Χάραξε το δικό της μονοπάτι

Κάτι που ενδεχομένως λίγοι να πρόσεξαν στην πρόσφατη τελετή απονομής των 96ων βραβείων Οσκαρ είναι ότι η Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ που απέσπασε το Οσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου για τα «Παιδιά του χειμώνα» είναι η πρώτη ηθοποιός που κερδίζει αυτή τη διάκριση έχοντας παίξει σε ταινία του Αλεξάντερ Πέιν, ενός σκηνοθέτη που όπως ο Γιώργος Λάνθιμος έχει κατακτήσει τη φήμη εκείνου που μπορεί να οδηγήσει τους ηθοποιούς του στην ανώτατη κινηματογραφική διάκριση (όπως συνέβη φέτος με την Εμα Στόουν – Α’ γυναικείος ρόλος για το «Poor things» και το 2019 με την Ολίβια Κόλμαν – Α’ γυναικείος ρόλος για την «Ευνοούμενη»). Ανάμεσα στους πάρα πολλούς ηθοποιούs που έχουν προταθεί για Οσκαρ έχοντας παίξει σε ταινίες του Αλεξάντερ Πέιν ανήκουν οι Τζορτζ Κλούνεϊ – «Οι απόγονοι», Τζακ Νίκολσον – «Σχετικά με τον Σμιντ», Μπρους Ντερν – «Νεμπράσκα», Βιρτζίνια Μάντσεν – «Πλαγίως» και Πολ Τζιαμάτι φέτος για τα «Παιδιά του χειμώνα».

Ομως η Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ είναι η μόνη ηθοποιός που τελικά σήκωσε το αγαλματίδιο για συμμετοχή σε ταινία του Αλ. Πέιν και μαζί με αυτό την ψυχή εκατοντάδων χιλιάδων θεατών. Εκείνων που είχαν αγαπήσει τόσο πολύ την ηρωίδα της στα «Παιδιά του χειμωνα»: την ευτραφή και συγχρόνως τραγική μαγείρισσα Μαίρη Λαμπ που ενώ κουβαλά μέσα της τον βαθύ πόνο για τον χαμό του παιδιού της στον πόλεμο του Βιετνάμ, δεν θα χάσει ποτέ το χαμόγελό της, ενώ περνά τα Χριστούγεννα του 1970 κλεισμένη σε ένα σχολείο μαζί με έναν γκρινιάρη γερο-καθηγητή (Τζιαμάτι) και έναν «απροσάρμοστο» μαθητή (Ντόμινικ Σέσα).

Ο ευχαριστήριος λόγος της Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ στην απονομή των Οσκαρ είχε φυσικά τον συνήθη μελοδραματικό χαρακτήηρα των πολλών δακρύων, «έβγαλε» όμως, αν κρίνουμε από τα λεχθέντα της ίδιας της ηθοποιού, και την εικόνα μιας γυναίκας που έχει παλέψει πολύ στη ζωή της. Της γυναίκας που έχει «φάει πολλά χαστούκια» για να καταφέρει να βρεθεί στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. «Για τόσα χρόνια προσπαθούσα να είμαι διαφορετική μέχρι που κατάλαβα ότι το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαι ο εαυτός μου» είπε η Ράντολφ κερδίζοντας ένα ακόμα από τα πολλά χειροκροτήματα που το κοινό της επεφύλασσε. Στην πιο συγκινητική στιγμή του λόγου της ευχαρίστησε τη δασκάλα της που «όταν ήμουν το μόνο μαύρο κορίτσι σε εκείνη την τάξη και δεν μπορούσα να δω κάπου τον εαυτό μου», εκείνη της είπε «εντάξει λοιπόν, μια χαρά, θα χαράξουμε το δικό σου, το προσωπικό σου μονοπάτι». Εκείνη τη στιγμή η Ράντολφ ήταν πραγματικά σπαρακτική.

