Αν δεν μπορείς να γίνεις, μπορείς να είσαι

Ο Ντάνιελ Ουίλσον είναι διευθυντής του Project Zero, του εργαστηρίου καινοτομίας στη διδασκαλία του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Πιστεύει ότι θα είναι «καταστροφικό» εάν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα συνεχίσουν να διαχωρίζουν τη μάθηση από την καθημερινή ζωή. «Η πανδημία άλλαξε τον τρόπο που μαθαίνουν τα παιδιά και έφερε στο προσκήνιο το θέμα της συναισθηματικής κατάστασής τους. Θα πρέπει να εξετάσουμε και πάλι τι σημαίνει η εργασία για το σπίτι. Εάν δεν υπάρχει συνάφεια με την πραγματική ζωή, είναι δύσκολο να μάθεις, είτε πρόκειται για ορθογραφία είτε για τη θεωρία της σχετικότητας».

Εχει εργαστεί στην έρημο Ατακάμα, διερευνώντας πώς η ζωή προσαρμόζεται σε ακραία περιβάλλοντα όπως άλλοι πλανήτες. Η γαλλίδα αστροβιολόγος Ναταλί Καμπρόλ, διευθύντρια του κέντρου Καρλ Σαγκάν στην Καλιφόρνια, λέει ότι «τα υλικά από τα οποία είμαστε φτιαγμένοι είναι τόσο συνηθισμένα ώστε πιθανόν υπάρχουν και άλλα περιβάλλοντα κατάλληλα για ζωή. Ομως αναζητούμε μια άλλη εκδοχή του εαυτού μας. Ψάχνουμε για ζωή, αλλά δεν ξέρουμε πραγματικά τι είναι ζωή, νοημοσύνη ή συνείδηση».

Εκείνη πριν από 3 χρόνια, στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, αποφάσισε να εγκαταλείψει όταν συνειδητοποίησε ότι δεν άντεχε την πίεση. Εκείνος πριν από 2 χρόνια, όταν δεν πέρασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μίλησε για την πίεση και τις ρατσιστικές επιθέσεις που ανεχόταν από τον προπονητή του. Και οι δύο μίλησαν για κατάθλιψη και πήραν τον χρόνο τους και την απαραίτητη βοήθεια. Η Σιμόν Μπάιλς και ο Εμανουήλ Καραλής επέστρεψαν στο Παρίσι θριαμβευτές, δείχνοντας τον δρόμο για τη σημασία της ψυχικής υγείας. Νικητές στη ζωή.

Σχέδια για χρήση τεχνητής νοημοσύνης με στόχο να προβλέπονται μελλοντικά εγκλήματα, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι – μια κίνηση που οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μπορεί να απειλήσει τα δικαιώματα των πολιτών. Ο ακροδεξιός πολιτικός ανακοίνωσε ότι μια ειδική μονάδα θα χρησιμοποιεί «αλγόριθμους μηχανικής μάθησης καθώς και λογισμικό αναγνώρισης προσώπου, ώστε να εντοπίζει καταζητούμενους για την πρόβλεψη μελλοντικών εγκλημάτων, ενώ θα διατρέχει διαρκώς και τα social media». Ολα βγαλμένα, λες, από την ταινία «Minority Report».

Η πρώτη ανάμνηση του Παλαιστίνιου Μπάζελ Αντρα ήταν όταν στα 5 του, οι ισραηλινές δυνάμεις συνέλαβαν τον πατέρα του. Εκεί κοντά μεγάλωνε ο ισραηλινός συνομήλικός του Γιουβάλ Αβραάμ. Είκοσι χρόνια αργότερα σκηνοθέτησαν μαζί το ντοκιμαντέρ «No Other Land», που έχει σαρώσει τα βραβεία διεθνώς. «μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες: δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα. Είναι δύσκολο να προβάλλουμε την ταινία σε μέρη όπου οι άνθρωποι ζουν ειρηνικά, ενώ ο εφιάλτης συνεχίζεται στη Γάζα. Για εμάς η κάμερα είναι το μόνο όπλο».

Στο τελευταίο μυθιστόρημα της Ελίφ Σαφάκ, μια σταγόνα βροχής διαπερνά χιλιετίες. Από τη Νινευή, τον έβδομο αιώνα π.Χ., έως τη φυγή των Γιαζίντι από τους τζιχαντιστές στην εποχή μας. Εχει τίτλο «Υπάρχουν ποτάμια στον ουρανό». «Η μυθοπλασία», λέει η τουρκάλα συγγραφέας, «είναι το αντίδοτο στην εξαιρετικά πολωμένη εποχή μας. Είναι ένα μέρος όπου μπορούμε ακόμα να κάνουμε συζητήσεις, να θίγουμε δύσκολα ζητήματα, να μπαίνουμε στη θέση του άλλου. Νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή άσκηση ταπεινότητας για την ψυχή».