Αντιπολίτευση

Για τα δεδομένα του ελληνικού κοινοβουλευτικού διαλόγου, αυτή ήταν μια αντιπαράθεση έξω απ’ τα συνηθισμένα. Οι δύο πολιτικοί αντίπαλοι δεν αναλώθηκαν σε αλληλοκατηγορίες για κάθε ζήτημα της επικαιρότητας. Αντίθετα, επέλεξαν να εστιάσουν στο θέμα που έθεσε στον Πρωθυπουργό ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Η μια πλευρά το έκανε για να εμφανιστεί σαν αξιόπιστη αντιπολίτευση που ασκεί έλεγχο συνεισφέροντας προτάσεις – εξάλλου, η Χαριλάου Τρικούπη ξεκίνησε από την προηγούμενη εβδομάδα καμπάνια ώστε να αναδείξει ότι η σωρευτική αύξηση των ενοικίων την πρώτη γαλάζια τετραετία ήταν 50% καθώς και πως το 72% των ενοικιαστών δίνουν 40% του εισοδήματός τους για ενοίκιο. Η άλλη προκειμένου να ετοιμάσει το έδαφος για τις πρωτοβουλίες που δρομολογεί στο στεγαστικό.

Πολλές απ’ τις ιδέες που καταθέτουν οι κεντροαριστεροί μοιάζουν με εκείνες που αναφέρθηκαν στο πρωθυπουργικό βίντεο, ενώ ο επικεφαλής της κυβέρνησης έδειξε ανοιχτός στην πασοκική εισήγηση να συνδεθεί το καθεστώς της Golden Visa μόνο με ιδιοκατοίκηση ή μακροχρόνια μίσθωση. Επομένως, ακόμη κι οι κυβερνήσεις που λανσάρονται ως ικανές να αντιπολιτευτούν τους εαυτούς τους χρειάζονται αντιπολιτευόμενους από άλλα κόμματα. Γιατί έτσι γειώνονται στην πραγματικότητα των παραλείψεών τους, η οποία συνήθως διαφέρει κάπως απ’ αυτή που παρουσιάζουν τα PowerPoints τους.