Βερνικώματα

Σωστό και ευεργετικό το μέτρο που ανακοίνωσε ο ΟΑΣΑ για την πληρωμή του κόμιστρου μέσω πιστωτικών καρτών και smartphones στα λεωφορεία και τρόλεϊ αλλά και προϊόν ανάγκης αφού πρακτικά στην Αθήνα δεν μπορείς να προμηθευτείς εισιτήρια παρά στους ελάχιστους  σταθμούς του μετρό.

Αυτή η αναγκαία ψηφιακή διευκόλυνση πάντως είναι σαν να περνάς βερνίκι σε έπιπλο που το τρώει το σαράκι· καταρχήν δεν αρκεί η δυνατότητα, πρέπει και να μπορείς να πληρώσεις με κάρτα μέσα στο λεωφορείο ή το τρόλεϊ – αλλά πώς να γίνει αυτό όταν σε σπρώχνουν πλήθη που θέλουν και αυτά να ανέβουν στο όχημα και μάλιστα να πιάσουν θέση πριν από εσένα;

Μπορεί να υπάρχουν και αλλού, όμως εγώ πουθενά δεν έχω συναντήσει λεωφορεία στα οποία ανεβαίνουν και κατεβαίνουν επιβάτες από τις ίδιες θύρες, τη μεσαία και την τελευταία, και η πόρτα του οδηγού παραμένει κλειστή μήπως γίνει ρεύμα και κρυώσει. Παντού, οι επιβάτες εισέρχονται από την εμπρός θύρα, επικυρώνουν μπροστά στον οδηγό το εισιτήριο ή αγοράζουν αν δεν έχουν και κατεβαίνουν από τις πίσω πόρτες.

Το  ότι αυτή η απλή αρχή δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Αθήνα είναι αποτέλεσμα του ότι οι συγκοινωνίες της δεν έχουν οργανωθεί με βάση τη λογική αλλά είναι προϊόν συγκρούσεων, ολιγωριών, συμφερόντων, ανικανότητας και βλακείας. Για τούτο και ο ΟΑΣΑ έχει κατορθώσει να εξουδετερώσει όλα τα προγράμματα Τεχνητής Νοημοσύνης που λειτουργούν σε όλο τον άλλο κόσμο και υποδεικνύουν με ποιες συγκοινωνίες θα φθάσεις στον προορισμό σου.

Διότι συνεχώς γίνονται ακυρώσεις δρομολογίων· φθάνεις στη στάση και διαπιστώνεις ότι το λεωφορείο που θα ερχόταν σε 5 λεπτά θα έρθει σε   25. Όλο το πρόγραμμα που έχει ετοιμάσει πχ το moveit  τινάζεται στον αέρα –η τεχνητή νοημοσύνη έχει ηττηθεί κατά κράτος από την ελληνική ανεπάρκεια και καπατσοσύνη.

Υπάρχουν δεκάδες θέματα: από τη μέση του λεωφορείου και πιο πίσω δεν μπορείς να διακρίνεις τις επόμενες στάσεις στον πίνακα –άρα στα διπλά λεωφορεία, τα ¾ των επιβατών δεν τον βλέπουν·  ότι ο τεράστιος ψηφιακός πίνακας που ενημερώνει για τη διαδρομή είναι άχρηστος διότι δείχνει αντίστροφο ταξίδι στον χρόνο, από πού πέρασε το λεωφορείο και όχι πού πάει· ότι η κίνηση των γραμμάτων στους πίνακες των στάσεων κανέναν δεν διευκολύνει να τα διαβάσει – δεκάδες, εκατοντάδες μικρά και μικρότερα θέματα περιμένουν τη λύση τους.

Το μεγάλο είναι βέβαια η έλλειψη οχημάτων και η κακή κατάσταση των υπαρχόντων· ο μη έλεγχος εισιτηρίων διευκολύνει τον τζαμπατζιδισμό και προκαλεί έλλειψη πόρων για την ανανέωση του στόλου. Ευτυχώς για τους διοικούντες, βερνίκι υπάρχει άφθονο και φτηνό.