Μισά λόγια, μισές απόψεις

Κατατίθενται συχνά σε πολλά ζητήματα, και ιδίως στα διεθνή, απόψεις που είναι ασαφείς, αδιευκρίνιστες και συγκεχυμένες και που είναι δυνατόν να προκαλέσουν περισσότερες συζητήσεις από όσα ζητήματα επιχειρούν να αποσαφηνίσουν. Προ ημερών σε καθημερινή εφημερίδα δημοσιεύθηκε κεντρικό κείμενο με το οποίο εμφανίζεται ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας να ψεύδεται για μια κρίση που υπήρξε με την Τουρκία ανοιχτά της νήσου Κάσου. Ολη η επιχειρηματολογία της εφημερίδας στηρίζεται σε άρθρο του καθηγητή Χρήστου Ροζάκη στο περιοδικό «Κ-Report», όπου όμως πουθενά δεν αποσαφηνίζεται κάτι τέτοιο.

Στο άρθρο ο μόνος υπαινιγμός (!) περί ελληνικής υποχώρησης απέναντι σε τουρκικές αξιώσεις είναι η αναφορά πως το ιταλικό πλοίο που πόδιζε κάποιο καλώδιο προς την Κύπρο «ολοκλήρωσε πρόωρα το έργο του». Και αμέσως μετά ο υπαινιγμός «ας δεχτούμε ότι το πλοίο ολοκλήρωσε το έργο του»! Αυτή η καθαρά επιφανειακή κουβέντα είναι δυνατόν να προκαλεί επισημάνσεις και καταγγελίες του είδους «ο υπουργός Εξωτερικών ψεύδεται»; Αδυνατώ να καταλάβω τέτοιου είδους ενασχολήσεις με την εξωτερική πολιτική της χώρας. Σε τέτοια ζητήματα, αν υπάρχουν θέματα, αναφέρονται ευθέως και με απόλυτη σαφήνεια. Δεν κατασκευάζονται υπαινιγμοί που επιτρέπουν λογής ερμηνείες και κακόβουλα συμπεράσματα.

Με μισόλογα δεν κατασκευάζεται εξωτερική πολιτική, ούτε βέβαια και αποδοκιμάζεται. Το χειρότερο μάλιστα είναι να τοποθετούνται ανύπαρκτες αρνητικές προθέσεις στα λόγια κάποιου για τη δημιουργία εντυπώσεων. Με στόχο το εγχώριο ακροατήριο και κάποιον κακώς εννοούμενο κομματισμό. Τα αναφέρω αυτά όχι γιατί θέλω να στηρίξω την κυβέρνηση αλλά επειδή στα εξωτερικά ζητήματα της χώρας οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην καταφεύγουμε σε παρερμηνείες και απλουστεύσεις. Τα θέματα εκεί είναι εξαιρετικά σοβαρά και τυχόν λάθη δεν διορθώνονται. Οχι εύκολα τουλάχιστον και χωρίς κόστος.

Γι’ αυτό μισά λόγια και μισές απόψεις καλό είναι να αποφεύγονται σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Οπως και εύκολες συναγωγές συμπερασμάτων. Αρκετά είναι τα εμπόδια που τίθενται στον εθνικό σχεδιασμό από την απέναντι πλευρά. Καλό είναι σε αυτό να μην καταλήγουμε να βοηθάμε κι εμείς, βγάζοντας συμπεράσματα εκεί που δεν χρειάζεται και καταλήγοντας σε καταγγελίες για πράγματα που δεν φαίνεται να έγιναν.