«Για κάποιους ο “Αττίλας” ακόμα μοιάζει να έγινε χθες το απόγευμα»

Είναι ο ιθύνων νους πίσω από τη «Γη της ελιάς». Την πετυχημένη καθημερινή δραματική σειρά του Mega που εδώ και τρεις σεζόν γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στους πίνακες της τηλεθέασης. Ο Αντρέας Γεωργίου, ωστόσο, δεν επαναπαύθηκε στις καλλιτεχνικές του δάφνες και αύριο ετοιμάζεται να συστήσει στους τηλεθεατές του Mega τη νέα του δουλειά «Famagusta», όπου το σενάριο υπογράφει η Βάνα Δημητρίου και την παραγωγή ο Κούλλης Νικολάου. Πρόκειται για μία πολύ ιδιαίτερη σειρά, η οποία τοποθετείται το καλοκαίρι του 1974 στην Αμμόχωστο της Κύπρου. Οταν η επιχείρηση «Αττίλας 2» μπαίνει σε πλήρη εφαρμογή και ξεκινούν οι τουρκικοί βομβαρδισμοί στο νησί, μια νεαρή γυναίκα χάνει το μωρό της ενώ τρέχει να σωθεί. Πέντε δεκαετίες αργότερα, ένας ώριμος άνδρας βρίσκεται στην Κύπρο για να καταγράψει τις συγκλονιστικές μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν την εισβολή. Η έρευνά του θα τον φέρει αντιμέτωπο με την ιστορία εκείνης της γυναίκας, φέρνοντας στο φως την αλήθεια.

Καλά κρυμμένα μυστικά που ακολουθούν μια οικογένεια που συνδέεται τόσο με τα μαρτυρικά γεγονότα της Κύπρου, αποκαλύπτονται σε 24 επεισόδια. Σε μια σειρά γεμάτη μνήμες, μικρές και μεγάλες τραγωδίες, σχέσεις που δοκιμάζονται, ανθρώπους που συντρίβονται αλλά τελικά επιβιώνουν. Σ’ αυτό το ταξίδι στο παρελθόν που έχει στόχο να επαναλάβει το πιο πικρό σύνθημα στα χείλη των Κυπρίων «Δεν ξεχνώ!», θα δούμε ένα καστ καταξιωμένων πρωταγωνιστών όπως οι Γιάννης Μπέζος, Κοραλία Καράντη, Χρήστος Λούλης, Αιμιλία Υψηλάντη, Βασιλική Τρουφάκου, Γρηγόρης Βαλτινός, Δέσποινα Μπεμπεδέλη και τον Αντρέα Γεωργίου που κάνει την επιστροφή του στη μικρή οθόνη ως ηθοποιός. Για την εμπειρία της σειράς, ο ίδιος μίλησε στα «Πρόσωπα».

Πώς προέκυψε η ιδέα για την καινούργια αυτή σειρά;

Δεν προέκυψε αυτή η ιδέα. Υπήρχε πάντα γιατί μεγαλώνοντας και με αυτό που ασχολούμαι, ήθελα πάντα να κάνω κάτι για την πατρίδα μου. Οπότε ήρθε και έδεσε γιατί και ο Κούλλης και η Βάνα είναι ευαισθητοποιημένοι με το θέμα και χρόνια τώρα λέγαμε ότι θέλαμε να κάνουμε μια τέτοια δουλειά και ότι περιμέναμε το σωστό τάιμινγκ. Ηρθε τώρα με αφορμή τα 50 χρόνια να γίνει μια τέτοια δουλειά.

Τι έρευνα χρειάστηκε να κάνεις για το στήσιμο της σειράς;

Η έρευνα που έγινε, η αλήθεια είναι ότι πήρε αρκετά χρόνια. Γιατί είναι μια δουλειά που δεν αποφασίστηκε το καλοκαίρι και γυρίστηκε τον χειμώνα. Πριν από το 2018 – 2019 ήταν να γίνει και το αφήσαμε γιατί νιώσαμε ότι δεν ήμασταν έτοιμοι ακόμα. Ομως η προσπάθεια εδώ ήταν να μην εστιάσουμε σε γεγονότα, είτε πολιτικά είτε ιστορικά. Εστιάσαμε πιο πολύ στον ανθρώπινο πόνο που προκάλεσε το γεγονός αυτό και στον απόηχο που είχε ο πόλεμος σήμερα. Αυτό βλέπουμε στη σειρά. Ομως από τη στιγμή που πιάνουμε ένα τέτοιο θέμα, έχουμε σκηνές εποχής, δεν γινόταν εκ των πραγμάτων να μην υπάρχουν αναφορές σε κάποια γεγονότα, έτσι όπως τα ξέρουμε.

Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα, είχες μια ευαισθησία στο πώς θα το διαχειριστείτε;

Είχαμε ευαισθησία και σεβασμό γιατί αφορά πάρα πολύ κόσμο αυτό που κάνουμε. Μπορεί η εισβολή να είναι πριν από 50 χρόνια, όμως είναι πρόσφατο γεγονός. Υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες στην Κύπρο που περιμένουν ακόμα τους δικούς τους ανθρώπους που είναι αγνοούμενοι. Υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα κλαίνε για τις απώλειες που είχαν, που ξέρουν ότι έφυγαν οι δικοί τους άνθρωποι όμως δεν είχαν την ευκαιρία να τους θάψουν και να έχουν έναν χώρο που να μπορούν να τους επισκέπτονται καθημερινά.

Σε απασχολεί το πώς θα το δεχτεί το κοινό όλο αυτό;

Αμα σου έλεγα ότι δεν με απασχολεί, θα ήμουν υποκριτής. Εννοείται ότι με απασχολεί. Ομως νομίζω ότι είναι ξεκάθαρη η προσέγγιση της σειράς και θεωρώ ότι δεν προσβάλλει κανέναν.

Ενα κοινό το οποίο δεν γνωρίζει τα γεγονότα, όπως είναι το ελλαδικό που ίσως να μην έχει εντρυφήσει τόσο πολύ, τι θα πάρει από τη σειρά αυτή;

Μεγάλο μέρος του ελλαδικού κοινού γνωρίζει τα γεγονότα γιατί υπάρχουν και ευαισθητοποιημένοι νέοι. Είναι κάτι που έχω αντιληφθεί τώρα στην πορεία του πρόμο της σειράς, γιατί παίρνω αρκετά μηνύματα από πολύ κόσμο και μου κάνει εντύπωση θετικά το ότι πολύς κόσμος γνωρίζει και είναι ενημερωμένος. Υπάρχει και η μερίδα του κοινού που δεν γνωρίζει και που εύχομαι να τους αγγίξει αυτό που θα δουν. Γιατί οτιδήποτε παρουσιάζεται από ιστορικά γεγονότα είναι όπως είναι καταγραμμένα σε εγκυκλοπαίδειες. Μπορεί κάποιος αντί να διαβάσει, να δει αυτή τη σειρά και θα πάρει τα βασικά. Θεωρώ ότι η σειρά μας είναι ένα ερέθισμα για κάποιον να μπει και να ψάξει και να σχηματίσει τη δική του γνώμη. Δεν προσπαθούμε να σχηματίσουμε οποιαδήποτε γνώμη και να επηρεάσουμε τον κόσμο, είτε έτσι είτε αλλιώς. Εμείς εστιάζουμε ξεκάθαρα στην κατάσταση και από εκεί και πέρα αν ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος θα μπει και θα ψάξει από μόνος του. Αυτό είναι το ερέθισμα της σειράς.

Δεδομένου ότι εσύ προέρχεσαι από σειρές που είχαν διαφορετική φόρμα, καθημερινές, δραματικές, καθαρά μυθοπλασίας και τώρα περνάς σε μια μίνι σειρά με ιστορικό υπόβαθρο, τι προκλήσεις αντιμετώπισες;

Αυτή η σειρά δουλεύτηκε με ένα εντελώς διαφορετικό τεχνικό φορμάτ. Είμαι τυχερός γιατί είχα δίπλα μου τον αδερφό μου Ραφαέλο Γεωργίου που είναι διευθυντής φωτογραφίας και είναι πολύ ενημερωμένος και έμπειρος σε αυτό το κομμάτι. Οσον αφορά το δημιουργικό ήταν πολύ γερή η ομάδα από πίσω. Η ομάδα της Βάνας Δημητρίου έκανε πολύ γερή έρευνα και με καθοδήγησε γιατί έπρεπε να κάνω κι εγώ έρευνα. Οπως και ο Κούλλης Νικολάου που είναι πολύ έμπειρος σε αυτό το κομμάτι, κι εκτός δουλειάς το έχει μελετήσει πάρα πολύ. Εγώ ήμουν πιο κοντά στο κομμάτι αυτό της ιστορίας, βιωματικά, λόγω οικογένειας και λόγω προσωπικής εμπειρίας με ανθρώπους που έχουν χάσει δικούς τους ανθρώπους. Οπότε είχα το συναισθηματικό κομμάτι και η υπόλοιπη ομάδα είχε όλο το πολιτικό ιστορικό κομμάτι πολύ κοντά κι έγινε μια ωραία μίξη.

