αναθεώρηση της στρατηγικής σε τρία επίπεδα, βάσει κόστους και οφέλους.

Το πρώτο επίπεδο θα πρέπει να περιλαμβάνει τεκμηριωμένη κατανομή πόρων (χρήματα, άνθρωποι, μηχανήματα κ.ά.) για την πρόβλεψη και έγκαιρη ειδοποίηση από την πρώτη σπίθα. Σε αυτό το επίπεδο μπορεί να βοηθήσει η τεχνητή νοημοσύνη, εκπαιδεύοντας μοντέλα που θα προβλέπουν πιθανές εστίες βάσει θερμοκρασίας, υγρασίας και άλλων παραγόντων.

Το δεύτερο επίπεδο απαιτεί τη διάθεση πόρων για την πυρόσβεση. Πόσους και τι πόρους; Τόσους που μαζί με του πρώτου επιπέδου να επαρκούν για το τρίτο επίπεδο, την αποκατάσταση.

Οταν έχουν γίνει τα πάντα που είναι τεχνικώς και ανθρωπίνως δυνατό για την πρόβλεψη και την πυρόσβεση, τότε οφείλουμε να αποκαταστήσουμε τη ζημιά που έγινε. Κάποιες φορές, ίσως, να μην έχει τόση σημασία να παρατηρούμε την εφιαλτική εικόνα των καμένων που έχει αφήσει πίσω της η πυρκαγιά. Είτε προηγήθηκε μεγάλη, είτε μικρή πυρκαγιά, ένα μέρος του δάσους καταστράφηκε. Μαζί του και όλα όσα προσφέρει στην οικονομία και στο περιβάλλον. Επομένως, το τρίτο στάδιο, δηλαδή η επαναφορά του δάσους στην προηγούμενη φάση, δηλαδή στη ζωή, αποτελεί σημαντική ανάγκη ίσης αξίας με την πρόβλεψη και την πυρόσβεση.