Οι απειλές του ISIS

«Το Ισλαμικό Κράτος απειλεί με τρομοκρατική επίθεση τους αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ». Πριν από δύο εβδομάδες απειλούσε το klassiker Μπάγερν – Ντόρτμουντ. Ακολούθησε συναγερμός στην Πρέμιερ Λιγκ και σχετική ενημέρωση των κλαμπ. Εχουμε μπροστά μας ευρωπαϊκούς τελικούς, Euro, Ολυμπιακούς Αγώνες. Υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει πως δεν θα συνεχιστούν τα απειλητικά μηνύματα;

Δεν αποτελούν πλέον είδηση οι απειλές του ISIS, παρά μόνο ως δημοσιογραφικό ποπ κορν προς κατανάλωση. Μετά την επίθεση στη Μόσχα και τους τουλάχιστον 130 νεκρούς θεωρείται πλέον δεδομένη η απειλή. Κάθε ανακύκλωσή της αποτελεί πλεονασμό του αυτονόητου.

Διαφορετικά η Γερμανία δεν θα αποφάσιζε να κλείσει τα σύνορά της πριν απ’ το Euro, η Γαλλία δεν θα ζητούσε από το εξωτερικό συνδρομή για την ενίσχυση της ασφάλειάς της στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Κάθε απειλητικό μήνυμα που μεταδίδεται από το Ιδρυμα Al Azaim, συνοδευόμενο από αποκρουστικές εικόνες και κείμενα όπως «Σκοτώστε τους όλους» είναι φθηνή προπαγάνδα επιπέδου τηλεφωνικής φάρσας στην οποία επιδίδονται και κάποιοι εν Ελλάδι ανόητοι που τους κάνουν να νιώθουν ξεχωριστοί.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 σε κάθε μεγάλη διοργάνωση, είτε είναι Ολυμπιακοί Αγώνες, είτε είναι Μουντιάλ, Euro, Κόπα Αμέρικα ή ό,τι άλλο, θεωρείται ως δεδομένη η ενεργοποίηση μηχανισμών αποτροπής τρομοκρατικής επίθεσης. Η Αθήνα το 2004 -και οι φορολογούμενοι- ένιωσαν στο πετσί τους τι σημαίνει η μόνιμη τρομοκρατική απειλή. Πολλοί είναι ακόμα αυτοί που ψάχνουν στον αττικό ουρανό το θορυβώδες Ζέπελιν.

Η επίθεση που δέχτηκε το Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου του 2015 με τους δεκάδες νεκρούς στο Μπατακλάν και σε άλλες περιοχές στο 9ο και 10ο διαμέρισμα, η προσπάθεια εισόδου των τρομοκρατών στο στάδιο του Σεν Ντενί που εκείνη τη στιγμή φιλοξενούσε τον φιλικό αγώνα της Γαλλίας με τη Γερμανία -οι εκρήξεις ακούγονταν μέσα στο γήπεδο- αποτελεί σηματωρό και στέλνει μήνυμα πως ο εφησυχασμός αποτελεί τελικά τον μεγαλύτερο εχθρό του δυτικού κόσμου απέναντι στην τρομοκρατία.

Πόσω μάλλον τώρα που το ISIS νιώθει δυνατό πατώντας πάνω στα δεκάδες πτώματα των αθώων του Crocus City Hall.