Υποκριτής

Υπάρχει, άραγε, κανείς στον κόσμο που να είναι μεγαλύτερος υποκριτής αναφορικά με την ελευθερία από τον Ιλον Μασκ;

Το ρωτάω αυτό ως κάποιος ο οποίος εύχεται ο Ιλον Μασκ να ενδιαφερόταν πραγματικά για την ελευθερία του λόγου. Κατά τη γνώμη μου, οι εταιρείες που ελέγχουν τα κοινωνικά Μέσα λογοκρίνουν υπερβολικά τους χρήστες τους. Οι αμέτρητοι περιοριστικοί κανόνες συχνά μετατρέπονται σε μπούμερανγκ για εκείνους που πιέζουν να επιβληθούν. Η διαδικασία αναστολής λογαριασμών αποδεικνύεται συχνά αδιαφανής και αυθαίρετη. Σε τελική ανάλυση, ένας δημόσιος χώρος που θα γεμίζει από ελεύθερη και ειλικρινή ανταλλαγή διαφορετικών απόψεων είναι κάτι καλό.

Δεν είναι, όμως, αυτό που έχει δημιουργήσει ο Μασκ, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί «φανατικός υπέρμαχος της ελευθερίας του λόγου». Εχει δημιουργήσει ένα σύστημα που είναι αντίθετο με όσα διακηρύττει, πιο αυθαίρετο και πιο αδιαφανές από το παλιό Twitter το οποίο επέκρινε ανελέητα – ή το Facebook ή το Instagram ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοια πλατφόρμα. Ο ίδιος δε αξιοποιεί την ισχύ που διαθέτει προκειμένου να εκδικηθεί τους επικριτές του περισσότερο από κάθε άλλον σε αυτή την πλευρά του Ντόναλντ Τραμπ.

Τα παραδείγματα της υποκρισίας του Μασκ είναι τόσο συχνά, ώστε είναι δύσκολο κανείς να τα καταγράφει όλα. Ο Μασκ «πιάστηκε» κάποια φορά να δέχεται συμβουλές από δεξιούς διαδικτυακούς του φίλους για το ποιους αριστερούς λογαριασμούς θα έπρεπε να αποκλείσει στη συνέχεια. Κατά καιρούς, φαίνεται πως εσκεμμένα περιορίζει τους συνδέσμους που παραπέμπουν σε ιστότοπους οι οποίοι δεν είναι της αρεσκείας του. Σύμφωνα με πρώην υπαλλήλους της Twitter, το πρώτο διάστημα αφότου εξαγόρασε την εταιρεία, ο Μασκ έκανε στροφή 180 μοιρών στις υποτιθέμενες αξίες του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τις πιέσεις των διαφημιστών.

Οσα έχει κάνει, μάλιστα παρασκηνιακά είναι πολύ χειρότερα. Για παράδειγμα, τα τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντά του στην Κίνα αποδεικνύουν πως διόλου δεν ενδιαφέρεται για το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου (ή την έλλειψή του) όσον αφορά στους πολίτες της Κίνας. Αρνείται να ασκήσει την επιρροή του σε κάθε επίμαχο θέμα από τα πολλά που υπάρχουν στην πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η οποία ασκεί ολοκληρωτικό έλεγχο στο Διαδίκτυο.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω ήταν προβλέψιμα. Στις δικές του εταιρείες, άλλωστε, ο Μασκ εξαναγκάζει τους υπαλλήλους να υπογράφουν αυστηρές δεσμεύσεις περί εχεμύθειας. Εχει επιχειρήσει να καταστρέψει όσους διαδίδουν ειδήσεις που τις αφορούν. Ακόμη και για την ίδια την Tesla έχει υπάρξει η πληροφορία πως επιχείρησε να υπογράψουν αποκλειστικά συμβόλαια για την επισκευή των αυτοκινήτων τους.

Πρακτικά, ο Μασκ έχει πάρει στα χέρια του κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί μια ισχυρή στρατηγική αρχών για τον ίδιο – όπως είναι για τους πραγματικούς υποστηρικτές της ελευθερίας του λόγου – και το έχει μετατρέψει σε μια δηλητηριώδη μέθοδο μάρκετινγκ ενός πωλητή.