Τα εύσημα στον Τσάβι

Ολοι μιλούν για τον Γιαμάλ αλλά κανείς για τον άνθρωπο που άνοιξε την πόρτα στον Γιαμάλ. Θα μπορούσες να το δικαιολογήσεις αν είχε περάσει καιρός, ένας χρόνος όμως δεν είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα για να σου αδυνατίζει τη μνήμη.

Ο Τσάβι αποδείχτηκε πως δεν είναι Γκουαρντιόλα. Η Μπαρτσελόνα τον παρακαλούσε γονυπετής να αναλάβει την ομάδα, αλλά όταν κατάλαβε το ακριβές μέγεθός του  και κυρίως πως δεν είναι πολιτικός για να τροχίζει τις γωνίες της ωραιοποίησης, τον πέταξε από το κλαμπ όπως ο φούρναρης την τρίχα από το ζυμάρι.

Η κληρονομιά ωστόσο που άφησε πίσω του είναι το πολυτιμότερο πετράδι που ανακάλυψε το ποδόσφαιρο μετά τον Λιονέλ Μέσι. Μόνο γι’ αυτό θα έπρεπε οι Καταλανοί, η Ισπανία και ο υπόλοιπος ποδοσφαιρικός κόσμος να του δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό.

Σήμερα όλοι μιλούν για το Γιαμάλ σαν να πρόκειται ως το πιο φυσιολογικό πράγμα ένα 16χρονο παιδί που μέχρι πριν από λίγες ημέρες διάβαζε εν μέσω Euro για να περάσει τα μαθήματά του στο σχολείο, να ξεκινάει βασικός στη Φούρια Ρόχα και να σκοράρει στον ημιτελικό του Euro.

Το επιχείρημα «είναι ταλαντούχος» είναι έωλο. Ταλαντούχοι σαν τον Γιαμάλ υπάρχουν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες σε ακαδημίες, αλάνες και όπου αλλού παίζουν σήμερα τα παιδιά. Κυρίως στη Μασία, το διάσημο ποδοσφαιρικό σχολείο της Μπαρτσελόνα από το οποίο έχουν πάρει απολυτήριο κάποιοι από τους σημαντικότερους παίκτες των τελευταίων δεκαετιών.

Ομως ακόμα και ο Μέσι, ο Μιχαήλ Αγγελος του ποδοσφαίρου που θα μας αφήσει κληρονομιά την «Καπέλα Σιστίνα» του αθλήματος, έπρεπε να φτάσει 17 ετών για να κάνει το ντεμπούτο του.

Ο Τσάβι ωστόσο τόλμησε όσο κανείς άλλος. Δεν δίνεις εύκολα φανέλα της Μπάρτσα σε παιχνίδι πρωταθλήματος σε ένα κοκαλιάρικο παιδί 15 ετών γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τις επιπτώσεις μιας τέτοιας απόφασης. Και δεν το έκανε με έναν παίκτη, αλλά συνολικά 15. Εκτός του Γιαμάλ ανέδειξε τον αμυντικό της επόμενης εικοσαετίας για τον οποίον θα μιλά όλος ο κόσμος, τον Κουμπαρσί που στα 17 του έγινε ο τρίτος νεότερος που έκανε ντεμπούτο με την Μπάρτσα. Είναι ο Γκούιου που έφυγε από την Καταλωνία για την Τσέλσι όταν είδε να αποχωρεί και ο δάσκαλός του. Είναι ο Φερμίν που βρίσκεται στη Γερμανία με τη Φούρια Ρόχα, ο Πάμπλο Τόρε, ο Κασαδό.

Ας αποδώσουμε λοιπόν τα εύσημα στον Τσάβι γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο τίτλοι.