Εμείς και οι πολυεθνικές

Το ωραίο με τη συζήτηση για τη φέτα είναι ότι γίνεται από ανθρώπους που στ’ αλήθεια δεν γνωρίζουν πόσο πάει το κιλό. Και ούτε, φυσικά, επισκέπτονται οι ίδιοι το σουπερμάρκετ. Ενδεχομένως ο Κασσελάκης, λόγω της ταινίας μικρού μήκους που γύρισε σε σουπερμάρκετ, να θυμάται κάτι.

Ηθελε, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός να κοροϊδέψει τον λαό αναφερόμενος, χωρίς να το διευκρινίσει, στην τιμή του μισού κιλού; Και είναι άραγε «πολιτικός απατεώνας» ο Κασσελάκης που εγκαλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη για παραπλάνηση του λαού;

Είναι γελοίο όλο αυτό, όμως, ανήκει στα highlights μίας αμήχανης προεκλογικής περιόδου. Και δυστυχώς δεν άφησε κάτι που να αξίζει. Εχουμε την κυβερνητική πρόταση προς την Κομισιόν για ενιαίες τιμές στην Ευρώπη. Δεν στέκει.

Θα μπορούσε, όμως, η κυβέρνηση να κάνει κάτι άλλο. Ενα πανευρωπαϊκό παρατηρητήριο τιμών, διά του οποίου ο καταναλωτής θα έβλεπε ποιες πολυεθνικές τον κοροϊδεύουν και θα προσάρμοζε αντίστοιχα τη συμπεριφορά του. Εκτός και αν δεν θέλουμε να το πάμε στα άκρα με τις πολυεθνικές.