Προπόνηση στην Ουάσιγκτον τον Ιούλιο

Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στις Ηνωμένες Πολιτείες σε επαγγελματικό ταξίδι και όπως κάθε φορά είχα μαζί στη βαλίτσα μου τα αθλητικά μου παπούτσια. Λογάριαζα όμως χωρίς τον ξενοδόχο, καθώς οι καιρικές συνθήκες αυτή την εποχή στην Ουάσιγκτον, όπου έμεινα για πέντε ημέρες, ήταν σχεδόν απαγορευτικές για τρέξιμο.

Η θερμοκρασία πολύ νωρίς το πρωί, γύρω στις 06.00, είχε σημείο εκκίνησης τους 27 βαθμούς Κελσίου και το μεσημέρι σκαρφάλωνε στους 36. Το χειρότερο όμως δεν ήταν η ζέστη, αλλά η υγρασία καθώς ήταν σε επίπεδα 50%-60%. Επρόκειτο για πραγματικό εφιάλτη. Στην πραγματικότητα δεν μπορούσες καν να σταθείς για πολλή ώρα σε εξωτερικό χώρο, πόσω μάλλον να τρέξεις. Να πω δε ότι παντού στους εσωτερικούς χώρους τα κλιματιστικά δούλευαν ασταμάτητα, μετατρέποντας τους χώρους σε πραγματικά ψυγεία. Μέσα κρύο, έξω ζέστη. Ομορφα..

Και όμως, φίλες και φίλοι, έτυχε να δω δρομείς που σε αυτές τις ακατάλληλες συνθήκες για τρέξιμο έκαναν τον τζόγκινγκ τους!

Σε ό,τι με αφορά, αναπόλησα ένα αντίστοιχο ταξίδι που είχα κάνει στην αμερικανική πρωτεύουσα τον Ιανουάριο του 2020 και είχα απολαύσει να τρέχω γύρω από το μνημείο της Ουάσιγκτον στους 2 βαθμούς Κελσίου!

Με καύσωνα και υγρασία για εμένα ήταν απαγορευτικό να τρέξω και έτσι βρήκα τη λύση στον διάδρομο στο γυμναστήριο του ξενοδοχείου όπου έμεινα. Λύση ανάγκης καθώς δεν πολυσυμπαθώ να τρέχω πάνω από μια ροδέλα που γυρίζει, αλλά σε ό,τι με αφορά άλλη επιλογή δεν είχα.

Μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτωμένο πρόγραμμα, με ελάχιστες ώρες ύπνου καθημερινά και σχεδόν μόνιμα κουρασμένος, έβγαλα μερικά χιλιόμετρα με αυτόν τον τρόπο προκειμένου να μην αφήσω το σώμα μου ακίνητο πέντε ολόκληρες ημέρες.

Θυμάμαι όμως και θαυμάζω αυτούς τους δρομείς, Αμερικανούς προφανώς, που είδα να τρέχουν έξω. Πραγματικοί ήρωες!