Ο βαθύτερος λόγος της δυσαρέσκειας

Αν πριν από δύο εβδομάδες γράφαμε για τις αγροτικές κινητοποιήσεις, θα αναφερόμασταν στις διαδηλώσεις στην Ευρώπη: Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Πολωνία, Βέλγιο. Εκεί άναψαν οι φωτιές και εκφράστηκε ο θυμός αγροτών και κτηνοτρόφων, με αποκορύφωμα τη συγκέντρωση στις Βρυξέλλες. Είχε το ξέσπασμα αυτό πολιτικούς υποκινητές; Δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι οι αγρότες είναι αντιμέτωποι με την απειλή μείωσης του εισοδήματός τους λόγω κυρίως της μεγάλης αύξησης του κόστους παραγωγής των προϊόντων τους. Από την άλλη, είναι δεδομένο ότι τα ακροδεξιά κόμματα στη Γαλλία, στη Γερμανία και στην Ολλανδία έχουν κάθε λόγο να υποδαυλίσουν την οργή. Ερχονται ευρωεκλογές και τα παράπονα των αγροτών για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης απέναντί τους δεν είναι λίγα! Και κατεβαίνοντας δίπλα στους αγρότες στις πορείες οι ηγέτες των ακροδεξιών κομμάτων ελπίζουν να κερδίσουν ψήφους. Αρα, αν και δεν οργάνωσαν τις κινητοποιήσεις τα κόμματα της Ακροδεξιάς, σίγουρα τις εκμεταλλεύονται.

Και τώρα που οι αγροτικές διαμαρτυρίες φουντώνουν και στην Ελλάδα, τι συμπεράσματα βγάζουμε για τα δικά μας; Σίγουρα η αναμετάδοση των εικόνων από την Ευρώπη και το γεγονός ότι η πίεση έφερε αποτελέσματα (ειδικά στη Γαλλία) ενθάρρυναν και τους δικούς μας αγρότες  να κινητοποιηθούν. Μπορεί να ήταν το προσάναμμα που φούντωσε μια φωτιά που ήδη σιγόκαιγε.

Φαίνεται μάλιστα πως τα κόμματα (με εξαίρεση ίσως το ΚΚΕ) δεν έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο σε όλο αυτό… Αλλωστε, με τη χρήση των social media η επικοινωνία γίνεται εύκολα χωρίς διαμεσολαβητές. Τις τελευταίες μέρες οι ειδικές σελίδες για τα μπλόκα έχουν πάρει φωτιά με συνεχείς ενημερώσεις και καλέσματα.

Γιατί όμως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι αντιδράσεις των αγροτών δίνουν την ευκαιρία στην Ακρα Δεξιά να ενισχύσει την παρουσία της ανάμεσά τους; Ο αγροτικός κόσμος ακούει ευχάριστα τον λόγο της λαϊκιστικής Δεξιάς, όχι μόνο γιατί υπόσχεται «ναι σε όλα τα αιτήματα» αλλά και για λόγους ιδεολογικούς. Η ιδεολογία της Ρίζας, της Γης, της Παράδοσης και η αντίθεση στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και την πράσινη ατζέντα (που έχει κόστος!) καθησυχάζουν και απαντάνε στο αίσθημα ανασφάλειας των αγροτικών στρωμάτων. «Αφήστε μας ήσυχους» έγραφε ένα πλακάτ έξω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δηλαδή, μη μας πιέζετε άλλο να μειώσουμε τα λιπάσματα, να εξοικονομούμε νερό, να αλλάξουμε τις καλλιέργειες και τις εκτροφές μας.

Οταν στα ράφια των σουπερμάρκετ εμφανίζονται τα πρώτα υποκατάστατα κρέατος που προέρχονται από καλλιέργειες κυττάρων, κανείς μας δεν θέλει να είναι στη θέση ενός κτηνοτρόφου. Κι όταν οι επιστήμονες προβλέπουν ότι οι καύσωνες και τα πλημμυρικά φαινόμενα θα συνεχιστούν και θα ενταθούν τα επόμενα χρόνια, ποιος θα ‘θελε να έχει γη να καλλιεργήσει;

Πιστεύω πως, πέρα από τη μείωση του εισοδήματος που συμβαίνει τώρα, η ανησυχία για το μέλλον είναι ίσως ο βαθύτερος λόγος για τη δυσαρέσκεια. Εδώ βρίσκουν την ευκαιρία να παίξουν ρόλο οι επιτήδειοι που υπόσχονται να χτίσουν κάστρα προστασίας. Οι πιο υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να ακούσουν τους αγρότες, να εξηγήσουν τι διακυβεύεται με την αλλαγή του κλίματος αλλά και να τους συμπεριλάβουν στις συζητήσεις και να τους κάνουν να νιώσουν ότι δεν θα μείνουν μόνοι τους.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής Marketing του MEGA.