Γεμίζοντας {LF}τα μάτια με αύριο

Η Ιζαμπέλ Αλιέντε μόλις έγραψε το πρώτο της βιβλίο για παιδιά: «Πέλα, ο δυνατός σκύλος», όπου διερευνά το πρόβλημα του bullying και τη σημασία του να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας. Τι φοβάται εκείνη αυτό τον καιρό; «Oτι ο Τραμπ θα επιστρέψει στην εξουσία στις ΗΠΑ. Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν τρομερό για τη χώρα – και για την ανθρωπότητα, επειδή μεταξύ άλλων μιλά και για μαζικές απελάσεις». Eχει εξήγηση; «Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται στη δημοκρατία που είναι διεφθαρμένη. Αναζητούν αυταρχικούς ηγέτες».

Η διπλωματία των πάντα επιστρέφει. Βάσει συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, το ζευγάρι, ο Μπάο Λι (Ενεργειακός Θησαυρός) και η Κινγκ Μπάο (Πράσινος Θησαυρός), θα πάει στον ζωολογικό κήπο της Ουάσιγκτον – απ’ όπου έφυγαν πέρσι τρία άλλα πάντα για την Κίνα – σε μερικούς μήνες. Την ώρα που ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών οξύνεται, τα πάντα λειτουργούν ως διπλωματικός δίαυλος. Εάν είναι να υπάρξει προστατευτισμός, τουλάχιστον ας προστατευθεί η βιοποικιλότητα.

Ο Αϊσαμ Νταμ επί 11 χρόνια ζούσε σε έναν κόσμο απόλυτης σιωπής, λόγω μιας εκ γενετής συγγενούς κώφωσης. Στην πατρίδα του, το Μαρόκο, δεν έμαθε ποτέ να διαβάζει ή να γράφει, όμως πέρσι μια καινοτόμος γονιδιακή θεραπεία στη Βαρκελώνη του πρόσφερε για πρώτη φορά πρόσβαση στον κόσμο των ήχων. Ο πρώτος που άκουσε ήταν το τηλέφωνο που χτύπησε όταν καλούσε ο πατέρας του. «Ακούω», άρχισε να φωνάζει χαρούμενος ο 12χρονος. Είναι ο πρώτος σε Ευρώπη και ΗΠΑ που θεραπεύτηκε έτσι. Τώρα, δεν βλέπει την ώρα να πάει σχολείο.

Η ανθρωπότητα βαδίζει σε λάθος δρόμο: οι πόλεμοι δεν σταματούν, η τεχνολογία προχωρά ανεξέλεγκτη και το δυτικό μοντέλο υποχωρεί. Αυτό είναι το συμπέρασμα του Αμίν Μααλούφ στο τελευταίο του βιβλίο «Ο λαβύρινθος των χαμένων». Ο γαλλολιβανέζος συγγραφέας κάνει τη διάγνωση μιας ετοιμοθάνατης παγκόσμιας τάξης ξανακοιτάζοντας τις βασικές στιγμές τεσσάρων χωρών που διαμόρφωσαν την Ιστορία: Κίνα, Ιαπωνία, Ρωσία και  Ηνωμένες Πολιτείες. Προειδοποιεί: «Η Ευρώπη έχει χάσει τον δρόμο της και πρέπει να ξανασκεφτεί ποια θέλει να είναι».

Σε λίγες ημέρες η νεοεκλεγείσα πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σεϊνμπάουμ κλείνει τα 62 χρόνια. Την ψήφισαν μαζικά οι πιο φτωχοί πολίτες της χώρας που την αποκαλούν με σεβασμό «La Doctora» – για τα πτυχία της στη Μηχανική του Περιβάλλοντος και τη Φυσική. Οταν η πρώην δήμαρχος της Πόλης του Μεξικού ρωτήθηκε ποιο είναι το χαρακτηριστικό της απάντησε: «Είμαι κάποια που παίρνει αποφάσεις βάσει δεδομένων και ομαδικής συζήτησης». Οπως τραγουδούσε σε όλη την εκστρατεία: «Δεν φτάνω μόνη μου… όλοι φτάνουμε εκεί»!

Στο βιβλίο του «Πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες» ο Στίβεν Λεβίτσκι προσπάθησε να εξηγήσει τις ασθένειες που πλήττουν τα δημοκρατικά πολιτεύματα. Ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Χάρβαρντ βλέπει την τάση να συνεχίζεται. «Υπάρχει αντίδραση. Στις τελευταίες 20 προεδρικές εκλογές στη Λατινική Αμερική κέρδισε η αντιπολίτευση. Το επίπεδο δυσαρέσκειας των πολιτών είναι πολύ υψηλό και στην Ευρώπη. Κάτι συμβαίνει. Δεν ξέρω αν είναι η πανδημία, η οικονομική αβεβαιότητα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης… Παντού υπάρχει πλέον μια έντονη αντικυβερνητική διάθεση».