Κριτήρια

Σύμφωνα δε με τους πιο κυνικούς, δεδομένου του μάλλον περιορισμένου ρόλου που διαδραματίζει το Ευρωκοινοβούλιο στη χάραξη των πολιτικών της ΕΕ – οι οποίες κυρίως αποφασίζονται από την Κομισιόν και τις συνόδους των ευρωπαίων ηγετών –, τα κριτήρια της εκλογικής συμπεριφοράς επηρεάζονται περισσότερο από την εσωτερική πολιτική κατάσταση παρά από ευρωπαϊκά ιδεώδη ή οράματα.

Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: οι κάλπες των ευρωεκλογών είναι οι κατεξοχήν κατάλληλες για να πει το εκλογικό σώμα και τι σκέφτεται για το ελληνικό πολιτικό σύστημα και πώς αξιολογεί τις κυβερνητικές επιδόσεις. Η μέχρι τώρα εμπειρία το αποδεικνύει. Τον Μάιο του 2014, φέρ’ ειπείν, φάνηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται. Τον ίδιο μήνα του 2019 βάφτηκε για πρώτη φορά γαλάζιος ο χάρτης. Το 2004, ένα τρίμηνο μετά το πάρτι στις 7 του Μάρτη, επιβεβαιώθηκε η «καταλληλότητα» του νεοκαραμανλισμού.

Τον Ιούνιο του 2024, λοιπόν, οι πιθανότητες να διαλέξουν ψηφοδέλτιο οι ψηφοφόροι έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους τις Βρυξέλλες είναι μικρές. Τόσο μικρές, μάλιστα, ώστε να εξηγούν γιατί κυβερνητικοί ξορκίζουν από τώρα όποιες συνήθειες πίσω από τα παραβάν συνεπάγονται την αποσυσπείρωση του πρώτου κόμματος.