Εσένα σε προσωπικό επίπεδο, η εισβολή στην Κύπρο πώς σε έχει επηρεάσει;

Εζησα με ανθρώπους που βίωσαν ακριβώς αυτή την κατάσταση και την Αγγλοκρατία και την Τουρκοκρατία. Μεγάλωσα με τη γιαγιά μου και τον παππού μου που είχαν φύγει από τα σπίτια τους, είχαν ζήσει ως ξένοι στον τόπο τους. Είναι κάτι που μεγάλωσα μαζί του αυτό το θέμα. Ξέρω ότι αν ήταν στη ζωή η γιαγιά μου, ο παππούς μου, θα ήταν πολύ περήφανοι και οι γονείς μου και αυτό για μένα είναι πολύ μεγάλο κίνητρο.

Το τραύμα αυτής της περιόδου έχει επουλωθεί;

Οχι φυσικά. Και ακριβώς αυτό είναι που παρουσιάζουμε στη σειρά. Κατά τη διάρκεια της έρευνας που έπρεπε να μιλήσω με ανθρώπους που έχουν βιώσει τον πόλεμο, την απώλεια, έχουν ανθρώπους δικούς τους που περιμένουν ακόμα να γυρίσουν, μου έκανε εντύπωση ότι είχα την αίσθηση ότι όλο αυτό έγινε χθες το απόγευμα. Οχι πριν από 50 χρόνια. Είναι τόσο πρόσφατο γι’ αυτούς και αν δεν το βίωνα προσωπικά, θα έλεγα ότι πια είναι 50 χρόνια και κάπως αποδέχεσαι κάποια πράγματα, όσο σοβαρά και να είναι. Ομως αντιλήφθηκα ότι όταν μιλάμε για πόλεμο, όταν μιλάμε γι’ αυτό το γεγονός, είναι κάτι που είναι μια ανοιχτή πληγή ακόμα και ακριβώς αυτό δείχνουμε και στη σειρά.

Πώς αυτοί οι άνθρωποι ύστερα από όσα πέρασαν βρήκαν το κουράγιο να μαζέψουν τα κομμάτια τους;

Το κουράγιο τους είναι τα παιδιά τους. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι την ώρα της κρίσης, η προτεραιότητά τους ήταν τα παιδιά τους. Μέσα σε όλο αυτό, προσπάθησαν να σώσουν τα παιδιά τους και οι πιο πολλοί έχασαν παιδιά και δεν έχουν απαντήσεις μέχρι και σήμερα. Είναι πάρα πολλοί που έφυγαν με αυτό τον καημό. Αρκετοί ακόμα ζουν και περιμένουν. Σε αυτή τη δουλειά έχουμε πάρα πολλούς ανθρώπους που το βίωσαν προσωπικά. Η ενδυματολόγος μας, η Μαίρη Αντρέου, έφυγε από την Αμμόχωστο με ένα ζευγάρι παντόφλες που στη διαδρομή έλιωσαν και έπρεπε να περπατήσει ξυπόλητη. Η μοντέρ, η Μάγδα Στυλιανού, έχει αγνοούμενο πατέρα που ακόμα δεν έχει απαντήσεις. Για αρκετούς συντελεστές αυτό είναι πολύ πιο μεγάλο από μια απλή σειρά.

