Μονόδρομος η ανάπτυξη και ενίσχυση της βιομηχανίας

Μήνυμα πως η περαιτέρω ενίσχυση του εγχώριου βιομηχανικού κλάδου αποτελεί τον ασφαλέστερο και ταυτόχρονα τον σταθερότερο «δρόμο» για την ανάπτυξη της Ελλάδας, στέλνει ο Ευάγγελος Χρυσάφης, αντιπρόεδρος και εκτελεστικό μέλος για Ρυθμιστικά Θέματα και Θέματα Εταιρικής Στρατηγικής στον Τομέα της Ενέργειας της Metlen Energy & Metals (πρώην MYTILINEOS) και πρόεδρος της METKA ATE.

Ταυτόχρονα, στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» επισημαίνει πως τρία είναι τα κρίσιμα στοιχήματα για να μπορέσει η ελληνική βιομηχανία να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του αύριο: η τεχνολογία, η καινοτομία και η διαχείριση ταλέντου.

Η ελληνική βιομηχανία αποτελεί έναν από τους πιο ισχυρούς πυλώνες της εγχώριας οικονομίας. Πώς μπορεί να διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην περαιτέρω ενίσχυσή της;

Η ενίσχυση της βιομηχανίας στην Ελλάδα είναι ο ασφαλέστερος και σταθερότερος τρόπος ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας με πολλαπλάσια οφέλη για τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, την περιφέρεια και φυσικά την ενίσχυση της απασχόλησης.

Είναι αναγκαίο να υπάρξουν δράσεις για την ανάπτυξη και ενίσχυση των υφιστάμενων βιομηχανικών μονάδων και τη δημιουργία νέων. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται ένα σταθερό κανονιστικό και ρυθμιστικό πλαίσιο λειτουργίας το οποίο θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να κάνουν μακροχρόνιο σχεδιασμό σε επενδύσεις και να αναπτύξουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

Ενας άλλος τομέας που πρέπει να βελτιωθεί είναι σαφώς η δημόσια διοίκηση και οι δημόσιες υπηρεσίες. Πρέπει αμφότερες να εξελιχθούν περαιτέρω και να προσφέρουν υπηρεσίες υψηλής ποιότητας στο σύνολο της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να επενδύσουμε στη δημιουργία ενός επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα προωθεί την ανάπτυξη νέων βιομηχανιών. Υπάρχει αυτή τη στιγμή πληθώρα εργαλείων τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο που όντως κάνουν την έκδοση αδειών και λοιπές γραφειοκρατικές διαδικασίες πολύ πιο εύκολες. Ωστόσο, οι χρηματικοί πόροι για σημαντικές, μεγάλες εμβληματικές επενδύσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένοι. Και είναι σημαντικό να διατεθούν πόροι προς αυτή την κατεύθυνση εξαιτίας των πολλαπλασιαστικών ωφελειών προς την αγορά εργασίας και την τοπική οικονομία.

Τέλος, θα πρέπει να δούμε και την προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων από το εξωτερικό. Θα πρέπει να φτιάξουμε απαραίτητες δομές και ένα κανονιστικό πλαίσιο που θα προωθεί τη συνένωση μικρών επιχειρήσεων, βιοτεχνιών και βιομηχανιών, ώστε να δημιουργηθούν οικονομίες κλίμακας, συνέργειες και να προσελκύσουν πιο εύκολα το ενδιαφέρον επενδυτών από το εξωτερικό.

Ποια θεωρείτε πως είναι τα κρίσιμα στοιχήματα για να μπορέσει η ελληνική βιομηχανία να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις του αύριο;

Μπορώ να συνοψίσω τα τρία κρίσιμα στοιχήματα στα εξής: τεχνολογία, καινοτομία και διαχείριση ταλέντου. Πρέπει να ενισχυθεί η χρήση τεχνολογίας από τη βιομηχανία ώστε να μπορέσει να παραμείνει ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο, καθώς και να βρούμε τρόπους ώστε η υιοθέτηση νέων τεχνολογιών να γίνεται πιο άμεσα στη χώρα μας. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να είμαστε «late adopters» τεχνολογίας όταν αύτη προσδίδει συντριπτικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Δεύτερον, η ενίσχυση της καινοτομίας αποτελεί καύσιμο της ανάπτυξης. Οφείλουμε να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο ως βιομηχανία στην υιοθέτηση καινοτόμων πρακτικών, όπως ιδέες, τεχνολογίες και επιχειρηματικά μοντέλα. Ο ΣΕΒ έχει αναλάβει επιτυχημένες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση που αξίζουν ακόμα μεγαλύτερη στήριξη.

Τέλος, δεν μπορώ να παραλείψω τη σημασία τόσο της προσέλκυσης όσο και της διαχείρισης ταλέντου. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα από την ελληνική επιχειρηματικότητα και οφείλουμε να δώσουμε ιδιαίτερη σημασία ώστε να επιστρέψουν στελέχη που αυτή τη στιγμή εργάζονται για βιομηχανίες άλλων χωρών.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να ευθυγραμμίσει τις πολιτικές της με τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ειδικά στον τομέα της βιομηχανίας; Τι ρόλο πρέπει να διαδραματίσει ο ΣΕΒ;

Το θέμα δεν είναι η ευθυγράμμιση της Ελλάδας στον τομέα της βιομηχανίας με την ΕΕ, αλλά η προσπάθεια παρέμβασης στη διαμόρφωση της πολιτικής για τη βιομηχανία με γνώμονα τα δικά μας συμφέροντα που δεν ταυτίζονται πάντα κατ’ ανάγκη με το διευθυντήριο των Βρυξελλών. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που έχει ανάγκη και περιθώρια βιομηχανικής ανάπτυξης, ενώ η πολιτική των Βρυξελλών οδηγεί στην αποβιομηχανοποίηση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «πράσινη» μετάβαση που υπήρξε για πάρα πολλά χρόνια η νούμερο ένα προτεραιότητα της Ενωσης. Δεν σχεδιάστηκε σωστά, δεν κοστολογήθηκε και εφαρμόστηκε με πολύ λάθος τρόπο. Το αποτέλεσμα δεν ήταν άλλο από το κλείσιμο πληθώρας βιομηχανικών μονάδων στην Ευρώπη, αποδυναμώνοντας ουσιαστικά την ευρωπαϊκή οικονομία.

Κάποτε θα πρέπει να καταλάβει η Ευρώπη ότι, για τους σκοπούς της κλιματικής αλλαγής, είναι προτιμότερο η βιομηχανική παραγωγή να γίνεται στην Ευρώπη με όρους σεβασμού στο περιβάλλον, παρά στην Κίνα και την Ινδία, όπου ο σεβασμός στο περιβάλλον είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει. Τα προϊόντα θα παραχθούν σε κάθε περίπτωση για να εξυπηρετήσουν την παγκόσμια ζήτηση.

Από την πλευρά της η Ελλάδα πρέπει να ενισχύσει τις προσπάθειες να επηρεάζει τις ευρωπαϊκές πολιτικές προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς σε πολλές περιπτώσεις είναι δέσμια των αποφάσεων που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες. Ο ΣΕΒ και τα μέλη του, με την εμπειρία και τις γνώσεις τους, μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά προτείνοντας λύσεις, κατευθείαν από την καρδιά της επιχειρηματικότητας.