Οταν μιλούν οι αριθμοί

Η εκλογή των προέδρων της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έχουν ορισμένα αριθμητικά (άρα και πολιτικά) προαπαιτούμενα, όπως αυτά ορίζονται από τις Συνθήκες της ΕΕ. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, τα πρόσωπα τα οποία θα προταθούν για να αναλάβουν τις συγκεκριμένες θέσεις χρειάζεται, βάσει του κανόνα της ενισχυμένης πλειοψηφίας, να έχουν τη στήριξη τουλάχιστον του 55% των κρατών-μελών, άρα των 15 από τα 27, στα οποία ταυτόχρονα πρέπει να κατοικεί πάνω από το 65% του συνολικού πληθυσμού της ΕΕ, ποσοστό που μεταφράζεται σε 291 εκατομμύρια πολίτες. Αυτό σημαίνει, πρακτικά, πως ούτε το ΕΛΚ – παρότι σήμερα ελέγχει 13 κυβερνήσεις, στις οποίες όμως δεν συμπεριλαμβάνονται εκείνες των τεσσάρων μεγαλύτερων χωρών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία) – ούτε φυσικά οι Σοσιαλιστές ή κάποια άλλη ομάδα έχουν τη δυνατότητα να «καθαρίσουν» από μόνοι τους την υπόθεση.

Επιπλέον, ο/η πολιτικός που θα προταθεί για την προεδρία της Κομισιόν πρέπει να συγκεντρώσει και την απόλυτη πλειοψηφία των 720 μελών της Ευρωβουλής, ήτοι κατ’ ελάχιστο 361 ψήφους, κάτι που επίσης απαιτεί τη συνεργασία το λιγότερο τριών πολιτικών ομάδων. Αυτό ισχύει και για τη διαδικασία της εκλογής του/της προέδρου του σώματος.

Οσον αφορά στον/στην πρόεδρο του Συμβουλίου, η Ευρωβουλή δεν έχει λόγο και τα πάντα κρίνονται ανάμεσα στους ηγέτες των «27». Τέλος, ο/η «υπουργός Εξωτερικών» της ΕΕ ορίζεται επίσης από το Συμβούλιο με ενισχυμένη πλειοψηφία, πρέπει όμως να υπάρχει και η σύμφωνη γνώμη του/της προέδρου της Κομισιόν, καθώς το πρόσωπο που έχει την ευθύνη της ευρωπαϊκής διπλωματίας τοποθετείται αυτομάτως στην αντιπροεδρία της.