ΓΙΑ ΤΗ «ΓΗ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ»

«Δεν μας αφήνει {LF}ο κόσμος να τελειώσουμε {CR}τη σειρά»

{ER}Εκτός από τη «Famagusta», υπογράφεις σκηνοθετικά και τη «Γη της ελιάς». Τι να περιμένουμε από τη σειρά στα υπόλοιπα επεισόδια;{ER}
Κατ’ αρχάς είμαι πολύ χαρούμενος που είναι ξανά μαζί μας ο Απόστολος Γκλέτσος. Είναι ένας ηθοποιός με τον οποίο δουλέψαμε αρκετά χρόνια μαζί και ήταν ευχάριστη η συνάντησή μας πάλι. Εχει πολύ ωραία χημεία με την Αντζελα Γκερέκου και μπορώ να πω ότι θα μείνει μόνιμα πια. Θα είναι και του χρόνου μαζί μας. Εχει ταιριάξει απόλυτα στη σειρά και με το καστ. Τώρα πάμε προς το φινάλε της τρίτης σεζόν και δίνουμε σκυτάλη για τέταρτη. Οταν ξεκίνησε αυτή η δουλειά, ως συνήθως, είπα ότι θα διαρκέσει μέχρι δύο χρόνια, όμως την «Ελιά» δεν μπορώ να τη χορτάσω. Είμαι ερωτευμένος με αυτή τη σειρά. Δεν μπορώ ακόμα να νιώσω ότι θα τελειώσει και αυτό βέβαια το παίρνουμε από τον κόσμο. Ο κόσμος την έχει αγκαλιάσει τη σειρά και απ’ ό,τι φαίνεται έχει ακόμα δρόμο μπροστά της.
{ER}Παρά τον ανταγωνισμό, «Η γη της ελιάς» κάνει πολύ καλά νούμερα τηλεθέασης και φαίνεται να έχει ένα παγιωμένο κοινό που την παρακολουθεί. Πώς το βλέπεις εσύ;{ER}
Βλέπω ότι ακόμα και σε στιγμές που λίγο ταράζονται τα νούμερα είναι πολύ εφήμερη κατάσταση. Μπορεί μια μέρα λίγο να χάσει και άλλη να εκτοξευθεί. Βλέπω ότι μπαινοβγαίνει ένα μέρος κοινού και υπάρχει και ένα παγιωμένο κοινό που κρατάει εκεί την «Ελιά». Οπότε νιώθω ότι έχουν αγαπηθεί πάρα πολύ οι ήρωες, έχουν ενδιαφέρον οι ιστορίες. Η Βάνα Δημητρίου με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνει να είναι πάντα επίκαιρη. Εχει τύχει πολλές φορές να υπάρχει ένα θέμα στη σειρά που υπάρχει και στην επικαιρότητα. Δεν ξέρω πώς το κάνει αυτό, γιατί γράφει πολύ πιο νωρίς από τον αέρα και νιώθω ότι ο κόσμος εκεί νιώθει οικείους τους χαρακτήρες. Δηλαδή ό,τι και να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, ο κόσμος τους θέλει μες στο σπίτι τους. Γι’ αυτό λέω ότι δεν θέλω να τελειώσει ακόμα, γιατί αισθάνομαι ότι ο κόσμος ακόμα τη θέλει. Είχαμε έτοιμη μια σειρά για να αντικατασταθεί η «Ελιά» του χρόνου και αισθάνομαι ότι δεν μας αφήνει ο κόσμος ακόμα να το κάνουμε αυτό. Οπότε προτιμήσαμε να κρατήσουμε και τέταρτη σεζόν ξεκάθαρα για τον κόσμο.
{ER}Δεν είναι τυχαίο που τα ανταγωνιστικά προγράμματα όπως ο «Σασμός» περίμενε τις ανακοινώσεις για τη «Γη της ελιάς» ώστε να πάρουν κι εκείνα αποφάσεις για το μέλλον τους.{ER}
Τον «Σασμό» για κάποιο λόγο τον αγαπώ. Δεν ξέρω αν ακούγεται λίγο διπλωματικό αυτό που λέω, αλλά θυμάμαι, όταν πηγαίναμε τρίτη σεζόν, έλεγα μέσα μου ότι ήθελα να υπάρχει και ο «Σασμός». Αισθάνομαι ότι αυτές οι δύο σειρές είναι σαν αδέλφια γιατί είναι Κρήτη και Μάνη. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν πάει ο «Σασμός» τέταρτη σεζόν, θα στενοχωρηθώ γιατί είναι μια συνθήκη που αισθάνομαι ότι κρατάμε τα σκήπτρα οι δύο σειρές αυτές. Θα στενοχωρηθώ να είμαστε μόνοι μας, χωρίς το αδελφάκι μας του χρόνου.