Περιγραφές

Οι οπτικές γωνίες μέσα απ’ τις οποίες κοιτούν το περιστατικό στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας οι εμπλεκόμενοι σ’ αυτό είναι αρκετές. Η υποψήφια για τη θέση της προέδρου της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής είδε «ένα είδος ρεβανσισμού προς τη διαφορετική άποψη».

Ορισμένοι απ’ τους βουλευτές οι οποίοι είχαν ζητήσει την αντικατάστασή τους για να αποφύγουν να διαφωνήσουν με την κυβέρνηση, δεν εμφανίστηκαν έτοιμοι να ζωστούν τα εκρηκτικά – κάποιος είπε ότι δεν ήθελε να δημιουργήσει θέμα στο Μαξίμου, άλλος θα αρκείτο σε μια δήλωσή της πως δεν θα εργαστεί ώστε να έχουν πρόσβαση σε εξωσωματική τα ομόφυλα ζευγάρια, ένας τρίτος αγωνιούσε περισσότερο για το πολιτικό μήνυμα του διορισμού της.

Η δε κυβερνητική έδρα διέρρευσε ότι ελήφθησαν υπόψη οι ανησυχίες της συμπολιτευόμενης ΚΟ – κι έπειτα ένας απ’ τους διαφωνούντες έσπευσε να διαπιστώσει από κοινοβουλευτικού βήματος πως «είναι δύναμη για το κόμμα μας ο Πρωθυπουργός να αφουγκράζεται και η ηγεσία να σέβεται τους βουλευτές». Οι γαλάζιες περιγραφές, λοιπόν, υποβαθμίζουν την απόσυρση της υποψηφιότητας της καθηγήτριας του ΑΠΘ στο επίπεδο μιας εσωκομματικής κρίσης που αποφεύχθηκε.

Δυναμική

Για την ακρίβεια, στο επίπεδο μιας βόμβας που εξουδετερώθηκε χάρη στον πλουραλισμό που επικρατεί στο κυβερνών κόμμα και στους δεσμούς οι οποίοι ενώνουν τα στελέχη κάθε βαθμίδας του. Το καδράρισμα θα ακουγόταν σχεδόν πειστικό αν δεν ήταν γνωστό το ιδεολογικό χάσμα ανάμεσα στη μητσοτακική ΝΔ, η οποία ποντάρει στο Κέντρο, και τη δεξιά πτέρυγα της Κεντροδεξιάς, που ομνύει στον συντηρητισμό του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια».

Οι κομματικές αντιφάσεις ήταν εκεί από την πρώτη στιγμή της συνύπαρξής τους, καλύπτονταν όμως κάτω από τον πολυφορεμένο στα μεγάλα κόμματα μανδύα της πολυσυλλεκτικότητας – και εξαιτίας των υψηλών εκλογικών ποσοστών. Ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών τις έβαλε κάτω από τους προβολείς της επικαιρότητας, ενώ οι μετεκλογικές αναλύσεις του 28,31% της ευρωκάλπης έδειξαν ότι η επιχειρούμενη μετάλλαξη της ΝΔ δεν είναι τόσο εύκολη διαδικασία όσο φαινόταν από τα ύψη του 41%.

Είναι ακόμη νωρίς για να προβλεφθεί με ασφάλεια πως έχει αλλάξει η δυναμική της σχέσης κυβέρνησης και συμπολίτευσης – να εκτιμηθεί, δηλαδή, αν η δεύτερη θα αποτελεί πλέον σημαίνον κριτήριο λήψης κυβερνητικών αποφάσεων. Τα γκάλοπ των πρώτων μηνών της πολιτικής σεζόν που αρχίζει το φθινόπωρο ίσως δώσουν μια ιδέα του μέλλοντός της.