Η ουσιαστική έναρξη της καριέρας της Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ, που είναι γεννημένη στις 21 Μαΐου 1986 στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνια, αρχίζει το 2012 στο Μπρόντγουεϊ με τη συμμετοχή της στο «Ghost the musical», τη μιούζικαλ θεατρική εκδοχή της ταινίας «Αόρατος εραστής» («Ghost») όπου κράτησε τον ρόλο της Oντα Μέι Μπράουν που υποδύθηκε η Γούπι Γκόλντμπεργκ στην τανία του 1990. Ομως αρχικός στόχος της Ράντολφ ήταν το τραγούδι. Εχοντας πάρει το πτυχίο της στην κλασική φωνητική απόδοση από το Πανεπιστήμιο Τεμπλ, έδωσε σημασία στα λόγια της μητέρας της όταν κάποια στιγμή εκείνη της έδειξε ένα θέατρο και της είπε ότι εκεί βρίσκεται ο πραγματικός χώρος της. Ετσι η Ράντολφ πέρασε στην υποκριτική παρακολουθώντας μαθήματα στη Δραματική Σχολή του Γέιλ για το μεταπτυχιακό της. Ακολούθησαν εμφανίσεις της Ράντολφ σε θεατρικά έργα όπως το «Servant of Two Masters» στο Yale Repertory Theatre αλλά και το μιούζικαλ «Hair» στο Prince Music Theatre.

Ολα φάνηκαν να αλλάζουν στη ζωή της μετά το «Ghost the musical» διότι η επιτυχία αυτού του έργου δεν ήταν μόνο εισπακτική αλλά και καλλιτεχνική. Το 2013 η  Ράντολφ προτάθηκε για το βραβείο Τony και την ίδια χρονιά έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο της στην ταινία «Mother of George» που δεν είδαμε ποτέ στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια είναι αρκετές από τις περισσότερες από 45 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εμφανίσεις της Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ που πολύς κόσμος στη χώρα μας ενδεχομένως να μην έχει υπόψη του, αφού η δουλειά της 37χρονης σήμερας ηθοποιού εκτινάχθηκε στον ουρανό χάρη στα «Παιδιά του χειμώνα» και τον Αλεξάντερ Πέιν.

Μια από αυτές τις άγνωστες εμφανίσεις της είναι σε μια άλλη φετινή «οσκαρική» ταινία, το «Rustin» του Τζορτζ Σ. Γουλφ, πάνω στη ζωή του μαύρου ακτιβιστή Μπάγιαρντ Ράστιν. Ο Ράστιν, ρόλος που οδήγησε τον Κόλμαν Ντομίνγκο στις υποψηφιότητες για τον Α’ ανδρικό ρόλο, αντιμετώπισε τον ρατσισμό των λευκών και την ομοφοβία ενώ βοηθούσε στην αλλαγή της πορείας της ιστορίας των πολιτικών δικαιωμάτων ενορχηστρώνοντας τη θρυλική πορεία του 1963 στην Ουάσιγκτον. Στην ίδια ταινία, η Ντα’ Βιν Τζόι Ράντολφ υποδύεται μια θρυλική μορφή της μαύρης μουσικής, τη Μαχάλια Τζάκσον. Η Ράντολφ είχε επίσης παίξει στην ταινία «Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον Μπίλι Χόλιντεϊ» (2021) που είχε οδηγήσει την Αντρα Ντέι στις υποψηφιότητες για το Οσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου έχοντας υποδυθεί την Μπίλι Χόλιντεϊ.

Αυτή την περίοδο έχει δύο ταινίες σε post production, την κωμική περιπέτεια «Bride Hard» του Σάιμον Γουέστ και τη δραματική ταινία «Shadow Force» του Τζο Κάρναχαν. Και κάτι μας λέει ότι πλέον θα τη βλέπουμε συχνότερα απ’ όσο ως σήμερα.