Μουσική τράπουλα

«Can We Please Have Fun»
Kings of Leon

Οικογενειακή υπόθεση το αμερικανικό ροκ συγκρότημα, που «κατάγεται» από το Νάσβιλ του Τενεσί, στον βαθμό που τα μέλη του είναι τα αδέλφια Caleb, Nathan και Jared Followill και τον ξάδελφό τους Matthew Followill. Η δισκογραφία τους περιλαμβάνει εννέα στούντιο άλμπουμ, ένα Live άλμπουμ, δύο συλλογές, δύο άλμπουμ βίντεο, πέντε ΕΡ, 26 σινγκλ, ένα διαφημιστικό single και 26 μουσικά βίντεο. Από το 2016 το συγκρότημα έχει πουλήσει πάνω από 21 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και 38 εκατομμύρια σινγκλ. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του EP «Holy Roller Novocaine» τον Φεβρουάριο του 2003, ακολουθούμενο από την κυκλοφορία του επίσης EP «What Ι Saw» τον Μάιο του ίδιου έτους. Το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ τους, «Youth and Young Manhood», κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2003, φτάνοντας στο νούμερο 113 στο αμερικανικό Billboard 200 και στο νούμερο τρία στο UK Albums Chart.

Είκοσι ένα χρόνια μετά την πρώτη τους δισκογραφική παρουσία επιστρέφουν με την άκρως ενδιαφέρουσα εργασία τους «Can We Please Have Fun», στην οποία έχει βάλει για καλά το χεράκι του ο βρετανός παραγωγός Kid Harpoon, ο οποίος έχει φέρει στον ήχο του γκρουπ μια περισσότερη ακατέργαστη αίσθηση, μακριά από τα standards τους. Αυτό το ακατέργαστο συναίσθημα είναι το «Mustang» με ίσα μέρη από Iggy & the Stooges και «Achtung Baby» των U2. Στο «Split Screen» βουτάνε βαθιά στη δεκαετία του ’80 ενώ δεν λείπει και ο ρομαντισμός «Ease on Me».

Στην ένατη εργασία τους οι KOL φαίνεται ότι επιστρέφουν στον παλιό σκληρό ήχο τους, αλλά πρέπει να το προσπαθήσουν ακόμη περισσότερο αν αυτός είναι ο στόχος τους. Ξέρουν πώς να γράφουν μουσική / τραγούδια η οποία μένει στο μυαλό και την καρδιά, η φωνή του Caleb Followill συνεχίζει να διατηρεί σπουδαία ροκ φωνή αλλά πρέπει να προσέξουν τη στιχουργία τους. Κάποιες φορές οι στίχοι τους είναι παιδιάστικοι και αφελείς.

«Five Ways to Say Goodbye»
Mick Harvey

Ο Michael John Harvey, αυστραλός μουσικός, τραγουδιστής – τραγουδοποιός, συνθέτης, διασκευαστής και παραγωγός δίσκων, γνωστός και μη εξαιρετέος μέσα από τις μακροχρόνιες συνεργασίες του με τον Nick Cave, με τον οποίο σχημάτισε τους The Boys Next Door, The Birthday Party και Nick Cave and the Bad Seeds. Στην ενδέκατη εργασία του – προσωπική – ντύνει τα τραγούδια με έγχορδα και πλήκτρα που είναι εξαιρετικά υποβλητικά και χαριτωμένα, με αποτέλεσμα το άλμπουμ να είναι άψογα εκτελεσμένο. Ο Χάρβεϊ μπορεί να μην έγραψε τα περισσότερα από αυτά τα τραγούδια, αλλά έχουν την υπογραφή του με τις ερμηνείες του.

Στα χέρια του, το «Like a Hurricane» του Neil Young είναι ένας γλυκόπικρος διαλογισμός για μια αγάπη. Ενώ στο «Demolition» του Ed Keupper συλλογίζεται τους δυσλειτουργικούς δεσμούς της οικογένειας και των αγαπημένων προσώπων. Ο Harvey έχει γίνει ένας εύγλωττος, στοχαστικός τραγουδιστής κάτι που παρουσιάζεται ανάγλυφα στον νέο του δίσκο. Πρόκειται για αξιοσημείωτο έργο που είναι βαθιά συγκινητικό και φιλοτεχνημένο με ευφυΐα και συναίσθημα.